บทที่ 81 ข้าว...ฉันรักเธอ

เสียงที่คุ้นเคยทำวายุได้สติ เขาปล่อยลำคอขาวที่มีรอยนิ้วมือแดงเถือกครบทั้งห้า แล้ววิ่งพรวดไปที่ระเบียงทันที

“ข้าว...”

“แกทำบ้าอะไรไอ้ลม”

คำพูดอย่างที่เคยหลุดออกมาเพราะความตกใจ อีกอย่างตอนนี้ระหว่างเธอกับเขาก็จบกันแล้ว เป็นได้มากที่สุดก็แค่เพื่อนกันเหมือนเดิมเท่านั้น

“ข้าว ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ