บทที่ 48 ผมกินแห้ว

บรรยากาศเริ่มอึดอัดเล็กน้อย ไทรู้สึกเหมือนถูกจับตามองจากหลายทิศทาง โดยเฉพาะแพรไหมที่เพิ่งเดินเข้ามาพร้อมกับมิ้นท์

“พี่ไท เติมไวน์หน่อยไหมคะ?” แพรไหมเติมไวน์ที่แก้วของสามีเสร็จก็หันมาถามเพื่อนของสามี รอยยิ้มของแพรไหมนั้นเย็นวาบไปถึงสันหลังของไท

“เอ่อ… ขอบคุณครับไหม พอดีกว่าผมดื่มไม่ค่อยเก่ง หมดแก้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ