บทที่ 12 วิศวะเกลียดรัก :: CHAPTER 5 แฟนเก่าที่ไม่เคยหายไปจากใจ [70%]

“ฉิบหาย กูกับไอ้มุ้ยไม่น่าแซวเล่นแบบนั้นเลยว่ะ ใครจะไปคิดว่าน้องเกรซจะคิดจริงจังขนาดนั้น” พอนึกไปถึงวันที่ไอ้เป็ดกับไอ้มุ้ยนึกสนุกอยากแกล้งไอ้โจ้ เป็นวันเดียวกับที่เกรซได้ยินชัดเต็มสองหู อาจเป็นเหตุผลที่เธอเข้ามาตีสนิทกับผมและคิดว่าผมเป็นเพื่อนสาวของเธอไปเรียบร้อย “น้องรู้ขึ้นมาจะโกรธเอานะ”

“โกรธได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ