บทที่ 7 .
“ตอนนี้กูก็โตแล้วนะ” ลาวาพูดสวนอย่างไม่เข้าใจ
“กูไม่ได้หมายถึงตัวมึง แต่หมายถึงสมองต่างหาก” จบประโยคตุ้ยนุ้ยก็หัวเราะอกมาดังลั่น ดูเหมือนลาวาพึ่งจะรู้ตัวว่าถูกด่าทางอ้อม
“กูจะจ้างผู้ชายมารุมโทรมมึง” ลาวาพูดอย่างไม่จริงจัง
“เอาสิกูชอบ” แต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะจริงจังกับคำพูดนั้นเป็นพิเศษ
ติ้ง~
เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้น ลาวาชะงักมือที่กำลังตักข้าวเข้าปาก แล้วเอื้อมมืออีกข้างไปหยิบมือถือมาเปิดดู
อีกแล้ว...
คำนี้เกิดขึ้นในหัวของลาวาอีกครั้งหลังจากที่เธอเปิดดู มันเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่รูปที่ถูกส่งมานั้นกลับมีอะไรมากกว่ารูปก่อนๆ เป็นพิเศษ
ภาพที่เห็นคือเพลิงกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้โดยมีหญิงสาวนั่งคร่อมบนตักแกร่งแล้วหันหน้าเข้าหาเขา ผู้หญิงคนนั้นลาวาจำได้ดีว่าเป็นใคร ก็เป็นคนเดียวกับเมื่อตอนกลางวันนั่นแหละ
ภาพบรรยากาศรอบๆ เหมือนจะเป็นร้านเหล้าที่ไหนสักแห่ง
“ขอดูหน่อย”
พรึบ!
ตุ้ยนุ้ยพูดจบก็เอื้อมมือมาคว้ามือถือของลาวาไปดู โดยที่ลาวายังไม่ตอบรับ
“มึงจะเอายังไง” ตุ้ยนุ้ยถามหลังจากที่ดูข้อความเสร็จแล้ว อารมณ์ของเขาตอนนี้พร้อมลุยได้ทุกเมื่อขอแค่ลาวาบอกมาว่าต้องการแบบไหน
“กูอยากจะจบเรื่องนี้” ลาวาพูดเสียงนิ่ง
พรึบ!
“งั้นลุกขึ้น กูจะพามึงไปหามัน” ตุ้ยนุ้ยลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ท่าทางของเขาพร้อมปะทะได้ทุกเมื่อ มาก็มาเถอะกะเทยคนนี้จะตบให้เลือดกบปาก
“มึงรู้เหรอกะเทยว่ามันอยู่ที่ไหน” ลาวาเงยหน้าขึ้นมอง ขณะลุกขึ้นยืนตาม
“ร้านเหล้าแถวซอยบ้านไอ้มอสเพื่อนสนิทไอ้เพลิง กูมั่นใจว่าใช่เพราะกูเคยไปแดกเหล้าที่นั่น”
“ถ้างั้นไปเลย”
-หลายนาทีผ่านไป-
ตุ้ยนุ้ยขับมอเตอร์ไซค์พาลาวามายังร้านเหล้าที่ปรากฏในรูปถ่าย
ลาวาบอกให้ตุ้ยนุ้ยหาที่จอดรถหลบๆ หน่อย ก่อนที่เธอจะมองเข้าไปในร้าน ซึ่งก็เห็นว่าเพลิงกำลังนั่งกินเหล้าอยู่กับกลุ่มเพื่อนของเขาหลายสิบคน โดยแต่ละคนก็มีผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยนั่งอยู่เคียงข้างกายด้วยกันทั้งนั้น
ผู้หญิงคนนั้นยังคงนั่งอยู่บนตักแกร่งของเพลิงโดนไม่ได้ขยับเขยินไปไหน ภูเขาลูกโตก็กำลังบดเบียดเข้าหาอกแกร่งอย่างยั่วยวน
“เข้าไปเลยมั้ย” ตุ้ยนุ้ยถามหลังจากที่จอดรถเอาไว้ และเดินมาหลบมุมยืนดูอยู่ข้างๆ ลาวา
“เดี๋ยวก่อน” ลาวาบอกเสียงนิ่ง แววตาของเธอตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เธอล้วงมือเข้าไปหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ขาสั้น ก่อนจะเปิดไลน์แล้วพิมพ์ข้อความหาเพลิง
[Line]
L: อยู่ไหน
ลาวากดส่งข้อความออกไป ระหว่างรอเธอก็สังเกตเพลิงไปด้วยว่าเขาจะสนใจหรือไม่ ซึ่งเพลิงก็ล้วงมือเข้าไปหยิบมือถือในกระเป๋ากางเกงแล้วเอามาเปิดดู ก่อนจะตอบกลับ
ติ้ง~
[Line]
P: บ้านเพื่อน
L: เพื่อนคนไหน
P: ก็เพื่อนไงวะ
L: มึงอย่าตอบไม่ตรงคำถาม กูถามว่าเพื่อนคนไหน
ท่าทางของเพลิงเหมือนจะหงุดหงิดเล็กน้อยจากที่ลาวาเห็น เขาอ่านประโยคสุดท้ายที่ลาวาส่งไปแต่ก็ไม่ตอบกลับมา เขาโยนมือถือไปไว้บนโต๊ะตรงหน้าอย่างไม่ใยดี แล้วหันมาสนใจผู้หญิงบนตักต่อ
“ปะ!” ลาวารู้คำตอบแล้วว่าเพลิงต้องการให้เป็นแบบไหน เมื่อพูดจบประโยคเธอก็เดินนำตุ้ยนุ้ยเข้าร้านไปทันทีอย่างไม่รอช้า อารมณ์ของเธอที่เก็บเอาไว้มาเนิ่นนานมันจะถูกระเบิดออกมาก็วันนี้
พรึบ!
ลาวาเดินดุ่มๆ เข้าไปในร้าน เมื่อเดินไปถึงโต๊ะที่เพลิงและกลุ่มเพื่อนนั่งกินเหล้ากันอยู่ เธอก็เอื้อมมือไปกระชากผมผู้หญิงคนนั้นแล้วเหวี่ยงให้ออกไปจากตักแกร่ง
ผลั่ก!
“กรี๊ดดด!!”
