บทที่ 27 EP. 27

“อื้อ! อย่าค่ะ” ฉันพลิกตัวหนีแล้วพยายามเอาผ้าห่มมาปิดหน้าหลังจากที่คนข้างๆ ลืมตาขึ้นมาสบตากับฉันที่แอบนอนมองหน้าเขามาพักใหญ่แล้วเขาก็ดันลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นฉันพอดี พอตื่นก็ขยับตัวจะเข้ามากอดฉันก็เลยรีบพลิกตัวหนีนี่ไงคะ  

เขินมากเลยค่ะ อายเขาด้วยที่เมื่อคืนปล่อยตัวปล่อยใจให้เขาไปหมดแล้ว ทำตัวไม่ถูกเลย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ