บทที่ 9 กลิ่นข้าวสวย

“ห้า หก...อ้าว เร็ว ๆ สิ หรืออยากโดนปล้ำ”

เธอหันค้อนขวับแล้วรีบลุกขึ้นไขกุญแจอีกครั้งท่ามกลางแรงกดดันของตัวเลขที่ใกล้จะถึงเส้นตาย

“แปด เก้า...”

เพียงอึดใจสุดท้ายเธอก็เปิดประตูพรวดแล้วก้าวเข้าบ้าน ก่อนจะหันมาแลบลิ้นใส่เขาอย่างน่ามันเขี้ยว

“ไม่ได้แอ้มฉันหรอก แบร่”

พูดจบก็ปิดประตูบ้านทันที คนต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ