บทที่ 40 ยามเมื่อลมพัดหวน

ในวันหยุดเขาและมุกสลิลจะชอบพาขี่จักรยานเล่นด้วยกัน ปั่นหยอกเย้ากันไปตามเส้นทางสวนจนเกือบถึงน้ำตกท้ายหมู่บ้าน

“คุณแทนคะ... คุณแทน” ป้าสายใจ แม่บ้านเก่าแก่ เอ่ยเรียกชายหนุ่มที่ยืนเหม่อลอย ปล่อยให้พระสงฆ์ที่เดินบิณฑบาตมายืนรอเก้อโดยที่เขาไม่ทันสังเกต

“อ๊ะ... ขอโทษครับ” ชายหนุ่มสะดุ้ง รีบตักข้าวใส่ลงไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ