บทที่ 91 ทำไปแล้ว

ไม้หมอนมองหน้าเอมิโยะด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แต่ให้ความรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งร่างจนแก้มใสแดงซ่าน จึงกระแอมกลบเกลื่อน

“ฮึ่ม กลับไปได้แล้ว”

“ถ้าบอกว่าไม่ล่ะ”

มือใหญ่กุมมือเล็กที่จับลูกบิดประตูแล้วดันมันปิด เธอเลิกคิ้วมองหน้า แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยถาม ไม้หมอนก็อุ้มเธอลอยหวือขึ้นไปนั่งบนโต๊ะอ่านหนังส...