Gypsophila 'ยิปโซ' [จบแล้ว]

Gypsophila 1

เสียงกระดิ่งดังกรุ๊งกริ๊งที่หน้าประตูร้าน เป็นสัญญาณเตือนว่าตอนนี้มีลูกค้ากำลังเปิดประตูเข้ามา น้องพนักงานพาร์ตไทม์ที่รับหน้าที่อยู่บริเวณเคาน์เตอร์คิดเงิน ทำหน้าที่ทักทายลูกค้ารวมถึงสอบถามความต้องการต่าง ๆ ด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร ภายในร้านดอกไม้ขนาดไม่เล็กและไม่ได้ใหญ่ มีดอกไม้นานาพันธุ์ให้เลือกสรร ซึ่งดอกไม้แต่ละชนิดถูกแบ่งโซนอย่างชัดเจน

กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ลอยคลุ้งอยู่ทั่วทั้งร้านพร้อมกับเสียงเพลงแจ๊ซที่ถูกเปิดคลออยู่เป็นเพื่อนเพื่อสร้างบรรยากาศอบอุ่นให้กับพนักงานและลูกค้าที่เข้ามารับบริการ ระหว่างที่หยิบดอกกุหลาบสีขาวดอกใหญ่ออกมาจัดช่อตามรายการสั่งซื้อของลูกค้าอยู่นั้น เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวทั้งยังทำหน้าที่เป็นผู้จัดการร้านรีบได้ขยับเข้ามายืนใกล้ ๆ เพื่อที่เราจะได้พูดคุยกันได้อย่างถนัดมากยิ่งขึ้น

“พิมพ์ เจ้าของร้านทองที่ตลาดสั่งพวงหรีด มีเงื่อนไขนิดหน่อยแกจะรับไหม?” พิมพ์หรือพิมพ์ใจ คือชื่อของฉันเองค่ะ แต่ส่วนมากทั้งเพื่อนและน้อง ๆ จะชอบเรียกพิมพ์ แล้วอะไรนะจัดพวงหรีดอย่างนั้นเหรอ

“อื้อ รับเลย แต่เงื่อนไขมีอะไรบ้าง”

“ขอให้บนพวงหรีดมีแค่สีขาว” เพื่อนสนิทเอ่ยบอกเสียงแผ่วเบา ฉันพยักหน้าเข้าใจมือก็หยิบดอกไม้ขึ้นมาจัดวางเตรียมขึ้นช่อ

“เตรียมแบบที่ลูกค้าต้องการไว้เลยนะ แล้วจะเข้ามาเอาวันไหน?”

“วันนี้ห้าโมงเย็น” เพื่อนบอกมาแบบนั้น

“ได้ เดี๋ยวทำช่อนี้เสร็จจะไปทำให้เลย บ่ายสองมีส่งดอกไม้เจ็ดช่อเลยนะ” ฉันรับปากและขยับไปหยิบกรรไกรมาตัดกระดาษห่อช่อ

“คนสวยของเราตื่นหรือยัง?” มายด์ เพื่อนสนิทพ่วงตำแหน่งผู้จัดการร้านเอ่ยถามถึงน้องสาวของฉันอย่าง พิมพ์ขวัญที่ตอนนี้จะสิบเอ็ดโมงแล้วแต่น้องก็ยังไม่ได้เข้าร้านมา

“น่าจะยังนะ นอนช่วงตีสี่ตีห้านี่เอง”

“ทำงานหนักเกินไปแล้วเด็กคนนี้” ได้ยินแบบนั้นมายด์ก็บ่นด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่แค่ฟังดูก็รู้แล้วว่าเพื่อนฉันนั้นเป็นห่วงน้องสาวของฉันมากแค่ไหน เพราะรู้จักและสนิทกันมานานเราเลยเป็นมากกว่าเพื่อน ตอนนี้เราเปรียบเสมือนครอบครัวเดียวกันแล้วด้วยซ้ำ

“เดี๋ยวสักเที่ยงจะไปปลุกเอง สั่งข้าวแล้วก็กาแฟมาให้เด็ก ๆ หน่อยนะ”

“ได้เลย เหมือนเดิมเลยไหม?” มายด์ทวนถาม เมื่อเห็นว่าฉันพยักหน้าให้ก็ยิ้มกว้างเดินกลับไปยังเก้าอี้ตัวที่นั่งพักเวลาว่างจากจัดดอกไม้

ตอนนี้พนักงานที่ร้านมีทั้งหมดห้าคนรวมฉันและน้องสาวด้วย ทุกคนทำงานช่วยกัน แต่หากเป็นการจัดพวงหรีดทั้งมายด์และน้อง ๆ จะไม่กล้าจัด ส่วนใหญ่ก็เป็นฉันนี่แหละที่จัด ส่วนการจัดแจกัน จัดช่อแบบต่าง ๆ ก็จะมีแบบมาตรฐานของที่ร้านไว้ให้ลูกค้าเลือกรูปแบบแล้วเลยไม่มีปัญหาในส่วนนั้น หากการรับงานข้างนอกที่เป็นหน้างานใหญ่ส่วนมากจะเป็นฉันที่ออกไปจัดพร้อมกับพนักงานอีกหนึ่งถึงสองคนเท่านั้น ซึ่งแน่นอนว่าก่อนรับงานข้างนอกต้องประเมินหน้างานก่อนหากทำไม่ไหวฉันก็จะไม่รับถึงแม้เงินจะเยอะแค่ไหนก็ตาม เพราะฉันไม่อยากทำออกมาแล้วไม่เป็นไปตามที่หวังไว้

ร้านดอกไม้แห่งนี้ฉันเปิดมาได้เกือบห้าหกปีแล้วล่ะ ตั้งแต่เรียนจบก็เปิดที่นี่เลยเปิดด้วยใจรักทั้งนั้น ส่วนที่บริเวณหลังร้านจะมีทางเดินไปยังบ้านของฉันและน้องอยู่ บ้านเราเป็นบ้านสองชั้นที่อยู่หลังร้านดอกไม้อีกที มีทางเดินข้างร้านเข้ามา แต่ประตูใหญ่ก็มีนะอยู่ข้างร้านนั่นแหละ แต่รถเราจะเอาเข้ามาจอดที่หน้าบ้านที่ทำเป็นโรงจอดรถ อย่างตอนนี้น้องก็ยังคงนอนอยู่ที่บ้านนั่นแหละ

“สั่งข้าวแล้วก็เครื่องดื่มแล้วนะ” มายด์เอ่ยแจ้งทุกคนหลังจากที่ถามพนักงานคนอื่น ๆ แล้วว่าจะกินอะไร ฉันไม่ได้ตอบปล่อยให้พนักงานคุยกันไปเรื่อย การทำงานเราไม่ได้จริงจังหรือเคร่งเครียดมากขนาดนั้นน่ะ เล่นได้ คุยเล่นกันได้ ฉันเพียงแค่คิดว่าดอกไม้จะสวยหรือไม่สวยมักจะขึ้นอยู่กับอารมณ์ของผู้ที่ถือ อย่างการจัดดอกไม้อยากจัดขณะที่เราอารมณ์ดีฉันเชื่อว่าดอกไม้จะสวยมากกว่าปกติ

แต่ก็เป็นเพียงสิ่งที่ฉันคิดเท่านั้นนะคะ ไม่อิงหลักการความจริงอะไรนักหรอก อย่าคิดตามเยอะเลยค่ะ

จะว่าไป...

เดี๋ยวคืนนี้ฉันต้องเช็กสต๊อกดอกไม้แล้วแจ้งร้านดอกไม้ไปด้วยนี่นา ปกติดอกไม้ที่ร้านเราจะมีเจ้าใหญ่นำมาส่งให้ที่ร้าน แต่บางชนิดฉันก็ต้องไปเดินเลือกซื้อที่ตลาดดอกไม้ด้วยตัวเอง หรือบางชนิดต้องสั่งเข้ามาอย่างเช่นดอกลาเวนเดอร์ที่สั่งมาไว้บ้างแต่ก็ไม่เยอะเพราะยังไม่เป็นที่ต้องการของกลุ่มลูกค้าที่ร้านมากนัก

นอกจากภายในร้านที่มีดอกไม้หลายชนิดแล้วที่สนามหญ้าระหว่างหลังร้านไปที่หน้าบ้านฉันก็จัดสวน เป็นสวนดอกไม้และมีต้นไม้รวมถึงมุมนั่งเล่นด้วยนะ เวลาเหนื่อย ๆ จากการทำงานก็นับว่าเป็นจุดที่ทำให้ฉันได้ผ่อนคลายที่สุดเลยก็ว่าได้