บทที่ 15 .

เพลิงมองไปที่ลาวา เขาเห็นว่าใบหูของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย เพลิงเอื้อมมือไปคว้าตัวของลาวาเข้ามากอดอีกครั้งโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว

“กอดแล้วก็ต้องรับผิดชอบด้วยสิ” เพลิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ลาวาอยากจะขอร้องให้เพลิงหยุดทำแบบนี้ เพราะมันจะทำให้เธอต้องใจอ่อน

“กลับบ้านเราเถอะนะ” เพลิงกระชับอ้อม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ