บทที่ 17 บทที่ 17

“ครับ จริงๆยังมีเค้กอีกหลายตัวที่มาใหม่ คุณวาดอยากลองชิมไหมครับ ผมยินดีให้ชิมฟรี ไม่คิดตรัง”

“โอ๊ย ขอบคุณนะคะ แต่เอาไว้วันหลังดีกว่า วันนี้ฉันอิ่มแล้วค่ะ” วาดดาวเอ่ยพูดพลางลูบหน้าท้องของตัวเองเป็นสัญลักษณ์ว่าเธอกินไม่ไหวแล้วก่อนที่สายตาของวาดดาวจะมองไปเห็นรถของสิงหาขับเข้ามาจอดริมฟุตบาทที่หน้าร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ