บทที่ 12 .

“มึงคิดว่ากูจะใจอ่อนเหรอวะ เสียใจด้วยน้ำตาของมึงมันใช้ไม่ได้ผลกับกูหรอก” ลาวาไม่เห็นจะต้องสนใจ เพราะในเมื่อตอนที่ลาวาร้องไห้เพลิงยังไม่สนใจเธอเลย

“ปล่อย!!” ลาวาตะโกนออกมาเสียงดังลั่น พลางสะบัดตัวออกให้หลุดพ้น แต่เพลิงก็ดันกอดเธอแน่นกว่าเดิม

“ไม่! กูไม่ให้มึงไปจากกู!”

พรวด!!

“เฮ้ยมึงทำอะไรเพื่อนกูวะ!...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ