บทนำ
"ไม่เอาค่ะ ซีกลัวผี"
"แล้วเธอไม่กลัวฉัน?"
"ไม่กลัวค่ะ ซีมั่นใจว่าพี่ลมไม่หลอกซีเหมือนผี" สิ้นคำนั้น ผู้ชายสองคนที่ประจำตำแหน่งคนขับและข้างคนขับก็หลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ส่วนเจ้านายของพวกเขาตวัดสายตาคมดุมองแรงอย่างไม่พอใจ
"ซีจะไปนอนกับพี่ลมค่ะ"
"ซีรีย์!"
"นะคะ ซีกลัวผี ซีไม่นอนโรงแรมแน่ๆ แล้วพี่ลมจะให้ซีไปนอนที่ไหน"
"คอนโดเพื่อนเธออยู่ไหน บอกทางคนขับก็แล้วกัน"
"ไม่เอาค่ะ เยลลี่อยู่กับแฟน สิบแปดบวกกันทั้งคืนแล้วซีจะนอนแบบไหน"
"เธอนี่มัน..."
"พี่ลมเป็นคู่หมั้นซี เป็นว่าที่สามีที่ซีสามารถพึ่งพาได้ พี่ลมจะไม่เห็นใจซีเลยเหรอคะ พี่ลมชักจะใจร้ายเกินไปแล้วนะ"
บท 1
แกร๊ก~
"ฮัลโหล..." เสียงทักทายดังขึ้น หลังจากมือบางลวงตาผลักประตูห้องทำงานหรูเข้ามาโดยไม่ขออนุญาต ก่อนที่ร่างสมส่วนในชุดนักศึกษาพอดีตัวเป๊ะๆ จะเดินนวยนาดเข้าไปหาคนตัวโตที่นั่งทำงานด้วยใบหน้าเคร่งเครียด
"...ตามนั้น" เจ้าของห้องปิดแฟ้มเอกสารที่อยู่ในมือพลางส่งสัญญาณให้ลูกน้องคนสนิทก้าวขาออกไป
"ทำงานอยู่เหรอคะ ว๊ายยย"
หมับ~
"คะ คุณซีเป็นอะไรไหมครับ" คนที่ดึงแฟ้มเอกสารมากอดแนบอกกำลังจะก้าวขาออกไปจากห้อง จำเป็นต้องรับร่างของหญิงสาวที่พึ่งจะก้าวเข้ามาเพราะกลัวว่าเธอจะสะดุดพรมแล้วล้มเข้า
"ซีไม่เป็นอะไรค่ะ ขอบคุณนะคะ" รอยยิ้มหวานถูกส่งต่อ ส่วนคนที่ได้รับคำขอบคุณพร้อมรอยยิ้มมีเสน่ห์ ก้มหน้างุดและปล่อยมือจากร่างขาวผ่องของผู้หญิงของเจ้านายแทบจะทันที
พอ 'ซีรีย์' ดึงสายตาออกมาจากคนที่ช่วยเหลือเธอ ดวงตากลมโตวาบวับก็สบประสานกับดวงตาคมกริบของอีกคนพอดี
"พี่ลมขา..." รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้าสวยใส แต่คนมองกลับทำท่าไม่ใส่ใจ ความหยิ่ง ความเฉยฉา ความเก็บความรู้สึก ไม่มีใครเกินเขาเลย วายุภัค หรือพี่ ลม สายลม ของเธอ
"คิดถึงซีไหมคะ?" ร่างสมส่วนเดินนวยนาดมาทิ้งตัวลงบนหน้าตักแกร่ง กลิ่นน้ำหอมจากตัวของชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่เธอเคยชิดใกล้ ทำให้ความเหน็ดเหนื่อยจากการเรียนมาทั้งวันผ่อนคลายลงทันที
"ลุกออกไปนั่งดีๆ ฉันยังต้องทำงาน" เสียงทุ้มดังข้างใบหูเล็ก ซีรีย์หันกลับไปมองคนที่อยู่ทางด้านหลัง เธอวางศีรษะทุยเล็กแนบกับอกแกร่ง ถึงรู้ว่าการทำแบบนั้นมันเป็นการรบกวนเขาอยู่ก็ตาม
"วันนี้ซีเรียนหนัก เหนื่อยมาก ขออ้อนแฟนก่อนได้ไหมคะ" เขาเพียงแต่ปรายตามองเธอพลางพ่นลมหายใจ สุดท้ายเขาก็ใช้มือยกตัวของเธอลงจากหน้าตักของเขาด้วยตัวเอง
"พี่ลมอ่าา..." ซีรีย์ทำหน้างอแงเมื่ออีกฝ่ายไม่สนใจ สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะหันท่าใหม่โดยการเขย่งปลายเท้าขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงาน พลางโน้มตัวลงมาปลดรองเท้าส้นเข็มที่สวมใส่ทิ้งลงไปกับพื้นพรมและขยับเท้าโดยต้นขาแกร่งของอีกฝ่ายไปมา
"เธอกำลังกวนฉันอยู่นะซีรีย์"
"พี่ลมไม่มีเวลาให้ซี ตอนเที่ยงขอให้ไปรับมากินข้าวพี่ก็ไม่ยอม พอซีมาหาเองพี่ลมก็หาว่าซีกวน จะงอนพี่ลมแล้วนะ"
"ลงมา ฉันต้องทำงาน" คนที่ถูกรบกวนบอกแค่นั้น เช่นเดียวกับสายตาคมกริบของเขาที่หยุดมองเพียงแค่ที่ใบหน้าของเธอ ทั้งที่หุ่นของเธอก็ดีมาก ผิวก็เป๊ะไปทั้งตัว แต่ไม่เห็นว่าเขาจะสนใจอะไรในตัวเธอเลยสักนิด
พี่ลมของเธอจะเป็นเกย์น่ะเหรอ? แบบนั้นก็ไม่น่าจะใช่ เขาหล่อ เขาเนี๊ยบ ใครได้เห็นก็เป็นต้องมองตามหลัง แบบนั้นไง คู่หมั้นของเขาอย่างเธอถึงต้องตามประกบไม่ห่าง หวงว่าที่สามี คือสิ่งที่เธอกำลังทำ
"วันนี้ฉันต้องเคลียร์งานทั้งกองที่วางอยู่บนโต๊ะ หากช้าแม้แต่วินาทีเดียว ร้านอาหารที่ฉันจองไว้เพื่อที่จะพาเธอไป ฉันจะโทรกลับไปยกเลิกทันที"
"ไม่ช้าค่ะ สัญญาว่าซีจะไม่กวนพี่ลมเลย" เขามองหน้าเธอที่เปื้อนรอยยิ้มถูกใจพร้อมกับถอนลมหายใจอีกครั้ง
"แต่ว่า พี่ลมช่วยอุ้มซีลงจากโต๊ะหน่อยได้ไหมคะ ขาไม่ถึงเลยค่ะ กลัวตก" เจ้าของคำพูดยิ้มกว้าง เธอเอียงคอมองหน้าเขาพลางขยิบตาออดอ้อนเบาๆ
"เร็วๆ สิคะ ถ้าช้าแม้แต่วินาทีเดียว เป็นเพราะพี่ลมเองเลยนะ"
"ขาสั้น" ซีรีย์ไม่ได้รู้สึกโกรธสักนิดที่ได้ยินแบบนั้น แขนขาวสอดเข้าไปโอบรอบลำคอแกร่งในจังหวะที่คนตัวโตอุ้มตัวเธอลงมาจากโต๊ะทำงานของเขาแบบที่เธอต้องการ
"อ่าา ขอโทรศัพท์ไปเล่นเกมส์หน่อยได้ไหมคะ?"
"อืม" ชายหนุ่มตอบรับออกมาพลางดันโทรศัพท์มือถือออกไปตรงหน้า คนขอยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่เธอจะเดินมาคว้าโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานกระจกอย่างดีแล้วหมุนตัวกลับไปนั่งรอที่โซฟาภายในห้องทำงาน
'จริงๆ แล้วซีไม่ได้ชอบเล่นเกมส์หรอกนะคะพี่ลมขา แค่เช็กโทรศัพท์เพื่อความมั่นใจ ว่าในตอนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันไม่มีใครเข้ามาเกาะแกะคู่หมั้นของซีเท่านั้นเอง'
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากบาง ขาสวยตวัดขึ้นไขว้ห้าง ก่อนที่เธอจะเช็กโทรศัพท์ของคู่หมั้นหนุ่มหน้าตาดีของตัวเอง
ซีรีย์ นักศึกษาสาวชั้นปีที่สี่คณะนิเทศฯ สวย ฮอต แทบไม่มีใครที่ไม่รู้จักเธอ จากที่เคยครองความโสดเพราะชอบชีวิตอิสระมากกว่า แต่ทว่า การใช้ชีวิตอิสระของเธอเป็นอันจบลง เมื่ออยู่ดีๆ คู่หมั้นที่ไม่รู้ว่ามีตั้งแต่ตอนไหนก็โผล่เข้ามา แน่นอนว่าหญิงสาวค้านหัวชนฝา และการต่อต้านที่ว่ากลับจบลง เมื่อได้พบหน้ากัน เขาตรงสเปคเธอทุกอย่าง ยิ่งเห็นเขาไม่ให้ความสนใจในตัวเธอเหมือนกับผู้ชายคนไหนๆ มันยิ่งท้าทายให้เธออยากครอบครองและเป็นเจ้าของเขาเช่นกัน
การหมั้นที่ว่า จึงเกิดขึ้นโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ หญิงสาวเต็มใจ ในขณะที่อีกฝ่ายนิ่งเฉย แต่ก็ยอมให้งานมันเกิดขึ้นโดยที่ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาเขากำลังคิดอะไร
เสียงปิดแฟ้มเอกสารดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงในชุดสูทสีดำที่หยัดกายลุกจากเก้าอี้โต๊ะทำงาน ซีรีย์รีบออกจากแอพพลิเคชั่นส่วนตัวของเขาที่เธอถือวิสาสะเข้าไปเปิดอ่าน ก่อนจะยื่นมันคืนเจ้าของทันที
"โทรศัพ์พี่ลมค่ะ ขอบคุณที่ให้ยืมนะคะ"
"อืม..." ชายหนุ่มตอบรับด้วยประโยคสั้นๆ ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายเดินนำออกไป
"หยิ่งมากแม่ แบบนี้แหละสเปคเรา" ซีรีย์เอ่ยเบาๆ ตามหลัง ก่อนที่เธอจะหันไปคว้ารองเท้ามาสวมใส่ กระชับกระเป๋าสะพายข้างแบรนด์ดังแล้วก้าวขาเดินตามเขาออกไป
@ภายในรถ
"หลังจากกินข้าวเสร็จเราไปเดินห้างตากแอร์เย็นๆ กันดีไหมคะ"
"ฉันไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ แต่ถ้าเธออยากไปก็ตามสบาย" บัตรเครดิตสีดำวาววับถูกยื่นมาให้ ซีรีย์มองการกระทำของเขาเงียบๆ เธอไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นัก สายเปย์ขนาดหนัก หากผู้หญิงคนอื่นมาพบเขาเข้า คงชอบเขาหนักมากแน่ๆ เลย
"ถ้าอย่างนั้นเราไปนั่งฟังเพลงกันไหมคะ เพื่อนซีบอกว่าแถวนี้มีคลับเปิดใหม่ นักดนตรีร้องเพลงเพราะใช้ได้เลยค่ะ"
"กินข้าวเสร็จฉันมีงานต้องไปต่อ ถ้าเธออยากไปก็ตามสบาย" และเป็นอีกครั้งที่คนเอ่ยชวนต้องพิงแผ่นหลังกับเบาะรถหรูด้วยท่าทีขัดใจ
สายลมอย่างเขา ไม่เคยแสดงออกมากมายไปกว่านี้เลย
-----
ฝากกดไลก์ คอมเมนต์ให้เนมหน่อยนะคะ 💖
บทล่าสุด
#70 บทที่ 70 70
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#69 บทที่ 69 69
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#68 บทที่ 68 68
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#67 บทที่ 67 67
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#66 บทที่ 66 66
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#65 บทที่ 65 65
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#64 บทที่ 64 64
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#63 บทที่ 63 63
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#62 บทที่ 62 62
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026#61 บทที่ 61 61
อัปเดตล่าสุด: 3/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พิษรักร้าย Toxic love
"ออกไป ถ้าไม่อยากโดนข้อหาบุกรุกห้องคนอื่นในยามวิกาล" นินิวบอกริกมาเสียดังด้วยสีหน้าโกรธจัด ที่ริกเข้าห้องเธออย่างถือวิสะ
"ไม่ไป ในเมื่อที่นี่คือห้องเมียฉัน ทำไมฉันต้องออก" ร่างสูงบอกมาด้วยเสียงแข็งด้วยความไม่พอใจ
"ห้องฉันไม่ใช่ห้องของยัยโมเน่ เมียคนปัจจุบันของพี่ ถ้าพี่ยังหลงเหลือความเป็นคนอยู่บ้างก็ออกไปจากห้องฉันคะ" แต่ริกกับไม่สนใจคำพูดนินิวเลยซักนิด ร่างสูงเดินเข้ามาหาคนตรงหน้า นินิวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับจับที่ชายผ้าขนหนูเอาไว้แน่นขึ้น เพราะคนตรงหน้านั่นดูอันตรายสำหรับเธอ
"อย่านะพี่ริก เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" นินิวบอกมาด้วยเสียงสั่นเพราะสายตาที่เขามองเธอมามันน่ากลัวมากจริงๆ
"ชอบฉันไม่ใช่เหรอ เอาฉันแล้วจะไปอ่อยคนอื่น อีกทำไม ฉันเห็นเต็มสองตาว่าเธอจูบกับไอ้ไทม์"
"ในเมื่อพี่เห็นเช่นนั้น พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียสิ ฉันจะอ่อยจะจูบกับใครมันก็เรื่องของฉันไหม ฉันบอกพี่ไม่กี่ร้อยครั้งแล้วว่าเราเลิกกันแล้ว เพราะพี่มันเลว ฉันเลยไม่อยากได้พี่แล้ว "
ดวงใจรักนักรบ
Vs
หฤทัย สิริโสกุล สาวน้อยวัยกระเตาะเจ้าของโรงเรียนอนุบาลป้ายแดง ชีวิตของเธอเหมือนจะดี๊ดี ชอบมองโลกในแง่บวกเสมือนเจ้าของทุ่งดอกลาเวนเดอร์มาเอง หากหัวใจเจ้ากรรมต้องกระตุกเต้นแรง เมื่อดันมาสปาร์กกับพ่อลูกอ่อนจอมเย็นชาเข้าเต็มเปา ทว่าอ่อยเบอร์แรงสักแค่ไหน เขาก็เฉยซะจนน่าระเหี่ยใจ แต่อย่าหวังว่าเธอจะถอย ก็เจ้าลูกชายก็น่ารักน่าฟัด น่าสมัครเป็นแม่เลี้ยงเป็นที่สุด ส่วนคนเป็นพ่อก็มีเสน่ห์เหลือล้นน่าดามใจซะขนาดนี้ มารยาทุกเล่มเกวียนที่มีเธอจะขุดขึ้นมาใช้ให้หมด อยากรู้นักว่าเขาจะเป็นเจ้าพ่อน้ำแข็งไปได้นานสักแค่ไหน!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด













