บทที่ 95 ตอนจบ (โปรเจกต์ลับฉบับเด็กฝึกงาน)

“ผมขอให้คุณโชคดีนะ” น้ำเสียงเด็ดขาด บ่งบอกถึงการตัดใจอย่างแท้จริง

ชมพู่ ลูบหลังเพื่อนเบาๆ ก่อนจะจับแขนแพรไหมเบาๆ แล้วบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่หนักแน่น

“แพร…เรากลับกันเถอะ”

ร่องรอยหยาดน้ำตาจางหายไปจากแก้มใส ทว่าความทรงจำอันแสนหวานยังคงประทับลึกในหัวใจ แม้เส้นทางแห่งรักจำต้องแยกจากกัน ณ บัดนี้ แพรไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ