บทที่ 72 ฉันไม่มีทางเลือก

เวกัสตื่นขึ้นอีกครั้งในช่วงเย็น กวาดตามองทั่วห้องก็ไม่เห็นน้ำอิงแม้แต่เงาจึงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนประตูห้องน้ำจะเปิดออกตามด้วยน้ำอิงที่เพิ่งอาบน้ำจนหอมฟุ้ง

“อิง ฉันตื่นมาไม่เจอเธอ ตกใจแทบแย่”

คนป่วยพยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่กลับต้องกุมท้องด้วยความเจ็บแล้วทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งไม่อาจฝืน

“ฉันแ...