บทที่ 4 บทที่ 4

ที่บริษัทธนาจิวเวลรีแอนด์ไดมอนด์ จำกัด

วันนี้เป็นวันที่วาดดาวเริ่มทำงานวันแรกหลังจากที่เธอได้งานประจำทำ เธอได้รับเลือกเข้าทำงานที่บริษัทธนาจิวเวลรีแอนด์ไดมอนด์ จำกัด ในตำแหน่งพนักงานการตลาด หัวหน้าแผนกการตลาดพาเธอเดินดูรอบๆแผนกและแนะนำห้องต่างๆและสิ่งต่างๆที่เธอต้องรู้เกี่ยวกับบริษัทก่อนที่จะกลับมาที่ห้องทำงานและตอนนี้วาดดาวกำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอ เธอเรียนรู้งานจากผู้จัดการได้ไวและแทบไม่มีปัญหาอะไรในการทำงาน ในขณะที่พนักงานบางส่วนก็ทำงานกันไปพลางพูดคุยกันไป จนเวลาผ่านไปสักพัก

“ท่านประธานมาแล้ว ตั้งใจทำงานกันหน่อย อย่ามัวแต่คุยกัน” เสียงของกรกนกหญิงสาววัยกลางคนหัวหน้าแผนกการตลาดเอ่ยพูดขึ้นในขณะที่นั่งอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่โต๊ะทำงาน พนักงานทุกคนของแผนกจึงเงียบเสียงลง

“นี่เธอรู้ไหมว่าท่านประธานหล่อมากนะ ฮอตมากด้วย” พนักงานหญิงที่ชื่อโบว์ซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลจากวาดดาวเอ่ยพูดซุบซิบขึ้นกับพนักงานหญิงอีกคนที่นั่งข้างกันที่ชื่อว่าฟ้า

“เหรอ ฉันเพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่นานยังไม่เคยเห็นท่านประธานตัวจริงเลย เคยเห็นแต่ในภาพแต่เคยได้ยินว่าท่านดุมาก” ฟ้าเอ่ยพูดกับโบว์ที่นั่งข้างกัน

เสียงพูดคุยซุบซิบของโบว์กับฟ้า วาดดาวเองก็ได้ยินแต่เธอไม่ได้สนใจอะไร เธอยังคงนั่งทำงานของเธอต่อไป

“ใช่ ท่านประธานค่อนข้างเข้มงวด ถึงดุแต่หล่อ ฉันให้อภัย ฮ่าๆ เดี๋ยวเธอคอยดูนะ แผนกการตลาดของเราอยู่ไม่ไกลจากห้องทำงานของท่านประธานแล้วท่านประธานก็ต้องเดินผ่านทางนี้ ตัวจริงท่านประธานหล่อมากแถมโสดด้วย” โบว์เอ่ยพูดกับฟ้า

“เหรอ แต่ฉันได้ยินข่าวท่านประธานควงพวกนางแบบอยู่นะ” ฟ้าเอ่ยพูด

“ก็แค่ข่าวแหละเพราะนางแบบพวกนั้นต้องมาถ่ายโปรโมทเครื่องเพชรให้บริษัทไงก็คงมีข่าวบ้างเป็นธรรมดาแต่ท่านประธานให้สัมภาษณ์ว่ายังโสด ฉันเชื่อท่าน” โบว์เอ่ยพูดด้วยรอยยิ้ม

“เธอ แต่ถึงท่านประธานไม่โสดท่านก็คงไม่ชอบพวกเราหรอก” ฟ้าเอ่ยพูด

“ว๊าย แรงอะ แต่ก็จริง งั้นดูหน้าท่านประธานไว้เป็นกำลังใจในการทำงานก็พอ เนอะ” โบว์เอ่ยพูด ฟ้าก็พยักหน้าตอบรับด้วยรอยยิ้ม โบว์ก็ยิ้มตอบกลับไป

“นั่นท่านประธานมาแล้ว” โบว์เอ่ยพูดพลางมองผ่านกระจกห้องทำงานบานใสออกไป ฟ้าก็มองตามเช่นกัน ในขณะที่ด้านนอก สิงหาที่เดินมาถึงแผนกการตลาดพร้อมกับ กรณ์ หรือ ปกรณ์ ชีวาภพ ชายหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ดปีซึ่งเป็นเลขาของสิงหา เขาเดินถือแฟ้มเอกสารตามหลังสิงหามา พนักงานหญิงต่างแอบมองและซุบซิบด้วยความเขินอายเมื่อเห็นสิงหาเดินผ่านมาในขณะนั่งทำงาน

ส่วนสิงหาเขาเดินมาเรื่อยๆตามทางก่อนที่สายตาอันเฉียบแหลมของเขาจะมองไปยังห้องกระจกใสของแผนกการตลาด...ก่อนที่สายตาของเขาจะสาดส่องไปเห็นพนักงานหญิงคนหนึ่งที่เขารู้สึกคุ้นหน้าเหมือนเคยเจอกันมาก่อน สิงหาหยุดชะงักเท้าลงพลางเพ่งมอง ทำให้ปกรณ์ที่เดินตามหลังมาต้องหยุดเดินไปด้วย

“เอ่อ...มีอะไรหรือเปล่าครับท่านประธาน” ปกรณ์ที่อยู่ด้านหลังเอ่ยพูดกับสิงหา

สิงหาไม่ตอบคำถามปกรณ์ เขายังคงเพ่งมองผ่านกระจกใสพลางขมวดคิ้ว ในขณะที่วาดดาวที่กำลังนั่งทำงาน เธอทนต่อเสียงซุบซิบถึงท่านประธานของพนักงานหญิงคนอื่นๆไม่ไหว

‘ไหนดูสิ...ว่าท่านประธานหล่ออย่างที่ซุบซิบกันจริงไหม’ วาดดาวคิดในใจก่อนที่เธอจะละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วมองผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ไปยังกระจกใสด้านนอก

สายตาของสิงหากับวาดดาวประสานเข้ากันพอดี ทั้งคู่มองหน้าสบตากันผ่านกระจกใสกั้นห้อง......

สิงหากลืนน้ำลายลงคอ...เขาไม่พูดอะไร...พลางมองจ้องหน้าวาดดาวอยู่แบบนั้น

ขณะที่วาดดาว เธอรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากพลางกลืนน้ำลายลงคอด้วยหัวใจที่เต้นแรง

ทั้งคู่มองหน้าสบตากันอย่างอึ้งๆอยู่แบบนั้นครู่หนึ่ง....โดยที่สิงหาเป็นฝ่ายเก็บอารมณ์และความรู้สึกได้ดีกว่าวาดดาว....ก่อนที่วาดดาวจะผละสายตาออกมาพลางก้มหน้าลงอย่างต้องการตั้งสติ..... ‘ใช่...ใช่เขาจริงๆ’ วาดดาวคิดในใจก่อนที่เธอจะตัดสินใจลุกขึ้นยืนพลางหายใจเข้าลึกๆแล้วมุ่งหน้าเดินไปยังห้องน้ำ

“ปกรณ์ คุณไปรอผมที่ห้องประชุมก่อน” สิงหาเอ่ยพูดขึ้นกับปกรณ์เลขาของเขาในขณะที่สายตาของเขาก็ยังคงจับจ้องมองไปที่วาดดาวที่กำลังเดินไปยังห้องน้ำ

“ครับ” ปกรณ์ตอบรับก่อนที่เขาจะเดินไปยังห้องประชุมตามคำสั่งของสิงหา ถึงเขาจะสงสัยในท่าทางของเจ้านายแต่เขาก็ทำตามคำสั่งแต่โดยดี เมื่อปกรณ์เดินไปแล้ว สิงหาก็เดินตามวาดดาวไป

วาดดาวเดินเข้าไปในห้องน้ำ ตอนนี้ภายในห้องน้ำไม่มีใครนอกจากเธอ วาดดาวยืนอยู่ที่หน้าซิงค์ล้างหน้าพลางมองหน้าตัวเองในกระจก

‘เป็นเขาจริงๆ สิง...สิงหา เขาคือประธานบริษัท...เจ้าของบริษัท ตอนที่เธอสมัครงานที่นี่ เธอคิดไม่ถึงจริงๆ...บริษัทธนาจิวเวลรีแอนด์ไดมอนด์ ส่วนเขานามสกุลธนาจิระกุล เฮ้อ...เธอคิดไม่ถึงจริงๆว่าจะเจอเขาในสถานการณ์แบบนี้ เธอรู้ว่าที่บ้านเขารวยมาก ทำธุรกิจอัญมณีเครื่องประดับเพราะเขาเคยเล่าให้เธอฟังแต่ไม่คิดเลยว่าจะเป็นที่นี่ เฮ้อ...’ วาดดาวคิดในใจพลางเปิดก๊อกน้ำล้างมือเธอล้างถูมือไปมาพลางคิดว่าเธอจะทำยังไงดี.....ก่อนที่วาดดาวจะปิดก๊อกน้ำพลางเดินไปดึงทิชชู่มาเช็ดมือแล้วทิ้งลงในถังขยะก่อนที่เธอจะเดินออกมาจากห้องน้ำ

“อุ๊ย!” วาดดาวอุทานออกมาพลางสะดุ้งตกใจเล็กน้อยเมื่อคนที่เธอไม่อยากเจอที่สุดในตอนนี้ปรากฎตัวอยู่ตรงหน้าของเธอ ใช่ เป็นสิงหา เขาเดินตามวาดดาวมาแล้วดักรอเจอเธออยู่ที่หน้าห้องน้ำ ตอนนี้ทั้งคู่ยืนเผชิญหน้ากันอยู่ที่หน้าห้องน้ำ บริเวณหน้าห้องน้ำตอนนี้เงียบสงัดไร้ผู้คน