บทที่ 76 ฉันขอร้อง

เอมิโยะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงในบ้านหลังไม่ใหญ่นักย่านชานเมือง เธอปล่อยน้ำตาออกมาอย่างสุดกลั้น เหลือบเห็นสร้อยข้อมือที่คนรักซื้อให้ก็ตั้งใจจะกระชากทิ้งแต่ก็ไม่อาจตัดใจได้

เมื่อร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตาจะไหลแล้วจึงลุกขึ้นนั่ง ถอดสร้อยข้อมือเส้นนั้นเก็บในลิ้นชักข้างเตียง ก่อนจะตัดสายของไม้หมอนที่โทรมาหล...