บทที่ 87 ลุ้นรักเลขาฯ แสนร้าย Uncontrollable Love 16

“แล้วทำไมถึงยอมยืนนิ่งให้มันวางมือลงบน ‘คุณหนูของผม’ ตั้งสามวินาทีล่ะครับ?” เขาถามกลับเสียงนิ่ง ทว่านัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ดุดัน

“ผมจับเวลาไว้นะครับ”

มือหนายกขึ้นกระชากเนกไทสีเข้มของตัวเองออกให้หลวมพ้นลำคอเพื่อระบายความเดือดพล่านในกาย พลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาพยศคู่สวย

โรสลินใจกระตุกเมื่อได้ยินคำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ