บทที่ 30 Gypsophila 30

Gypsophila 30

“อื้อ!”

ช่วงกลางดึกของไม่กี่วันถัดมาขณะที่หลับอยู่มีความรู้สึกอึดอัด คล้ายกับมีแรงรัดโอบกอดไว้ ยิ่งขยับยิ่งรัดแน่น นั่นจึงทำให้ฉันฝืนลืมตาขึ้นมอง เงาสลัวตรงหน้าทำให้ฉันถึงกับตกใจผละออกห่าง กระทั่งมองคนตรงหน้าชัด ๆ ถึงได้เบาใจลง

“คิดถึง” คนที่คิดว่าเพิ่งจะกลับมาถึงบ้านรีบเอ่ยบอกและกดริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ