บทนำ
"ยินดี ที่ได้เป็นคนแรกของเธอ"
"... และนั่นคือความผิดพลาดของฉัน" อ่อนแอให้เห็นไม่ได้ผู้ชายแบบนี้ ฉันต้องแข็ง เพราะลางสังหรณ์มันกระซิบฉันว่า.. เรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้น มันกำลังจะส่งผลกระทบถึงฉันไปยันอนาคตแน่ๆ
บท 1
GRAY ZONE STORIES
DANGER GUY อันตรายรัก
[B & PLOY]
บี [B]
พวกGZไม่ต่างจากกรรมการนักเรียน แต่เพี้ยนไปตรงที่มีอำนาจจัดการทุกคนในมอ.ได้อย่างอิสระ หากคิดว่าการนั้นเป็นการสมควร มันจะดีก็ไม่ดี จะเถื่อนก็ไม่เชิง
"นี่คือคำพูดของคนที่เพิ่งเสียตัวครั้งแรกให้คนแปลกหน้าว่างั้น"
----------🌷----------
พลอย [PLOY]
"ถ้าจะรับผิดชอบ ก็ไม่ต้อง ...ฉัน เข้าหานายเอง-///- เพราะงั้นลืมเรื่องรับผิดชอบไปได้เลย"
----------🌷----------
"ทีฉันละสดีดสะดิ้ง ทีกับมันนี่แทบประเคนให้!"
"บี!!"
"มันเด็ดกว่าฉันหรือไง ห๊ะ!"
===============
2BPUB
ชั้น2 ห้องทำงาน
[ B PART ]
"อะ..อ๊าา~"
"..ฟู่ว์~"
ฟึบฟับ~ ฟึบฟับ~
"บีคะ~ ชอบไหม อ๊าาา~"
"พูดมาก~" ผมนั่งหลังพิงโซฟาแขนทั้งสองข้างพาดไว้กับโซฟาไม่ขยับไปไหน มองร่างบางที่ซอยสะโพกอยู่บนตักผมตรงหน้าและเค้นคลึงหน้าอกโชว์ผมอย่างไม่เคอะเขิน
"ทำไมบีไม่ อ๊ะ~ ชมอีฟบ้างอะคะ~ อีฟทำให้บีหมดทุกอย่างแล้วนะ อะ..อ๊าา~"
ฟึบฟับ~ ฟึบฟับ~~ ตัวผมเขยื้อนตามแรงกระแทกที่อีฟพยายามส่งมา มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมกับอีฟมีความสัมพันธ์แบบนี้ มันหลายครั้งซะจนใครต่อใครก็คิดเธอเป็นตัวจริงของผม ซึ่งมันไม่ใช่.. พอต่างคนต่างเสร็จทุกอย่างก็จบ ผู้หญิงที่นอนกับผมทุกคนรู้เรื่องนี้ดี ไม่ต่างจากอีฟ แต่ที่เธอยังได้ร่วมเตียงกับผมอยู่เรื่อยๆนั้น ถ้าให้พูดตรงๆแบบไม่ต้องสร้างภาพก็... เธอเอาเก่ง!
"จะเสร็จยัง.."
"อ๊าา~ กะ ใกล้แล้วว~" ผมเลยใช้มือจับเข้าที่เอวของอีฟทั้งสองข้างแล้วเป็นฝ่ายดันสะโพกเข้าหาเธอเอง
ตับ~ ตับๆๆ~ ตับๆๆๆๆ~~
"อ๊ายยยย~ อ๊าาาา~ บะ..บี เสียวว~"
"...แฮ่ก~ อื้มม~"
ตับบบ~ ตับๆๆๆๆๆ~
"อ๊าาาา~บีคะ! อีฟฟฟ อ๊าาาาาาา~!!!!" หลังจากผมออกแรงซอยสะโพกเข้าหาอีฟที่อยู่บนตักผมได้ไม่นานเธอก็ครางเสียงกระเส่าแล้วฟุบเข้ามาที่หน้าอกของผมอย่างอ่อนแรง เสร็จแล้วดิ เดาไม่ยาก แต่ผมยัง!
ตับบบบๆๆ~ ตับๆๆ~
"บี!!!! อ๊าาา~ พะพอแล้ววว~ อ๊าาาาา~"
"...อ๊าาา~" แล้วไม่นานผมก็เสร็จ ทั้งผมทั้งอีฟยังนั่งอยู่เช่นเดิมไม่ลุกไปไหน.. ก่อนที่อยู่ๆอีฟก็พยายามจะจูบผม ผมเลยหันหน้าหนี
"ลุก!"
"อยู่แบบนี้อีกนิด ไม่ได้เหรอ"
"เสร็จแล้วก็ลุก ฉันจะลงไปดูลูกค้า" ผมพูดเสียงเข้มใส่ไป ผมนอนกับผู้หญิงหลายคนก็จริงแต่เรื่องจูบนี่ไม่เคยจูบด้วยสักคน ก็แค่เอา จูบอะไรไร้สาระ
"...เธอก็รู้นะ ว่าฉันไม่ชอบพูดอะไรหลายรอบ"
"...." อีฟไม่พูดอะไร แต่แสดงอาการไม่ค่อยพอใจให้เห็นแทน เธอลุกจากตักของผมแล้วจัดการใส่เสื้อผ้าแค่ช่วงล่างที่ถูกผมถอดตั้งแต่เริ่ม ส่วนผมก็ดึงถุงยางที่สวมอยู่ออกพร้อมกับจัดการทุกอย่างให้เป็นปกติ
"ถามจริงเถอะ อีฟต้องอยู่ในสถานะแบบนี้อีกนานแค่ไหน"
"..." ผมไม่ตอบ ก้มหน้ารูดซิปแล้วใส่เข็มขัดต่อไป
"บีคะ"
"จะเรียกร้องอะไร"
"..."
"ก็บอกตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่ไง ว่าไม่มีทาง"
"แต่..บีจะทำเหมือนอีฟเป็นที่รองรับความไคร่แบบนี้ตลอดไม่ได้นะบี!"
"ฉันเป็นฝ่ายเดินไปหาเธอหรือไง"
"..."
"เธอเดินมาขอให้ฉันเอาเอง จำไม่ได้?"
"บี!"
"ถ้าคิดว่าจะมีสิทธิ์มากกว่าผู้หญิงคนอื่นที่ฉันนอนด้วยละก็... เธอคิดผิด"
"..." อีฟกำมือแน่นแล้วมองเขม็งมาที่ผม
"กลับไปได้ละ"
"..จำไว้เลยนะบี ถ้าอีฟไม่ได้.... ใครหน้าไหนก็ต้องไม่ได้บี! จำไว้!" อีฟกระแทกเท้าเดินออกไปจากห้องทำงานผม ผมไม่ได้ใส่ใจอะไรอยู่แล้ว เดี๋ยวก็หยุดบ้าแล้วก็เดินมาให้ผมเอาต่ออยู่ดี..
ผมกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานมองโทรศัพท์ที่หน้าจอคอยขึ้นแจ้งเตือนข้อความที่ถูกส่งมา.. ก็หนีไม่พ้นเรื่องบนเตียง.. ผมเมินจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วก้มเปิดแฟ้มเอกสารที่อ่านค้างไว้พลางหยิบไวน์ในแก้วจิบไปด้วย แต่ก็มีเสียงโครมครามดังขึ้นพร้อมๆกับเด็กเสริฟ์วิ่งเข้ามาที่ห้องอย่างตื่นตระหนก
"คุณบี! เกิดเรื่องแล้วครับ!!"
"คราวนี้อะไรอีก"
"พวกไอ้เมฆครับ! มันยกพวกมาป่วนอยู่ข้างล่างแล้วลวนลามลูกค้าผู้หญิงด้วยครับ!"
"...กัดไม่ปล่อยจริงนะพวกมึง"
ครืดดด! ผมลุกขึ้นพร้อมกับเลื่อนลิ้นชักออกแล้วหยิบปืนเหน็บไว้ที่เอวแล้วลงไปข้างล่างทันที พวกมันก็แค่นักเลงที่เพิ่งจะหัดเดินแต่เสือกโชว์เก๋าไปเรื่อย แล้วที่มันคอยป่วนผมแบบนี้เพราะผมเคยกระทืบพวกมันไปที เพราะดันไปเห็นพวกมันกำลังจะข่มขืนผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้ แล้วพอมันรู้ว่าผมเป็นเจ้าของที่นี่เลยหาเรื่องมาป่วนร้านผม สงสัยอยากลองของ!
ผมเดินลงมายังชั้นล่างก็เห็นว่าเหตุการณ์ตรงหน้าชุลมุนเพราะพวกมัน
"ปล่อยนะ!!" ผมเห็นผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งถูกไอ้เมฆรั้งเอวไว้
พรึบ~
ผลัวะ!!!
กรี๊ดดดดด!!
ผมเดินฝ่าฝูงคนเข้าไปแล้วกระชากมันหันมาแล้วต่อยไปเต็มแรง ฝูงคนเริ่มเคลียร์ตัวเองออกให้ห่างจากที่ผมยืนอยู่
"ไอ้บี! มึงต่อยกูเหรอออออ!!!"
"กูผลักมึงมั้ง มาทางไหนออกไปทางนั้นให้ไว"
"สาวๆผับมึงมีแต่แจ่มๆเรื่องไรจะกลับง่ายๆว่ะฮ่าๆๆๆ" มันหันกลับไปรั้งข้อมือเธอคนนั้นไว้
"ไอ้บ้า! ปล่อยสักทีสิ! เจ็บนะ!"
"ปล่อยผู้หญิง"
"อย่าพระเอกไปหน่อยเล้ยยยย มึงก็ไม่ได้ต่างจากพวกกูหรอกกกก~"
"...."
"หลอกฟันเขาไปทั่ว เอาเสร็จก็ทิ้ง! ต่างกับกูตรงไหนว่ะ!" ไอ้เมฆยืนกร่างใส่ผมพร้อมกับพวกมันอีก3คนเห็นจะได้
"...มึงจะปล่อยไม่ปล่อย" ผมพูด ถึงจะเปลี่ยนคู่นอนไปเรื่อยๆแต่พวกเธอเป็นฝ่ายเข้าหาผมเอง และที่สำคัญถึงผมจะมองว่าเซ็กส์เป็นเรื่องสนุกๆแต่ก็ไม่เคยไปบังคับหรือขืนใจใคร
"กู ไม่ ปล่อย!"
แควกกกก!
"งื้ออออ! ออกไป!!" เธอคนนั้นเอนตัวหนีไอ้เมฆเพราะมันพยายามจะโชว์ผมว่ามันเจ๋ง ด้วยการเข้าไปลวนลามเธอคนนั้นแล้วกระชากเสื้อเธอจนขาดต่อหน้าต่อตาผม ไอ้สัส! ทนไม่ไหวละเว้ย!
แกร๊กกก~ ผมควักปืนที่เหน็บอยู่ที่เอวออกมาจ่อหัวมันระยะประชันชิด เล่นเอามันชะงัก ลูกน้องมันก็พากันถอยกรู
"ปล่อย"
"ไอ้บี! นี่มึงขู่กูเหรอ"
แกร๊กก! ผมกดเลื่อนสลักที่กระบอกปืนพร้อมยิงมันทันทีถ้ามันยังไม่คิดจะหยุด พาลทำเอาเธอคนนั้นที่ยืนจับเสื้อที่ขาดริ่วลอบหายใจแรงตามไปด้วย
"ฮึก~!"
"..ฝากไว้ก่อนเถอะมึง"
"กูไม่รับฝาก... ออกไป!" ผมไล่มันเสียงเข้มทำเอามันเสียหน้าถอยกลับง่ายๆแต่ก็ทิ้งท้ายไว้ด้วยประโยคนั้นพร้อมกับชี้หน้าผมอย่างเจ็บใจ ไม่รู้มันจะแค้นอะไรหนักหนา ทำอย่างกับผมไปฆ่าล้างตระกลูมันอย่างนั้นแหละ.. ผมส่ายหัวกับการกระทำของพวกมันแล้วเก็บปืนเข้าที่เอวเหมือนเดิม
"...ฮึก~"
"..." ผมหันไปมองเธอคนนั้นที่นังเหมือนช๊อคค้างอยู่
พรึบ~
"มานี่" ผมเลยถอดแจ็คเก็ตหนังออกแล้วคลุมมันไว้ที่เธอ ก่อนจะคว้าแขนเธอให้ตามผมมา
"ปะ..ไปไหน"
"ห้องทำงาน"
"...ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉะ..!"
"จะกลับสภาพนี้หรือไง เดี๋ยวก็โดนมันดักปล้ำจนได้"
"..." เธอก้มมองเสื้อตัวเองทั้งๆที่เดินตามแรงดึงของผม เธอไม่พูดอะไรอีกจนผมพามาถึงชั้นสองหน้าห้องทำงาน
"เข้าไปรอข้างใน"
"..." เธอมองผมอย่างไม่ค่อยเชื่อใจ
"ฉันไม่ปล้ำเธอหรอกน่า"
"..."
"เดี๋ยวให้เด็กเอาชุดมาเปลี่ยน"
"..." เธอพยักหน้าแล้วยอมเดินเข้าไปในห้องทำงานที่เป็นกระจกใสบานใหญ่นี่ แล้วผมก็เข้าตามหลังเธอไปไม่นาน
จนเด็กเสริฟ์เอาเสื้อมาให้เธอจึงยอมเปลี่ยนแต่เพราะมันมีแต่เสื้อไซส์s พอเธอใส่แล้วมันก็... รัดรูปไปหน่อย อกเป็นอกเอวนี่โครตเว้าสะโพกผายสุดเห็นแล้วแม่ง...ขึ้นว่ะ! สวยด้วยดิประเด็น
"..ขอบคุณนะ เดี๋ยวเสื้อนี่ ฉันกลับไปซักแล้วเดี๋ยวเอามาคืน"แล้วเธอยื่นแจ็คเก็ตคืนผมหลังจากไปเปลี่ยนชุดที่ห้องน้ำแล้วกลับมาที่ห้องทำงานผม
"ไม่ต้องคืน"
"ต้องคืนค่ะ"
"..มาคนเดียว?" ผมเบี่ยงประเด็นถามหลังจากวางแก้วไวน์บนโต๊ะ ตั้งแต่เกิดเรื่องผมยังไม่เห็นใครสักคนที่อยู่ข้างเธอเลย
"..ค่ะ"
"ไม่มีเพื่อน? ไม่มีแฟน?"
"เพื่อนไม่ว่าง ส่วนแฟน.. พึ่งเลิก" ผมพยักหน้าเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงกล้ามาคนเดียวแบบนี้ พึ่งเลิกกับแฟน.. ก็ดี เพราะเธอโครตสเป็คผม หึ๊!
"กินเป็นเพื่อนฉัน"
"ค๊ะ?"
"นั่งลงแล้วกินเป็นเพื่อนฉัน" อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเมาแล้ว.. จะเป็นยังไง ถ้าเข้าทางผมขึ้นมาก็คงดีไม่น้อย นานๆจะเจอคนที่ถูกสเปคไปทุกอย่างแบบนี้มันก็นะ...
"..ก็ได้" เธอยอมนั่งลงฝั่งตรงข้ามผม ผมรินไวน์ส่งให้เธอ ไวน์ตัวนี้ผมชอบมากเพราะมันแรงชนิดที่ว่า... ถ้าไม่คอแข็งจริง3แก้วก็จอด ไม่ได้มอมนะ แค่อยากรู้ว่ามันจะเปลี่ยนเธอได้มากแค่ไหน.. ผมรู้สึกสนใจในตัวเธอมากจนประหลาดใจ ..ไม่รู้ว่ะ แต่ชอบ
"ทำไมเลิกกับแฟน"
"..จับได้ว่าไปนอนกับผู้หญิง" เธอตอบอย่างไม่ติดขัด อืมม.. ก็ปัญหายอดฮิตเลยแหละ ผมไม่พูดอะไรต่อได้แต่รินไวน์ใส่แก้วให้เธอ นี่แก้วที่2ล่ะ... แล้วเธอดันพูดต่ออีกว่า..
"แล้วดันเป็นเพื่อนสนิทฉันด้วย..."
เกร๊ง! เสียงแก้วกระทบโต๊ะอย่างแรง
"..."
"ถ้าอยากเอากันทำไมไม่บอกว่ะ! คิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยหรือไง!!"
"...หึ๊!" เชื่อละว่าเครื่องดื่มพวกนี้เปลี่ยนคนได้ดีชะมัด ผมเลยรินแก้วที่3ให้เธอต่อ.. ซึ่งรอบนี้เธอรับไปแล้วกระดกรอบเดียวจนหมด ผมได้แต่นั่งมองคนตรงหน้าที่กำลังเริ่มเมาอย่างพอใจ ผู้หญิงที่นิ่งๆนี่มันเวลาระเบิดอะไรออกมา มันพร้อมทำลายทุกอย่างจริงๆ นี่แหละ ผมชอบผู้หญิงแบบนี้ สงสัยใช่ไหมไวน์อะไร3แก้วก็เมา.. ผมหมายความว่าไวน์ตัวนี้มันแรงแล้วฤทธิ์ของมันจะออกหลังจากดื่มไปได้สักประมาณ10นาที แต่ที่เธอไปเร็วขนาดนี้ดูก็รู้ว่าเธอดื่มมาก่อนแล้ว แล้วยิ่งมาเจอไวน์ผมอีก... ถ้าคนกินไม่ใช่ผม ก็ร่วงทุกคนเชื่อเถอะ (ถ้าไม่เชื่อมากินไวน์นี่กับผมก็ได้นะ)
"แค่ไม่ให้เอา! ก็เร่ไปเอาคนอื่น ผู้ชายแม่ง เหี้ย!"
"อย่าเหมารวมจะดีกว่า"
"...นายมันก็ผู้ชาย!"
"..."
"ได้! อยากเอานักใช่ไหม~!"
พรึบ~! เธอลุกขึ้นพลุนพลันแล้วทิ้งตัวลงบนตักผมทันที เธอเปลี่ยนเป็นคนละคนกับเมื่อกี้ แล้วตอนนี้เธอก็แม่ง... โครตน่าเอา!
"อยากเอาฉันม๊ะ~"
"....." ยิ่งกว่าเข้าทางผมอีก ขึ้นดิทีนี้เจอไปแบบนี้
"ฉันให้นายเอา~ จนกว่านายจะพะ..!" ผมไม่รอให้เธอพูดจบก็รั้งคอเธอเข้ามาจูบ เพราะความที่เธอไม่ได้ตั้งใจจะยั่วนี่แหละมันยิ่งทำให้ผมพอใจ และคิดว่าเธอไม่เหมือนใครดี แต่ไหนๆก็เสนอให้ขนาดนี้ ไม่เอาก็คงไม่ได้...
"อื้อออ~~~" เธอส่งเสียงอื้ออึงอยู่ในลำคอทันทีที่ผมสอดใส่ปลายลิ้นเข้าไปควานหาบ้างสิ่งที่ผมต้องการ เธอทำให้ผมอยากจูบเธอขึ้นมาซะอย่างนั้น ส่วนจะเหมือนผู้หญิงที่ผมผ่านมานั้นไหม ต้องลองดู
"เอาดิ หึ๊!"
บทล่าสุด
#69 บทที่ 69 :: special part (END) ::
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#68 บทที่ 68 :: special part ::
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#67 บทที่ 67 FML_29⏳: มันไม่จำเป็นต้องพูดก็ได้ไง (END)
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#66 บทที่ 66 FML_28⏳: family
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#65 บทที่ 65 FML_27⏳: ฉันทำเธอเหนื่อยขนาดนั้นเลยเหรอ(18+)
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#64 บทที่ 64 FML_26⏳: ฉันขอโทษ
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#63 บทที่ 63 FML_25⏳ : เมียมึงกูขอละกัน
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#62 บทที่ 62 FML_24⏳: ชา ฉันขอนะ
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#61 บทที่ 61 FML_23⏳: อยากให้ฉันอยู่ไหมล่ะ(nc)
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026#60 บทที่ 60 FML_22 : แค่นี้ไม่พอ(nc)
อัปเดตล่าสุด: 1/6/2026
คุณอาจชอบ 😍
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
คลั่งรักเมียแต่ง
คำโปรย
เมื่อเขาและเธอต้องมาอยู่ร่วมบ้านหลังเดียวกันในฐานะสามีภรรยา เขาเป็นคนพูดน้อยแถมยังดุ จึงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดและน้อยใจอยู่บ่อยๆ
แนะนำตัวละคร
ภูวดล หรือ คุณภูมิ อายุ 32 ปี
เจ้าของสวนองุ่นขนาดใหญ่ เขาหล่อ ทำงานเก่ง พูดน้อย ดุ ชอบทำหน้าเข้ม จนเธอรู้สึกอึดอัด
รัตติกาล หรือ เจ้าขา อายุ 23 ปี
ลูกสาวร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวจังหวัด เธอสวย แต่งตัวแซ่บ ขี้น้อยใจ ชอบคิดเองเออเอง เพราะความอกหักจึงทำให้เธอเลือกที่จะประชด ตกลงรับคำแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้จัก ที่ผู้ใหญ่หาให้
@@@@@@
โรมานซ์ ฟีลกู๊ดเหมือนเดิม ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ แต่เรื่องนี้พระเอกดุหน่อยนะคะโปรดทำใจก่อนอ่าน (แนวบ้านนอก)
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักไม่หลอก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













