บทที่ 73 บทส่งท้าย 3

73

ปิ่นนารีหัวเราะอย่างถูกใจ จึงยิ่งทำให้ช่างจับภาพที่ทั้งคู่หยอกล้อคุยกันอย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้นยิ่งไปอีก

“หอมแก้มกันหน่อยครับ” เสียงช่างสั่งตามมา

แล้วจมูกโด่งก็แตะลงบนแก้มนุ่มอย่างไร้อาการเคอะเขิน พชรสูดกลิ่นแก้มสาวที่เขาหลงใหลเข้าเต็มปอดอย่างไม่กลัวว่าจะควบคุมอารมณ์ในกายไว้ไม่ไหว

“ขอหนูหอมคุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ