บทที่ 83 กูจะร้องไห้

“คนไข้ ญาติมารับกลับบ้านแล้วนะคะ”

นางพยาบาลเดินเข้ามาแจ้งคนไข้ที่ตอนนี้อาบน้ำแต่งตัวรอคนรักมารับออกจากโรงพยาบาลตามเวลาที่นัดกันไว้

เวกัสยิ้มกว้าง มองประตูที่ถูกเปิดเข้ามาอีกครั้ง ก่อนรอยยิ้มนั้นจะหุบลงเมื่อคนที่เดินเข้ามาไม่ใช่น้ำอิงที่มานอนเฝ้าเขาทุกคืนหลังเลิกเรียน แต่เป็นแม่และว่าที่คู่หมั้...