บทที่ 3 วิศวะเกลียดรัก :: CHAPTER 1 คิดเป็นตุเป็นตะ [50%]
Khet Hate #1
คิดเป็นตุเป็นตะ
ฉันตัวคนเดียวมาตลอด ไม่ได้มีพ่อหรือแม่คอยให้กำลังใจเหมือนกับคนอื่นๆ ดังนั้นการดิ้นรนที่จะหาเงินใช้เองก็เลยทำให้ต้องมาทำงานที่บาร์แห่งหนึ่งที่ได้เงินดี แถมทิปยังเยอะอีกต่างหาก ด้วยความสวยและเซ็กซี่ขยี้ใจ เอนเตอร์เทรนและพูดเก่งของฉันสามารถดึงลูกค้ารวยๆ ได้หลายคน ฉันกลายเป็นท็อปของบาร์เวลาที่คุณพีเจ้าของบาร์มีลูกค้าสำคัญระดับวีไอพีก็จะเรียกฉันไปคอยดูแลลูกค้าให้อยู่บ่อยครั้ง
รอคอยเสี่ยที่หล่อ สปอร์ตใจดีมารับเลี้ยงดูก็หายากเย็น ที่เจอก็คืออายุพร้อมจัดตั้งแซยิดและรับเลี้ยงฉันหวังเรื่องใต้สะดือและที่สำคัญเลยคือทุกคนแต่งงานมีเมียมีลูกกันแล้ว นี่คือสิ่งเดียวที่ต่อให้ฉันจะเห็นแก่เงินแค่ไหน อยากมีคนเลี้ยงดูปูเสื่อฉันก็ไม่คิดจะทำผิดศีลธรรมเช่นการไปเป็นอีหนูหรือเมียเก็บของใคร ดังนั้นก็เลยเลือกเสี่ยที่โสด หล่อ รวยและใช่ไง ไม่มีเลย มันไม่เคยมีหรือไม่มีอยู่จริงเลยต่างหาก
“เกรซ” คุณพีเรียกฉันที่ยืนทำหน้าเซ็งจิตแบบสุดๆ ก่อนจะเดินนวยนาดไปหาเจ้าของร้านสุดหล่อที่เคยอยากจะเกาะ อยากจีบพอมารู้ทีหลังว่าเป็นพวกเดียวกับพี่เขตคือชอบผู้ชาย ฉันก็แห้วกินทันทีก็คุณพีน่ะทรงเสี่ยที่จริงใจมากๆ
ที่ไปขอพระแม่ลักษมีไว้ จะช่วยให้หนูเจอเสี่ยใจดี สปอร์ต หล่อและไม่มีเมียบ้างไหมคะ หนูอยากเจอค่ะ!
“ทำหน้ายังกับตูด”
“เซ็งค่ะ”
“เรื่อง?”
“อยากได้เสี่ยรวย ไม่อยากทำงานแล้ว อยากมีเสี่ยเลี้ยง” ตอบแบบขอไปทีและใช่ ฉันเองก็เคยคิดนะว่าเหนื่อยกับการทำงานหาเงินเอง อยากมีเสี่ยเลี้ยงดูแล้วน่ะสิ แต่คุณพีก็พูดซะน่ากลัวบอกว่าถ้าหากฉันเต็มใจอยากจะมีเสี่ยเลี้ยงก็ต้องยอมรับให้ได้ว่าไม่ใช่คนเดียวที่เขาส่งเสีย อาจมีผู้หญิงอีกมากมายที่ถูกขังอยู่ในกรง ไร้อิสรภาพและเป็นเพียงผู้หญิงที่สนองเขาบนเตียงแลกกับเงินและการเลี้ยงดูแบบนกในกรง ไร้ซึ่งปีกที่เอาไว้โผล่บินเพราะจะต้องถูกจำกัดพื้นที่ เหอะ พูดซะฉันสองจิตสองใจอยากจะอ่อยเสี่ยสักคนให้รับไปเลี้ยงดูเลย
“พร้อม”
“ก็อยากจะพร้อม แต่อีกใจก็ไม่พร้อมหรอกค่ะ” มองคุณพีที่เลิกคิ้วพลางผลักศีรษะฉันเล็กน้อย “ไม่อยากเป็นนกน้อยในกรง ไม่อยากถูกจำกัดอิสรภาพและไม่อยากสนองแค่เรื่องบนเตียงอย่างเดียว”
“งั้นก็ทำงาน” คุณพีพยักเพยิดหน้าให้ฉันไปมองกลุ่มเสี่ยที่เดินเข้ามาสามคนและหนึ่งในนั้นก็คือ... เสี่ยภาค ที่เคยเอ่ยปากขอเลี้ยงดูมะนาวเพื่อนฉัน รายนั้นชอบผู้หญิงสไตล์ยัยมะนาวมากคือซื่อๆ เชื่องๆ เลี้ยงง่ายไง แต่กับฉันนะเขาขยาดมาก เหมือนกลัวผู้หญิงแบบฉันที่รู้ทันเขาไปหมดซะทุกอย่างยังไงล่ะ “อ่อยเสี่ยภาคให้ได้ดิ รายนั้นรวยเวอร์ให้ได้ทุกอย่าง”
“จะมีแค่เกรซคนเดียวปะละ ถ้ามีเกรซจะได้อ่อย”
“ถามเสี่ยภาคดูดิ ว่าเขาชอบผู้หญิงแบบเธอหรือเปล่า” มองค้อนคุณพีซึ่งหัวเราะในลำคอจนอยากจะตบให้ลูกกระเดือกแตก คุณพีรู้ดีไงว่าเสี่ยภาคโคตรขยาดผู้หญิงฉลาดทันคนแบบฉันน่ะ “เขาไม่ชอบก็แค่อ่อยหลอกเอาทิป น่าจะได้หลายอยู่นะ”
คุณพีพูดมาก็มีเหตุผลนะ เสี่ยภาคไม่ชอบผู้หญิงสไตล์ฉันก็จริง แต่มานั่งที่บาร์เพื่อให้ปลอกลอกก็ต้องเจอกันสักตั้งละนะ ฉันสะบัดเส้นผมไปด้านหลังและฉีกยิ้มกว้างเดินไปต้อนรับบรรดาเสี่ยทั้งสามคน หากแต่ว่าฉันก็เลือกที่จะเทกแคร์เสี่ยภาคที่วันนี้ก็ยังคงหล่อเหมือนเดิม อายุสามสิบสามปีก็สเปกเลย แต่ฉันดันไม่ใช่สเปกเขาน่ะสิ!
“วันนี้เกรซขอดูแลเสี่ยภาคได้ไหมคะ ถ้าเสี่ยต้องการ” ฉันคล้องแขนล่ำๆ ของเขาพลางขยิบตาให้เพื่อโปรยเสน่ห์
“ได้สิ” เขาตอบกลับมาและยังคงทำหน้าเหม็นเบื่อ ฉันน่ะท็อปของบาร์เลยนะมาทำหน้าเหม็นเบื่อกันขนาดนี้ เดี๋ยวได้โดนกันสักตั้งอะ เสี่ยภาคกับเพื่อนๆ ของเขานั่งลงที่โซนวีไอพี จัดการชงเหล้าให้เขา พยายามเทกแคร์พูดคุยกับเสี่ยภาคที่วางมือลงบนขาเรียวขายาวของฉัน “เสี่ยภาคขา”
“...” ฉันนวดแขนเขาและใช้โทนเสียงหวานปานน้ำผึ้งเรียกสายตาคมให้ตวัดมามองกันพลางอมยิ้ม
“วันนี้เกรซขอทิปเยอะๆ เลยได้ไหมคะ”
“ทำไม?”
“ก็วันนี้เกรซต้องควักเงินจ่ายค่าทำรายงาน จ่ายค่าห้องไป กว่าเงินเดือนจะออก เกรซต้องต้มบะหมี่กินแน่เลยค่ะ” นี่คือวิธีอ่อยสำหรับของฉันเลยนะ เสี่ยหลายคนตกม้าตายเพราะฉันมานับไม่ถ้วนและรายต่อไปก็คือเสี่ยภาคผู้ร่ำรวย ขนหน้าแข้งไม่ร่วงแน่แต่จะขี้งกกับฉันไหมนี่ก็อีกเรื่อง “เกรซดีใจนะที่เสี่ยภาคมาวันนี้”
“พูดจริง” ดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยเชื่อคำลวงของฉันสักนิด เออ ฉันเนี่ยตอแหลขั้นเทพเลยนะ เขาจะทันฉันก็คือเก่งไปแล้วนี่สินะถึงอยากได้สาวน้อยใสซื่อเชื่องๆ เพราะฉันมันดันฉลาดกว่าเขา ทันเขาในแบบที่เขาไม่ชอบ “งั้น... คืนนี้ว่างไหมล่ะ กลับกับฉัน เดี๋ยวทิปหนักๆ ตามที่เธอต้องการ”
“ว่างอะไรล่ะคะ เสี่ยก็รู้ว่าเกรซเลิกงานดึก มีเรียนอีก ไม่ได้ว่างถึงขนาดตามเสี่ยไปทุกที่นะ” รู้ความหมายของเขาในทันทีว่าต้องการอะไร มองหน้าอกฉันน่ะมากกว่ามองหน้าอีก แหงสิ รู้ว่าเสี่ยภาคหื่นใช่ย่อยถึงได้พยายามเอาหน้าอกบดเบียดแขนล่ำๆ ของเขา “เสี่ยภาคใจดีกับเกรซจะตาย ให้ทิปเกรซนิดหน่อยขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก เกรซรู้”
“รู้ขนาดไหน” เขาขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ ขณะที่ฝ่ามือหนาลูบไล้เรียวขาฉันจากนั้นก็ขยับขึ้นมาเรื่อยๆ
หมับ
“คนเยอะแยะ เสี่ยจะทำอะไรก็ให้เกียรติเกรซหน่อยสิคะ คนดี” ปลายนิ้วกรีดลงบนแผงอกแกร่งและจับมือหนาที่ยุบยับยิ่งกว่าปลาหมึกของเขาเอาไว้ซะก่อน “ก็ถ้าอยากจับ... ต้องให้ทิปเกรซ”
“หึ” เสี่ยภาคหัวเราะในลำคอก่อนจะขยับไปคว้าแก้วเหล้าที่ฉันชงกระดกดื่ม “นี่ละนะฉันถึงไม่ชอบผู้หญิงแบบเธอ”
“เกรซไม่ดีตรงไหนเหรอคะ” ทำหน้างอง้ำและเอนศีรษะซบลงแผงอก “ในเมื่อเสี่ยไม่อยากเลี้ยงดูเกรซ แต่เกรซให้ความสุขเสี่ยได้ด้วยการชงเหล้าแสนอร่อย”
“เธอมันรู้มากไงเกรซ” ถึงจะบ่นก็ดันควักธนบัตรสีเทามาให้ฉันสามใบ “รู้ใช่ไหมว่าฉันชอบผู้หญิงใสซื่อ เชื่องๆ เพราะเลี้ยงดูง่าย”
“เกรซก็เป็นให้ได้ไง”
“ใช่ แต่ฉันก็ไม่ยอมเสียทิปฟรีๆ หรอกนะ” ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาใกล้พลางพ่นลมหายใจร้อนรดรินบนกลีบปาก เล่นเอาฉันถึงกับใช้สองมือยันแผงอกของเขาให้ออกห่าง “จะเอาคืนกลับมาให้สาสมเลยคอยดู”
“แหมเสี่ยภาคนี่ก็... พูดเล่นอยู่เรื่อยเลย”
ฉันบีบปลายคางเขาและขยับใบหน้าออกมาเพียงเล็กน้อย หางตาเหลือบไปมองโซนนอกบาร์ก็เห็นร่างสูงคุ้นตายืนล้วงมือลงกระเป๋ากางเกงยีนส์พร้อมกับเพื่อนสองคน ทันทีที่เขากวาดสายตามองหาฉัน รอยยิ้มก็ผุดขึ้นมากระเด้งตัวลุกขึ้นทันทีที่พี่เขตหันมาเห็นฉันแนบชิดสนิทกับเสี่ยภาค คิ้วเรียวดกดำขมวดเล็กน้อยกระทั่งมีพนักงานผู้หญิงผายมือให้พวกเขานั่งลงที่โต๊ะประจำ
“เอ่อ เกรซขอตัวสักเดี๋ยวนะคะ”
เมื่อได้ทิปมาแล้วฉันก็เฉดหัวเสี่ยภาคทิ้งเลยดิ รีบระริกระรี้ออกไปต้อนรับพี่เขต พี่เป็ดและพี่มุ้ยเพื่อนสนิทของเขา พอเห็นฉันก็โบกมือทักทายกัน ก่อนจะเสมองพี่เขตรอยยิ้มของฉันก็ผุดขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อเห็นว่าพี่เขตยังเหน็บดอกกุหลาบเอาไว้ในกระเป๋าเสื้อช้อป
“สั่งเครื่องดื่มกันหรือยังคะ?”
“เรียบร้อยครับน้องเกรซคนสวยของพี่เป็ด”
“แหม ปากหวานแบบนี้ เดี๋ยวแฟนพี่เป็ดก็งอนแย่”
“แฟนพี่ไม่ได้มาด้วยนี่นา จะงอนได้ไงล่ะจริงไหม” ถึงพวกพี่ทั้งสองจะมีแฟนแล้ว เขาก็ไม่เคยทำตัวคุกคามฉันเลยนะ ออกแนวแซวเล่นเสียมากกว่า คงเพราะรู้จักกันมาสักพักก็เลยทำให้ค่อนข้างสนิทสนมกันเรื่องพวกนี้บอกเลยฉันเกลียดที่สุด ไอ้การเป็นมือที่สามที่สี่หรือมีเรื่องนอกกายนอกใจ ดังนั้นฉันถึงได้เห็นใจพี่เขตที่ถูกชะนีแย่งผัวไปยังไงล่ะ ก็มะนาวเพื่อนฉันก็ถูกหักหลังเช่นเดียวกัน ฉันอาสาดามใจให้เพื่อนจนดันหลังเพื่อนไปถึงฝั่งได้ผัวดีเป็นหมาเด็กขี้หวงอย่างเบียร์
ส่วนพี่เขตเหรอ... ช่วยน่ะได้อยู่แล้ว หมายถึงดึงมาเป็นเพื่อนสาวอะนะ ขนาดเลิกกับแฟนไปสองปีดูเหมือนพี่เขตก็ยังคงทำใจไม่ได้นะ เขายังขยาดผู้หญิงและเกลียดเรื่องความรักไปเลยจากที่ฟังพี่เป็ดกับพี่มุ้ยพูด
“ก็นะเลิกคลาสดึกแค่ไหนก็อยากมาเห็นหน้าน้องเกรซคนสวย ชงเหล้าอร่อยๆ ให้พวกพี่กินก็ชื่นใจหายเหนื่อยแล้วครับ” พี่มุ้ยทิ้งท้ายพลางพยักหน้าให้กับพี่เป็ด
“เกรซเอาดอกไม้มาให้ไอ้เขต กลุ่มเพื่อนพี่นี่งงเป็นไก่ตาแตกเลยนะ นึกว่าเกรซมาจีบไอ้เขต”
“เปล่าสักหน่อย ดอกกุหลาบที่เกรซให้พี่เขตก็แทนคำขอโทษที่เกรซตบหน้าพี่เขา”
“อ๋อ ตอนไอ้เบียร์” พวกพี่เป็ดกับพี่มุ้ยก็โดนฉันวีน ดังนั้นจึงยกมือพนมไว้กลางอกขอโทษพวกเขาเสียยกใหญ่ แต่คนที่โดนหนักสุดน่ะเห็นจะเป็นพี่เขตซะมากกว่า “เออ พวกกูนั่งแดกด้วยไม่นานนะ ต้องรีบกลับไปหาเมีย”
“อืม”
“พี่เขตก็อยู่ที่บาร์จนกว่าบาร์ปิดสิคะ นั่งดื่มรอเกรซ”
[50%]
------------------------------------------------
