บทนำ
บท 1
ถ้าชีวิตมันจะสวยแล้วซวยซ้ำซวยซ้อนได้ขนาดนี้แป้งหอมคนนี้ขอไม่เกิดมาสวยแล้วไม่ต้องซวยจะได้ไหม คนบ้าอะไรวะคะเกิดมามีแต่เรื่องซวยๆ เฮงซวย!
เฮ้อ! สวัสดีค่ะฉันชื่อแป้งหอมค่ะ แป้งหอมชื่อไทยๆ น่าร้าก น่ารัก แต่ทำไมใครๆ ก็เอาแต่เรียกว่า “อีหอม” ก็ไม่รู้ ไม่เห็นมันจะดูสุภาพตรงไหน แต่ก็ช่างมันเถอะหอมไปเปลี่ยนคำเรียกติดปากของทุกคนไม่ได้หรอก
แต่ขอร้องว่าใครที่เพิ่งรู้จักน้องได้โปรดเรียกน้องว่าแป้งหอมให้เต็มยศด้วยนะคะ อีหอมนี่ปล่อยให้พวกที่รู้จักกันมานานมันเรียกแบบถ่อยๆ ไปเถอะ หอมขี้เกียจตีปากคนพวกนั้นให้เรียกหอมดีๆ แล้ว
แป้งหอมคนนี้เป็นนักศึกษาสาวสวยที่ไม่หมวยเพราะถ้าหมวยก็คงไม่ชื่อไทยๆ ว่าอีหอม เอ้ย!แป้งหอม หรอก ฉันเป็นสาวไทยแท้ๆ พ่อแม่เป็นคนอยุธยาโดยกำเนิดแต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าบรรพบุรุษเป็นชาวอโยธยาแท้หรือว่าย้ายถิ่นฐานมาจากประเทศราชหรอกนะ ซึ่งเรื่องนี้ก็ช่างมันเถอะไม่ได้เกี่ยวกับปัจจุบัน อีหอมแค่อยากเม้าท์อะไรนิดหน่อยให้หายเซงจากความซวยที่กำลังเจอ!
เอาล่ะค่ะนอกเรื่องมาสักพักแล้ว ฉันชื่อแป้งหอม อันนี้รู้กันแล้วเนาะ เป็นนักศึกษาค่ะ เรียนมหาลัยดัง อยู่ชั้นปริญญาตรีปีที่ 3 ซึ่งปกติก็สวยอยู่แล้วแต่ก็ตามสเต็ปความสวยของสาวมหาลัย ตอนเรียนม. 6 ก็จะมั่นหน้าหน่อยว่าพี่นี่แหละสวย~ แต่พอเข้าเรียนปี 1 ความสวยที่มั่นหน้าก็โดนรุ่นพี่กลบ น้องปี 1 เฟรชชี่วัยใสก็กลายเป็นอีเด็กกกพโหลกกะลาทันที ปี 2 ก็ดีหน่อยหัดแต่งหน้าแต่งตา พอปี 3 ความสวยก็จะพร่างพราวมากหน่อย และความซวยก็เช่นกัน
สงสัยกันใช่ไหมคะว่าฉันจะบ่นเรื่องความซวยอะไรกันนักหนา คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ...
ตั้งแต่วันแรกที่ฉันเกิดมาอีแป้งหอมก็พาความซวยมาให้ครอบครัวเพราะวันที่ฉันเกิดเป็นวันเดียวกันกับวันที่แม่...แม่วัว ใช่ค่ะแม่วัวไม่ใช่แม่ฉัน ไม่ต้องตกใจเพราะแรกเริ่มชีวิตของแป้งหอมมันไม่ได้ซวยดราม่าขนาดนั้น พ่อฉันเลี้ยงวัวค่ะ ทำฟาร์มโคราคาแพงแสนแพง
มันมีแม่วัวตัวหนึ่งของพ่อที่มันราคาแพงมาก ผสมพันธุ์กับพ่อวัวพันธ์ดีที่จ่ายไปมหาศาลเพื่อให้ได้น้ำเชื้อของมันมา พ่อเฝ้าทะนุถนอมดั่งลูกในอุทรจนวันที่แม่ฉันปวดท้องจะคลอดทุกคนก็โอละพ่อแห่ไปลุ้นการกำเนิดของอีหอมกันแทบทั้งฟาร์ม ซึ่งไม่มีคนเฝ้าแม่วัวตัวนั้นตัวที่มันราคาหลักหลายแสน เพราะไม่มีใครคิดว่ามันจะทะลึ่งอยากคลอดลูกวันเดียวกันกับที่แม่คลอดแป้งหอม!
สรุปพอฉันลืมตาออกมาดูโลกทุกคนก็โล่งใจที่อีเด็กน้อยหน้าตาน่ารักคนนี้เกิดมาโดยปลอดภัยแถมยังครบ 32 ไม่เป็นภาระใครในการเลี้ยงดูในภายภาคหน้าแน่นอน ทีนี้ก็กลับฟาร์มกันไงคะ พอกลับไปก็เห็นซากวัวที่นอนสิ้นใจพร้อมลูกน้อยในท้องที่มันคลอดออกมาไม่ได้เพราะมันเป็นท้องแรกแถมเบบี๋ในท้องก็ตัวใหญ่จนมันคลอดเองไม่ไหว
แป้งหอมเกิดมาพร้อมความซวยเพราะนอกจากจะไม่คาบช้อนเงินช้อนทองตอนออกมายังทำให้แม่วัวที่เป็นความหวังความภาคภูมิใจของพ่อต้องสิ้นใจไปด้วย เรื่องนี้ไม่มีใครโทษฉันหรอกนะคะเพียงแต่ฉันมารู้เรื่องทีหลังและคิดว่าตัวเองเกิดมาพร้อมความซวยจริงๆ ไม่งั้นในแต่ละวันเดือนปีอีหอมไม่เจอแต่เรื่องซวยๆ หรอก อย่างวันนี้ก็เช่นกัน!
“เอาไง? จะยืนทำหน้าเหมือนคุยกับตัวเองอีกนานไหม?”
“เอ่อ...” คนตรงหน้ารู้ได้ไงว่าฉันยืนคุยกับตัวเอง ขนาดฉันยังไม่รู้เลย นี่ฉันกำลังคิดว่าฉันคุยกับใครสักคนอยู่นะคะ
“...ไม่เอ่อสิวะ เอาไงพูดมา” คนตรงหน้าฉันขมวดคิ้วนิดหน่อยแล้วก็กอดอกมองหน้าฉัน ท่าทางเขาจะโมโหหนักน่าดู
“คือ...มันซ่อมแพงไหมคะ” ฉันมองแผลที่รถคันสีดี่จอดอยู่ริมฟุตบาทก่อนจะเงยหน้าถามเขา อันที่จริงจะไม่หวั่นเลยถ้ามันเป็นรถญี่ปุ่น แต่นี่รถซุปเปอร์คาร์ราคาหลายสิบล้าน อีหอมเอ้ย!ซวย! ซวย! ซวย!
“แพง” เขาตอบนิ่งๆ สายตาหงุดหงิดปนดุดันมองมาที่ฉันยิ่งทำให้ฉันกลัวจนตัวลีบ
“คือ...หอม” หอมจะหาเงินจากที่ไหนมาจ่าย T__T
“แต่เรื่องแพงไม่แพงช่างแม่งเหอะ เธอตอบมาก่อนเป็นบ้าอะไรอยู่ดีๆ เดินมาเตะรถคนอื่น ฮะ?” เขาถามกึ่งจะดุฉัน แต่ฉันมั่นใจว่าถ้าฉันเป็นผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิงเอวบางร่างน้อยหน้าตาสะสวยแบบนี้ฉันอาจจะโดนต่อยไปแล้วก็ได้ นี่ขนาดสวยยังไม่ค่อยช่วยอะไรเลย
แต่จะช่วยได้ยังไงล่ะหอมในเมื่ออยู่ดีๆ มึงก็ตะโกนเกรี้ยวกราดเป็นบ้าเป็นหลังแล้วพุ่งมาเตะรถเขาด้วยรองเท้าส้นสูงหัวแหลมปรี๊ดเต็มแรงจนประตูข้างคนขับมันบุบ ต้องแรงควายแรงช้างแค่ไหนอ่ะแป้งหอมรถแข็งแรงระดับซุปเปอร์คาร์ถึงบุบได้ด้วยแรงจากส้นตีนมึงแค่ครั้งเดียว T__T
“คือ...”
“จะคือจะเอ่ออีกนานไหม? ตอบมาเธอเป็นบ้าอะไร” เขาดูหงุดหงิดนะคะ แต่ถ้าเป็นฉันๆ ก็หงุดหงิดที่มีอีบ้าที่ไหนก็ไม่รู้วิ่งมาเตะรถเขาแบบนี้
“คือ...” ฉันมองหน้าเขาแล้วก็ตอบไม่ได้อีกนั่นแหละ เหตุผลโคตรปัญญาอ่อน ไม่กล้าตอบจริงๆ แกล้งเป็นไบโพล่าร์เลยดีไหมแป้งหอม แต่ถ้าเป็นไม่เนียนเกิดเขาเอาเรื่องจับไปตรวจขึ้นมาซวยซ้ำซวยซ้อนแน่มึง ท่าทางเขายิ่งดูไม่ใช่คนรวยธรรมดาซะด้วย
“จะพูดแค่คำว่าคืออีกนานไหม คืออีกรอบฉันจะจัดการเธอให้เละคามือเลย” เขาดูหงุดหงิดอีกแล้วนะคะ แม่~ หอมกลัว~ T__T
“คือ...” ฮือ~ หอมไม่ได้อยากพูดแต่หอมพูดอะไรอย่างอื่นไม่ออก ไม่ใช่ว่าปากมันหนักแต่ปากมันสั่น
“เฮ้ย! เธอแม่งฟังรู้เรื่องรึเปล่าวะ แค่ตอบมาเหตุผลที่ทำให้เธอเป็นบ้ามาเตะรถฉัน ตอบมา!”เขาไม่ได้ตะคอกใส่จนเสียงดังแต่ก็ขึ้นเสียงอยู่ดี เล่นเอาฉันสะดุ้งแล้วก็หลับตาปี๋ก่อนจะรีบตอบออกไปรัวๆ
“คือๆๆๆ หอมเพิ่งอกหักมาค่ะ แฟนที่คบมา 4 เดือนมันหนีไปมีกิ๊ก แถมกิ๊กแฟนหอมมันยังเป็นผู้ชาย ชายรุกด้วยนั่นหมายความว่าแฟนหอมมีผัว หอมรับไม่ได้ก็เลยขาดสติเหมือนคนบ้าแบบเมื่อกี้ค่ะ” ฉันรีบร่ายความจริงให้เขาฟังด้วยความตกใจกลัวปนลืมตัว จนพอพูดจบถึงได้สติว่าความจริงแล้วฉันไม่จำเป็นต้องอธิบายทั้งหมดก็ได้ พอได้สติก็เลยรีบลืมตามองเขา มองผู้ชายที่ยืนมองหน้าฉันนิ่งๆ แถมหน้าเขาก็ยังนิ่งมากเช่นกัน
“...ปัญญาอ่อน”
#PANGHOM END
#COOPER TALK
“...ปัญญาอ่อน”
“คะ?”
อ่าส์!
วันนี้มันวันอะไรกันวะ ทั้งที่ทั้งวันมีแต่เรื่องดีแท้ๆ แต่ทำไมผมต้องมาซวยจอดรถคุยโทรศัพท์อยู่ดีๆ ก็มียัยบ้าที่ไหนก็ไม่รู้วิ่งมาเตะรถ
เตะแม่งก็โคตรแรง เล่นซะบุบไปทั้งประตู แรงเยอะฉิบหาย ตัวเล็กๆ แต่ไม่รู้ไปกินช้างกินควายที่ไหนมาถึงได้เตะรถที่แข็งแรงมากอย่างซุปเปอร์คาร์ทีเดียวแล้วประตูบุบไปทั้งแถบ
และที่สำคัญรถคันนี้มันเป็นของไอ้ชัตเตอร์ไม่ใช่ของไอ้คูเปอร์ แม่งเอ้ย! ไอ้พี่เวรมันต้องเล่นผมตายคาตีนมันแน่ๆ โคตรซวย! ทั้งที่ผมจะไม่จอดรถคุยโทรศัพท์อยู่แล้วเชียว แต่อยู่ดีๆ ก็ทะลึ่งเป็นคนดีไม่อยากใช้โทรศัพท์ระหว่างขับรถ แต่จอดคุยโทรศัพท์ได้แค่ประมาณ 30 วินาทีก็เกิดเรื่อง ความคิดดีๆ ที่นานๆ จะโผล่มาจากหัวกูทำไมพอมันโผล่มาแล้วต้องเกิดเรื่องด้วย แบบนี้ถ้าไม่ให้เรียกว่าซวยจะให้เรียกว่าอะไรดีวะ!
“เธอแม่งทำให้ฉันโคตรซวยเพราะเรื่องปัญญาอ่อนของเธอ” ผมเลิกอึ้งกับคำอธิบายของเธอก่ออนที่จะพูดกับเธอด้วยความเอือมระอา ไอ้เรื่องซ่อมรถมันไม่ใช่ปัญหาหรอกครับถ้ามันเป็นรถของผม แต่ผมบอกแล้วไงว่านี่ไม่ใช่รถไอ้คูเปอร์แต่เป็นรถไอ้ชัตเตอร์ แถมยังเป็นรถที่ไอ้คูเปอร์เอามาขับทั้งที่ยังไม่ได้เอ่ยปากยืมห่าอะไรเลยสักคำกับไอ้ชัตเตอร์
แม่งเอ้ย! ทำไมยัยนี่ไม่มาเตะวันที่ผมยืมไอ้ชัตเตอร์มาดีๆ วะ อย่างน้อยผมก็คงแค่โดนด่าแต่คงไม่หนักถึงขั้นโดนมันกระทืบเพราะมันไม่ใช่ความผิดของผมที่จะไปห้ามคนบ้าอย่างยัยนี่ทัน ทำไมต้องมาเตะในวันที่ผมแอบเอามา แม่งโคตรสร้างความผิดให้ผมเลยยัยเฮงซวย!
เลือกเตะวันที่ผมขับรถของผมเองก็ได้ หรือถ้าจะให้ดีไม่ต้องเป็นบ้ามาเตะรถใครหรือเตะหมาตัวไหนเลยยิ่งดี!
โว้ย!
ยิ่งมองหน้ายัยนี่ที่ยืนหน้าซีดน้ำตาคลอผมยิ่งหงุดหงิด หน้าตาแม่งโคตรสวย สวยเหี้ยๆ สวยฉิบหาย สวยแบบโคตรพ่อโคตรแม่สวย สวยไม่เกรงใจใคร แต่จะสวยแล้วมาพร้อมกับความบรรลัยแบบนี้ผมก็ไม่ได้พิศวาสหรอกครับ
“คือ...หอมขอโทษค่ะ ขอโทษจริงๆ” แม่งทำหน้าสลดสำนึกผิดให้ตายก็ไม่ช่วยให้ไอ้คูเปอร์คนนี้หลุดพ้นจากส้นตีนไอ้ชัตเตอร์ได้หรอก
“เธอแม่ง...อ่าส์! หงุดหงิด!” ปกติกับผู้หญิงไม่ต้องสวยขนาดนี้ก็ได้ จะหน้าตาบ้านๆ หรือเหมือนนางพันธุรัตน์ผมก็ใจดีด้วยเสมอ แต่กับยัยนี่แม่งใจดีไม่ลงเลยว่ะ
ยิ่งภาพตอนที่เธอเดินทำหน้าหงุดหงิดอะไรมาก็ไม่รู้ผมมองเห็นเธอพอดีระหว่างที่ผมกำลังคุยโทรศัพท์ ใครจะไม่มองวะสวยขนาดนี้ ทั้งที่ผมกำลังคุยกับมีญ่า นางเอกที่กำลังฮอตมากตอนนี้แต่ยัยนี่ดันเรียกสายตาผมให้มองเธอจนแทบคุยกับมีญ่าไม่รู้เรื่อง อารมณ์ผมตอนนั้นเหมือนโดนสะกดเลยครับ แต่แค่แป๊บเดียวยัยนี่ก็เรียกสติผมกลับมาพร้อมกับเสียงตะโกนของผมที่ลั่นรถตอนที่เธอง้างส้นตีนเตะรถผมเหมือนคนเป็นไบโพล่าร์
แม่งเอ้ย!
ยิ่งคิดถึงเหตุการณ์เมื่อกี้ก็ยิ่งอารมณ์เสีย ผู้หญิงอะไรวะเนี่ย!
“เดี๋ยวหอมชดใช้ค่าเสียหายให้นะคะ หอมขอโทษจริงๆ ค่ะ” เธอสบตาผมหน้าซีดปากสั่น ยิ่งโดนผมว่าเธอก็ยิ่งสั่น ทำท่าเหมือนลูกนกลูกกาน่าสงสารน่าเอ็นดู แต่ทำไมกูเอ็นดูยัยนี่ไม่ลงเลยวะ
“ชดใช้? เธอชดใช้ให้ฉันไม่ได้หรอกยัยงี่เง่า” ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดกึ่งเหวี่ยงใส่เธอ พอผมตอบกลับไปยัยนี่ก็มองผมด้วยสายตาที่ดูไม่ค่อยพอใจผมเท่าไหร่
“หอมเป็นคนทำ ต่อให้จนแล้วค่าซ่อมมันแพงแค่ไหนก็ต้องหามาจ่ายให้ได้คะ” เธอตอบกลับมาเสียงแข็งนิดหน่อย ดูก็รู้ว่าไม่พอใจคำพูดของผม
เรื่องค่าซ่อมรถมันไม่ใช่ปัญหา ประกันชั้นหนึ่งมันมีอยู่แล้ว หรือถ้ายัยนี่จะมีเงินมากพอที่จะจ่ายค่าซ่อมได้ก็ตามสบาย แต่ที่ผมบอกว่าชดใช้ให้ผมไม่ได้คือการที่เธอจะไปรับส้นตีนจากไอ้ชัตเตอร์แทนผมไม่ได้ต่างหาก ผมไม่ได้ดูถูกว่าเธอไม่มีปัญญาหาเงินมาชดใช้อย่างที่เธอกำลังเข้าใจ แต่ช่างแม่งเถอะผมไม่มีอารมณ์มาอธิบายอะไรทั้งนั้น
“เธอแม่ง...สมองทำงานยังไงวะ” ใช่ครับผมไม่มีอารมณ์มาอธิบายสิ่งที่เธอกำลังเข้าใจผิด เพราะอารมณ์ผมตอนนี้มีแค่อยากด่าเธอให้สาสมกับความบ้าระห่ำเมื่อกี้
“ก็อธิบายไปแล้วไงคะว่ามันเกิดจากอะไร หอมขอโทษจริงๆ หอมไม่ได้ตั้งใจ” เธอสลดลงอีกรอบแต่ผมยังอารมณ์ขึ้นอยู่เหมือนเดิม ยิ่งบอกว่าไม่ได้ตั้งใจผมยิ่งขึ้น
“ไม่ได้ตั้งใจ?” ผมถามทวนคำพูดของเธอด้วยน้ำเสียงที่เบาลงกว่าเดิมเยอะ
“ค่ะ หอมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ” ยัยนี่พอเห็นผมลดน้ำเสียงลงก็รีบพยักหน้ารับรัวๆ สีหน้าเธอดูดีขึ้นมานิดหน่อยคงเพราะเมื่อกี้ผมไม่ได้ตะคอกหรือใส่อารมณ์เหมือนหลายๆ ประโยคก่อนหน้านี้
“ถ้าเธอตั้งใจรถฉันไม่กระเด็นไปกลางถนนเลยเหรอยัยแรงควาย” แม่งพูดมาได้ไม่ได้ตั้งใจ มีแต่คนบ้าเท่านั้นล่ะครับที่เที่ยวเดินเตะข้าวของๆ คนอื่นโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งยัยนี่ไม่ได้มีอาการของคนบ้า คนบ้าที่ไหนจะใส่ชุดนักศึกษา แต่งหน้า ทำผมสวยฉิบหายได้ขนาดนี้
“วะ ว่าไงนะคะ?” เธออึ้งครับ ทำหน้าอึ้งเบิกตากว้างขึ้นแล้วก็ถามผม สีหน้าท่าทางและน้ำเสียงของเธอบึ่งบอกชัดเจนว่าอึ้งมาก
“ยัย แรง ควาย” ผมเน้นคำพูดช้าๆ ชัดๆ ให้เธอได้ยินชัดเจนอีกครั้งด้วยความหมั่นไส้
“ก็บอกอยู่ว่าไม่ได้ตั้งใจ เห็นยอมให้ด่าก็ด่าไม่หยุดแบบนี้เลยเหรอคะ แล้วอะไรคือแรงควาย? แรงควายส้นตีนอะไรไอ้หัวหงอก!”
บทล่าสุด
#43 บทที่ 43 EP. 43
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#42 บทที่ 42 EP. 42
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#41 บทที่ 41 EP. 41
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#40 บทที่ 40 EP. 40
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#39 บทที่ 39 EP. 39
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#38 บทที่ 38 EP. 38
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#37 บทที่ 37 EP. 37
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#36 บทที่ 36 EP. 36
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#35 บทที่ 35 EP. 35
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026#34 บทที่ 34 EP. 34
อัปเดตล่าสุด: 8/26/2026
คุณอาจชอบ 😍
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
บ่วงรักสายใยพิศวาส: Oath of Love
เธอคือดาราสาวที่โลกรู้จักในฐานะนางร้าย แต่หัวใจข้างในเก็บรักชายคนเดียวมาทั้งชีวิต
ไฟระหว่างพวกเขาปะทุขึ้นคืนหนึ่งที่สมุย และมันก็ไม่มีวันดับลงได้อีกแล้ว แม้เขาจะพยายามบอกตัวเองว่า "ไม่รัก" สักแค่ไหนก็ตาม
แต่แล้วคำพูดที่โหดเหี้ยมที่สุดในชีวิตเธอก็หลุดออกมาจากปากเขา
"ต่อให้แพมเป็นผู้หญิงคนเดียวในโลกนี้ พี่ก็ไม่เอาแพมมาเป็นแม่ของลูก"
เธอเก็บคำนั้นไว้ในใจ พร้อมกับชีวิตน้อยๆ ในท้องที่เขาไม่รู้ แล้วหายตัวไปจากชีวิตเขาสามปีเต็มๆ
สามปีต่อมา เธอกลับมาพร้อมบุตรสาวตัวน้อยที่มีดวงหน้าเหมือนเขาราวกับแกะ
และในที่สุด อนาวรรธน์ก็รู้ว่าตัวเองรักเธอ
แต่กว่าจะรู้...มันสายไปแล้วหรือเปล่า?
บ่วงรักสายใยพิศวาส — เรื่องราวของรัก ความเจ็บ สัญญา และสายใยที่ไม่มีสิ่งใดตัดขาดได้
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
องค์หญิงเข็มพิษ กับท่านอ๋องไร้หัวใจ
"ทำไมข้าต้องแต่งเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับเขา เพียงเพื่อระงับสงครามงั้นหรือ เขาที่เรียกว่าปิศาจไร้หัวใจคนนั้น" จ้าวซีเฟย
"ทำไมข้าต้องแต่งกับนาง สตรีไร้มารยาท หลงตัวเอง เย่อหยิ่งแบบนี้ นั่นไม่ใช่สตรีที่ข้าต้องการ" ถังมู่เหริน
............."ส่งตัวเข้าหอ".............
"ข้าจะแยกห้องกับเจ้า"
"ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น"
"งั้นก็ตกลงตามนี้ เราสองคน ต่างคน ต่างอยู่"
"ย่อมได้ รับพระบัญชาเพคะ"
......................................................
"นี่ ไม่ใช่นางนี่ คนที่ข้าพบครั้งก่อน ข้าแต่งกับใครกันแน่"
นางไม่ได้สวย ดูสง่างาม และดูสงบนิ่งแบบนี้ หรือข้าจะแต่งพระชายามาผิดคน หรือว่าข้าเองที่เข้าใจผิด
"ไหนบอกว่าเขาเป็นราชาปิศาจไร้หัวใจไง แต่ทำไม เป็นบุรุษหนุ่มหน้าตาคมคาย รูปงามเช่นนี้ล่ะ"
หรือว่าข่าวที่ได้ยินมาจะผิด เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอาง มากกว่าจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมนั่นได้
""นี่มันอะไรกัน""
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
ใต้เงาเสน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
หวานใจคุณพ่อจำเป็น
สิ้นเสียงประกาศกร้าวของ 'มดตะนอย' กามเทพตัวจิ๋ววัย 3 ขวบครึ่งที่ชี้เป้าเลือกพ่อกลางห้างสรรพสินค้า ทำเอา 'มัดไหม' น้าสาวในร่างแม่จำเป็นถึงกับช็อกแทบสลบ!
เพราะผู้ชายที่หลานเธอวิ่งไปเกาะขา ดันเป็น 'พีร์ภูรินท์' ซีอีโอหนุ่มสุดเนี้ยบผู้รักความเพอร์เฟกต์และประกาศตัวว่า 'ไม่ชอบเด็ก!' มัดไหมเตรียมใจรับพายุอารมณ์ แต่ผิดคาด... เมื่อท่านประธานหน้านิ่งกลับยอมรับบท "คุณพ่อปลอมๆ" ซะงั้น แถมยังขยันขับรถสปอร์ตมาป้วนเปี้ยนที่คาเฟ่ของเธอทุกวันไม่เว้นวันหยุดราชการ!
จากภารกิจ Fake Family สุดป่วนที่เริ่มเพราะโดนลูกตก ค่อยๆ ลุกลามกลายเป็นอาการ 'คลั่งรักแม่' แบบเต็มคาราเบล! จากผู้ชายเย็นชาที่หวงพื้นที่ส่วนตัวขั้นสุด กลายร่างเป็นแด๊ดดี้สายเปย์สุดอบอุ่น ที่พร้อมทิ้งตรรกะทุกอย่างบนโลก เพื่อเลื่อนขั้นจาก 'พ่อกำมะลอ' ไปเป็น 'สามีตัวจริง'
มาร่วมโดนตกไปกับความน่ารักนุบนิบหัวใจ โบ๊ะบ๊ะกับหลานตัวแสบ และฟินจิกหมอนกับพระเอก CEO ธงเขียว นิยายโรแมนติกคอมเมดี้สายครอบครัว ฟีลกู๊ด อ่านง่าย ชุบชูใจ เสิร์ฟความหวานสไตล์สโลว์เบิร์น ปลอดสารดราม่าปวดตับ 100%!
#หวานใจคุณพ่อจำเป็น













