บทที่ 97 รักมากจนบรรยายไม่หมด

กรกฎรีบยกมือไหว้มารดาของอภิสราด้วยความเคารพ ใบหน้าหล่อเหลาแสดงความจริงใจและความเกรงใจอย่างเห็นได้ชัด หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและปรารถนาที่จะได้รับการยอมรับจากหญิงสูงวัยท่านนี้

“สวัสดีครับคุณแม่ ผมว่าจะเข้ามากราบคุณแม่หลายทีแล้ว แต่ก็ยังหาโอกาสไม่ได้สักทีเลยครับ” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยทักทายด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ