บทที่ 44 FML_6⏳: กูไปส่งเอง

#CHA

ฟุ้บ~

“เห้ย!” เธออ่อนยวบลงไปที่พื้นเล่นเอาผมตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนจะตั้งสติได้แล้วเขาไปเขย่าเธอ

“พาส! นี่เธอ!”

“...” ร่างบางนิ่งเฉยถึงจะเขย่าเธอแรงแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ ผมไม่เชื่อว่าคนเราจะสามารถเป็นโรคพวกนี้ได้ โรคประหลาดบ้าบออะไรนี่มันมีจริงเหรอว่ะ! ตอนแรกผมก็นึกว่าไอ้ฌอห์นมันจ้าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ