บทที่ 20 20

ร่างเล็กหยัดกายลุกจากพื้นพรมที่นั่ง สองมือรวบกล่องข้าวผัดเล็กๆ บนโต๊ะกระจก ก่อนจะเดินนวยนาดรอยยิ้มเล็กผุดขึ้นที่มุมปากออกมาจากตรงนั้นทันที รู้แหละ ว่าการเป็นผู้หญิงแบบนี้ ผู้ชายทุกคนอาจจะไม่ได้ชอบใจ แต่ก็เอาเถอะ เธอชอบของเธอ ขอแค่ได้พูดในสิ่งที่อยากพูด ทำแล้วสบายใจ เธอขอเดินในแบบของเธอ

ซีรีย์คิดว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ