บทที่ 38 หุ่นดีฉิบ

ประตูรถยนต์คันหรูของเวกัสในฝั่งคนนั่งถูกปิดลง เขาจึงหันมาหาเพื่อนในกลุ่มแล้วโบกมือ

“กูไปก่อน”

“มึงส่งอิงให้ถึงห้องอิงนะ ไม่ใช่ห้องมึง”

วายุดักคอ ละล้าละลังเพราะคนในอ้อมกอดก็คอพับคออ่อน แทบไม่เหลือสติแล้ว

“เออ เดี๋ยวส่งให้ถึงห้อง ไม่ต้องห่วง”

เวกัสขับรถออกไปแล้ว สามหนุ่มที่เหลือจึงแยกย้ายกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ