บทที่ 92 เราต้องทำอย่างอื่น

มือเล็กยันซิกซ์แพ็กเอาไว้ ดวงตามองสบเขาอย่างเว้าวอน มันสับสนจนไม่รู้จะไปทางไหนดี ระหว่างใจอ่อนยอมคืนดีด้วย หรือแยกย้ายกันคนละทางตามที่พ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายต้องการ

“มะ ไม่เอาแล้ว พอแค่นี้”

“หมายถึงเอากันเหรอ”

“ทุกอย่าง เรื่องของเราด้วย”

“เอมิ...”

“ไม้ ฉันขอร้อง” ดวงตาและน้ำเสียงเว้าวอน แต่เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ