บทนำ
และเมื่อครอบครัวทั้งสองฝ่ายมาเห็นภาพนั้นพร้อมกัน คำตอบเดียวที่เหลือคือ "แต่งงาน"
เธอประกาศว่าจะแต่งแค่ในนาม หนึ่งปีแล้วหย่า แต่ยิ่งใช้ชีวิตอยู่ใกล้ชิดกับชายผู้นี้มากเท่าไหร่ หัวใจของเธอก็ยิ่งเริ่มเต้นผิดจังหวะมากขึ้นเท่านั้น
แล้วชายผู้ถูกเรียกว่า "คุณลุง" คนนี้...จะกลายเป็น "ที่รัก" ในใจเธอได้หรือไม่ ?
ติดตามความวิวาห์หวามที่เริ่มต้นจากความซวย แต่ลงเอยด้วยรักที่มิอาจห้ามใจ
บท 1
เสียงประกาศของพิธีกรประจำสนามแข่งรถพัทยา จังหวัดชลบุรี ดังปะปนออกมากับเสียงโห่ร้องให้กำลังใจของผู้ชมที่มานั่งเป็นกองเชียร์อยู่ในสเตเดียมอย่างล้นหลาม เนื่องจากวันนี้มีงานแข่งรถมอเตอร์สปอร์ตที่จัดโดยค่ายรถยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่น
โดยมีทีมแข่งรถชื่อดังของเมืองไทยส่งนักแข่งมือดีเข้าร่วมแข่งขันกันเป็นจำนวนมาก
แต่ละทีมขนรถยนต์สมรรถนะเป็นเลิศเข้ามาไว้ตรงบริเวณสนาม ช่างมือหนึ่งประจำทีมกำลังตรวจสอบดูแลความเรียบร้อยของเครื่องยนต์และความปลอดภัยของตัวรถอย่างขะมักเขม้น เพราะการแข่งขันชิงถ้วยเลดี้คัปจะเริ่มขึ้นอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าแล้ว
หนึ่งในนั้นคือทีมเรซซิ่งสตาร์ ซึ่งเป็นทีมน้องใหม่ทว่ามีนักแข่งสาวฝีมือดีอย่าง ปิ่นนารี ศิลป์อนันต์ นักแข่งสาวดาวรุ่ง เป็นตัวแทนลงแข่งในครั้งนี้
“หายใจลึก ๆ ครับ ผมมั่นใจว่าปิ่นต้องชนะแน่นอน” ภูวนัย หัวหน้าทีมแข่งรถเรซซิ่งสตาร์พูดให้กำลังใจแฟนสาวนักแข่งที่กำลังยืนหายใจแรง ๆ ด้วยความตื่นเต้นก่อนการลงสนาม
“โอ๊ย ปิ่นตื่นเต้นจนมือสั่นไปหมดแล้วค่ะ” มือน้อยที่ยกขึ้นให้เขาดูนั้นสั่นระริกอย่างที่หญิงสาวว่าจริง ๆ
ร่างเล็กถูกซ่อนตัวอยู่ภายใต้ชุดแข่งลูกหมีสีขาวที่มีป้ายสปอนเซอร์ติดไว้มากมาย และถึงแม้จะใส่ชุดปิดมิดชิด ทว่าก็ไม่ได้บดบังความสวยงามของรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นของเธอไว้เลยสักนิด
ในวัยยี่สิบสี่ปี ปิ่นนารีได้ชื่อว่าเป็นสปอร์ตเกิร์ลตัวจริง เพราะมีใจรักในกีฬาผาดโผนและความเร็ว เธอจึงหลงใหลในกีฬาชนิดนี้เป็นพิเศษ ทุ่มเทให้กับการฝึกซ้อมและการแข่งขันมาอย่างต่อเนื่อง
ความสามารถของเธอไม่เป็นรองใคร ฝีมือการขับรถของเธอไม่ธรรมดาจนกลายเป็นดาวรุ่งดวงใหม่ของทีมเรซซิ่งสตาร์
เธอเริ่มลงแข่งขันรายการมอเตอร์สปอร์ตมาเป็นเวลาสองปีแล้ว และพัฒนาฝีมือขึ้นมายืนแถวหน้าของการแข่งขัน ได้ขึ้นแท่นรับรางวัลมาแล้วหลายสนาม และในวันนี้เธอก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะคว้าชัยชนะอันดับหนึ่งมาครองให้ได้
“ใจเย็น ๆ ครับ หายใจลึก ๆ”
ภูวนัยให้กำลังใจต่อด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในตัวแฟนสาว ก่อนจะคว้ามือน้อย ๆ ที่สั่นระริกมากุมเพื่อให้กำลังใจ
ใบหน้าคมหล่อเหลาก้มลงมาใกล้ดวงหน้าหวานที่มีเหงื่อจากความร้อนและความตื่นเต้นผุดขึ้นตรงไรผม มือหนาของเขายกขึ้นเช็ดให้อย่างนุ่มนวล
“เสร็จงานนี้ต้องไปดูซากุระกับผมที่ญี่ปุ่นนะครับ” แฟนหนุ่มจึงเปลี่ยนเรื่อง ไม่อยากให้บรรยากาศก่อนแข่งตึงเครียดเกินไป
และคำของเขาก็ทำเอาสาวยิ้มออก ทว่าก่อนที่เธอจะอ้าปากตอบ ก็มีเสียงทุ้มขึงขังแทรกขึ้นมาขัด
“ช่วยไปจีบกันตรงอื่นได้ไหม” สีหน้าคนพูดดูราบเรียบไร้อารมณ์
ทว่านัยน์ตาคมที่จ้องไปยังหญิงสาวอยู่นั้นวาววับไม่ต่างจากแสงอาทิตย์ที่กำลังส่องแสงแยงตา
รูปทรงองค์เอวแสนปราดเปรียว ผิวขาวผ่องในชุดนักแข่งรถทำให้ปิ่นนารีดูโฉบเฉี่ยว สะกดทุกสายตาในสนามได้ดีเหลือเกิน รวมทั้งนายช่างหนุ่มที่เพิ่งเงยหน้าขึ้นมาไล่เธอคนนั้นด้วย…
“ไม่ได้จีบกันสักหน่อย เป็นแฟนกันแล้วไม่จำเป็นต้องจีบกัน เราสองคนแค่คุยกันปกติเท่านั้นค่ะ”
ปิ่นนารีที่หายตื่นเต้นหันมาแย้งทันควัน
ใบหน้างามบูดเบี้ยวมองผู้ชายที่ไม่สมควรมาอยู่ตรงนี้สักนิด แต่ก็โผล่หน้ามาที่สนามแข่งทุกครั้งที่เธอแข่ง แถมยังมาวุ่นวายดูแลรถที่เธอใช้ลงแข่งอีกด้วย
ผู้ชายคนนี้ชื่อ พชร พิทักษ์โยธิน เป็นเจ้าของทีมรถแข่งของเธอ นอกจากนี้ครอบครัวของเขายังทำธุรกิจนำเข้าอะไหล่รถยนต์จากต่างประเทศ เป็นเจ้าของศูนย์บริการซ่อมและตรวจสภาพรถซึ่งมีหลายสาขาทั่วไทย
และรวมถึงธุรกิจโชว์รูมนำเข้ารถหรูราคาแพงมาขายอีกด้วย
พูดง่าย ๆ คือรวยล้นฟ้า และไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่จะต้องมาใส่ชุดช่างทนร้อนอยู่กลางสนามแข่งสักนิด
เพราะจบการศึกษาด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์และเป็นสิ่งที่หลงรัก พชรจึงเปิดอู่ซ่อมและตกแต่งรถซูเปอร์คาร์ดูแลด้วยตนเอง และมีความเชี่ยวชาญด้านการตกแต่งและซ่อมเครื่องยนต์อย่างลึกซึ้ง เหมือนที่เขากำลังก้ม ๆ เงย ๆ ทำงานอย่างขะมักเขม้นอยู่หน้ารถยนต์คันเก่งของนักแข่งสาวตอนนี้…
“ช่างเสียสมาธิ” ผู้ชายคนเดิมพูดเสียงราบเรียบ ระบุเหตุผลสั้น ๆ แต่ถ้าว่ากันตามจริง คนที่จะขาดสมาธิมากที่สุดก็คงไม่มีใครนอกจากเขานั่นแหละ
คงไม่มีผู้ชายหน้าไหนทนดูผู้หญิงที่ตัวเองหมายตามาช้านานยืนอยู่กับแฟนของเธอได้สบายใจนัก…
“ไปคุยกันตรงอื่นเถอะค่ะภู” นักแข่งสาวแบะปากใส่เจ้าของทีมอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนสะบัดหน้าพรืดแล้วจูงมือแฟนหนุ่มไปคุยกันตรงอื่นแทน
“ไปกินรังแตนมาจากไหนก็ไม่รู้ แก่แล้วก็ยังงี้ ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ค่อยได้”
ปิ่นนารีแขวะช่างประจำทีมที่เธอรู้จักมานาน หากเธอก็ไม่เคยคิดจะสนิทสนมด้วย คงเพราะช่วงอายุที่ห่างกันมากเกินรอบ
รวมทั้งนิสัยและท่าทีแปลก ๆ ของเขา... ทำตัวไม่ต่างกับบิดาของเธอสักนิด
“ปกติคุณเพชรแกไม่ออกมาตรวจรถให้นักแข่งคนไหนนะ แต่พอปิ่นแข่ง แกออกมาตรวจดูความเรียบร้อยเองทุกครั้งเลยนะ” ภูวนัยพูดไปตามที่สังเกตเห็น
“ก็ไม่เห็นน่าแปลก คงเป็นพี่ปองฝากฝังเขามา” ปิ่นนารีหมายถึงปองภพ พี่ชายที่อายุห่างจากเธอกว่าหนึ่งรอบและเป็นเพื่อนสนิทกับเจ้าของทีมด้วย
“จริง ๆ ไม่เห็นจำเป็นต้องมาเลย อยู่เฝ้าอู่ตัวเองก็ได้นี่ ถ้าอยากซ่อมรถ” เสียงหวานยังบ่นกระปอดกระแปด
นึกแล้วก็ขัดใจ จะมาเป็นช่างอยู่ที่สนามแข่งทำไมกัน สงสัยจะมาแอบมองพริตตี้สวย ๆ ที่เดินกันขวักไขว่เต็มสนามแน่ ๆ
แต่ก็ไม่น่าใช่อีก คนอย่างเขาน่าจะมีสาว ๆ ให้เลือกสรรจนจัดเวลาให้ไม่ถูกต่างหาก
หากก่อนที่นักแข่งสาวจะคิดหาคำตอบเกี่ยวกับตัวชายหนุ่มได้ ก็ถึงเวลาแข่งขันพอดี ปิ่นนารีเข้าไปนั่งประจำที่ สวมหมวกกันน็อก ยกมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพนับถือ ก่อนจะเคลื่อนรถไปยังจุดสตาร์ต…
โดยมีสายตาคมแฝงไว้ด้วยความอ่อนโยนและห่วงใยของหัวหน้าช่างมองตามรถของหญิงสาวไปด้วยหัวใจที่เต้นเร็วแรงด้วยความตื่นเต้นไม่แพ้นักแข่งสาว
‘สู้เขานะปิ่น พี่เป็นกำลังใจให้’
แล้วเสียงปืนส่งสัญญาณเริ่มแข่งก็ดังขึ้น เสียงเครื่องยนต์นับสิบคันดังกระหึ่มกึกก้อง
นักแข่งทุกคนต่างพากันเหยียบคันเร่ง นำพารถของตัวเองขับเคลื่อนด้วยความเร็วสูงสุด แข่งขันกันอย่างสุดความสามารถเพื่อให้เข้าเส้นชัยก่อนใคร…
บทล่าสุด
#75 บทที่ 75 ตอนพิเศษ Apple of My Eye: แก้วตาดวงใจ (จบ)
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#74 บทที่ 74 บทส่งท้าย 4
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#73 บทที่ 73 บทส่งท้าย 3
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#72 บทที่ 72 บทส่งท้าย 2
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#71 บทที่ 71 บทส่งท้าย 1
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#70 บทที่ 70 Irresistible Love: มิอาจห้ามใจ มิให้รักเธอ 4
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#69 บทที่ 69 Irresistible Love: มิอาจห้ามใจ มิให้รักเธอ 3
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#68 บทที่ 68 Irresistible Love: มิอาจห้ามใจ มิให้รักเธอ 2
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#67 บทที่ 67 Irresistible Love: มิอาจห้ามใจ มิให้รักเธอ 1
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026#66 บทที่ 66 The Steamy Honeymoon: เกาะสวาทหาดสวรรค์ ขอแค่มีฉันคู่เธอ 6
อัปเดตล่าสุด: 7/2/2026
คุณอาจชอบ 😍
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
เจ้าพ่อมาเฟีย
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













