บทที่ 10 #พี่หลามคนจริง EP.5 หมดเเก้ว (2) จบตอน

“อ่อน! มึงดูกูนี่ กูแม่งเจ๋งที่สุดแล้ว”

“มึงก็พอกันเลยว่ะเจ๊” ผมโพล่งขึ้นตัดบทแล้วผลักเจ๊เพทให้ออกห่างจากตัว ผมไม่อยู่แม่งล่ะที่นี่ คะนิ้งใสๆ อยู่ดีๆ ต้องมาเจออะไรเชี่ยๆ แบบนี้กูว่ามันไม่โอเคว่ะ “กูกลับล่ะ”

ผมพูดสั้นๆ แล้วดึงแขนคะนิ้งให้ลุกขึ้นตามมาด้วย ในขณะที่เจ๊เพทจะเดินตามหลังผมมาเหมือนไม่ยอมเลิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ