บทที่ 7 วิศวะเกลียดรัก :: CHAPTER 3 ส้มพีช & สีแดง [50%]
Khet Hate #3
ส้มพีช & สีแดง
คำตอบของพี่เขตทำให้ฉันนิ่งไปแปบหนึ่ง ขมวดคิ้วจนเป็นปมและครุ่นคิดว่าพี่เขตได้ยินจริงเหรอ เสียงท่อรถเขาก็ดัง ที่สำคัญสวมหมวกกันน็อกแล้วก็ขับรถออกจากคอนโดด้วย ได้ยินก็คือหูดีเกินไปแล้วปะ เมื่อพี่เขตสั่งของมาเพิ่มฉันจึงเอ่ยถามเขาออกไปอีกครั้งด้วยความสงสัย
“แล้วพี่เขตรู้ได้ยังไงคะว่าเกรซอยู่ห้างที่ไหน”
“โทรถามไอ้เบียร์” พี่เขตตอบ “ถามมะนาวก็เลยรู้”
“อ๋อแบบนี้เอง” ฉันพยักหน้ารับก่อนจะก้มหน้าหยิบมือถือขึ้นมายื่นให้กับพี่เขต “เกรซขอเบอร์หน่อยสิคะ”
“...”
“พี่เขตดื่มน้ำอะไรดี เกรซไปกดให้”
“เอาแบบเกรซ”
บอกแค่นั้นพี่เขตก็หลุบสายตากดเบอร์มือถือของตัวเอง ฉันกลับมาพร้อมกับแก้วชามะลิและจังหวะนั้นอาหารที่สั่งไปก็ถูกนำมาเสิร์ฟพร้อมน้ำชาบูกลิ่นหอมชวนน้ำลายไหล ไม่รีรอที่จะใส่ทุกอย่างลงไปพี่เขตจึงดันมือถือมาคืนฉัน แน่นอนว่ารีบเซฟเบอร์ของพี่เขาเอาไว้
“กินชาบูเสร็จ พี่เขตไปไหนต่อหรือเปล่าคะ”
“ไม่มี” พี่เขตคีบเนื้อหมูสไลด์บางๆ ลงถ้วยให้ “เกรซล่ะ”
“อืม เกรซว่าจะไปซื้อของสักหน่อยค่ะ”
“อ่า”
“พี่เขตอยากไปด้วยไหมคะ เดินเล่นกัน”
ฉีกยิ้มกว้างให้กับเขาที่ทำหน้าลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเป็นอันว่าตกลง ดังนั้นการมากินชาบูที่ตอนแรกคิดว่ามันคงจะเหงาแน่ๆ กลับไม่เหงาเลยเพราะมีคนหล่อมานั่งกินด้วยเนี่ยล่ะ แม้ว่าพี่เขตจะเป็นพวกที่ถามคำตอบคำ อย่างน้อยก็ทำให้เหมือนว่ามีเพื่อนมานั่งกินด้วยยังดีกว่ามานั่งกินคนเดียวไง
เดินเล่นเพื่อย่อยของทุกอย่างที่กินเข้าไป ฉันก็เดินมองร้านไปเรื่อยกระทั่งเดินเลี้ยวเข้ามาในร้านเครื่องสำอาง จำได้ว่าลิปสติกแบรนด์ดังที่ฉันชอบใช้ออกสีใหม่วันนี้นี่นา เจอแล้วๆ ออกสีใหม่ออกมาถึงห้าเฉดสีเลยเหรอเนี่ย นิ้วชี้ก็ไล่วนไปมาว่าสีไหนจะเหมาะกับตัวเองนะ กระทั่งฉันเกือบจะหยิบสีแดงก่ำเป็นสีที่ทำให้ลุคดูเย้ายวน ดูเป็นผู้ใหญ่
หมับ
“เอ๊ะ?”
“ไม่เหมาะกับเกรซ” จู่ๆ พี่เขตก็คว้าข้อมือฉันไว้และเลื่อนมาหยุดตรงลิปสติกสีชมพูสดใสแทน “นี่เหมาะกว่า”
รู้เรื่องลิปสติกด้วยเหรอเนี่ย! หรือว่าพี่เขตตอนอยู่คนเดียวแอบแต่งหญิงด้วยปะเนี่ย ฉันกระพริบตาถี่รัวแต่ก็เชื่อพี่เขต พอเขาคลายมือออกและเอาไปกอดอกตัวเองเพื่อมองว่าฉันจะลองลิปสติกที่พี่เขตเลือกให้ด้วยการเทียบกับสีผิวของตัวเองบนแขน ปรากฏว่ามัน... โคตรจะเข้ากับฉันแบบสุดๆ
“สีนี้ก็เหมาะ”
“ส้มพีชเหรอคะ เกรซไม่เคยลอง”
“อยากได้ไหมล่ะ”
“คะ?”
“พี่ซื้อให้ไปลอง”
“เอ่อ จะดีเหรอคะเกรซเกรงใจ ราคามันแพงด้วย” ดูเหมือนพี่เขตจะไม่ได้สนใจราคาแท่งลิปสติกที่ราคาเป็นพันเลยสักนิด เขากวักมือเรียกพนักงานมาและชี้นิ้วไปที่ลิปสติกสีส้มพีช มันเป็นสีที่ฉันไม่เคยคิดใช้มาก่อนด้วยซ้ำ พอพี่เขตจัดการจ่ายเงินสำหรับลิปสติกแท่งนี้ให้เรียบร้อยเขาก็ยื่นมันมาให้ฉัน “พี่เขต”
“พนักงานบอกทาลิปกลอสทับด้วย คงสวยน่าดู”
“ขอบคุณนะคะ” ให้ตายสิ! เพื่อนสาวของฉัน ในที่สุดก็เจอเพื่อนสาวที่ช่วยเลือกลิปสติกได้แล้ว ฉันจะต้องดึงพี่เขตมาเป็นเพื่อนสาวของฉันให้ได้ ถึงตอนนี้จะดึงมาได้เพียงแค่นิดเดียวก็เถอะนะ สุดท้ายฉันก็ได้ลิปสติกสีชมพูที่พี่เขตบอกว่าเหมาะกับลิปสติกสีส้มพีชที่ไม่เคยคิดใช้มาก่อน “งั้นพี่เขตช่วยเกรซอีกอย่างหนึ่งได้ไหมคะ”
“ช่วยอะไร?” ฉันไม่พูดแต่คว้าข้อมือพี่เขตให้เดินตามเข้ามายังร้านขายชุดชั้นใน แน่นอนว่ายังไม่ทันได้เข้าไปเลยพี่เขตก็ขืนตัวทันทีจนฉันเอี้ยวหน้าไปมอง
“ทำไมคะ ไม่เข้ามาช่วยเกรซเลือกหน่อยเหรอ”
“พี่ว่า...” ใบหน้าหล่อเหลามีท่าทีกระอักกระอ่วนเมื่อมองเข้าไปข้างใน ยิ่งเห็นพนักงานมองออกมาด้วยแล้ว พี่เขตก็บิดข้อมือออกจากการกอบกุม “เกรซเข้าไปเลือกเองดีกว่า พี่รออยู่ข้างนอก”
“แต่ว่าเกรซอยากให้พี่เขตช่วยเลือกด้วยนี่คะ ไปกัน” จะมาอายอะไรกันเล่า! “พี่เขตเป็นเพื่อนสาวของเกรซนะ”
“ว่าอะไรนะ?”
“เปล่าค่ะ หมายถึงว่าช่วยเกรซหน่อยนะๆ” ทำหน้าบ้องแบ๊วจนพี่เขตถึงกับยกมือเกาท้ายทอยตัวเอง มองซ้ายแลขวาก็ไม่มีใครมาสนใจหรอกว่าจะมีผู้ชายเข้าไปในร้านชุดชั้นในผู้หญิง มันไม่แปลกเลยสักนิดนะ เดี๋ยวนี้โลกเราก็เปิดกว้างแล้วพี่เขตจะมานั่งอายไม่ได้แล้ว “เดี๋ยวเกรซต้องกลับไปเตรียมตัวทำงานนะ ขืนช้าเกรซเข้างานสายแน่เลย”
สุดท้ายพี่เขตก็ทนลูกตื้อของฉันไม่ไหว เขาโดนฉันพาเข้ามาในร้านที่พนักงานหญิงยืนรอต้อนรับอยู่ พี่เขตเสมองไปทางอื่นไม่มองฉันที่กำลังยืนเลือกชุดชั้นในเลยด้วยซ้ำ กระทั่งไปเห็นคอลเลกชั่นใหม่ลายลูกไม้สีดำกับสีแดง ฉันจึงหยิบทั้งสองตัวขึ้นมาทาบบนตัว
“พี่เขตคะ พี่เขตชอบสีไหน?”
“เอ่อ...” นับเป็นครั้งแรกเลยปะที่เห็นพี่เขตดูไม่ค่อยจะเป็นตัวของตัวเองสักเท่าไหร่ เขายกมือปิดปากตัวเองและมองชุดชั้นในที่ฉันเอามาทาบบนตัว จากนั้นก็เลื่อนสายตามามองฉันที่ระบายยิ้มให้อยู่ “สีไหนก็ได้”
“เกรซถามว่าพี่เขตชอบสีไหนต่างหาก”
“สีเหรอ”
“ค่ะ ดำหรือแดงดี ถ้าเกรซสวมมันจะเหมาะกับเกรซไหม” พี่เขตลอบกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังอึก เล่นเอาฉันถึงกับย่นคิ้วเล็กน้อย
“ทำไมเกรซต้องให้พี่ช่วยเลือกด้วย”
“ก็... พี่เขตยังช่วยเกรซเลือกลิปสติกเลยนี่คะ เรื่องนี้พี่เขตก็น่าจะช่วยเกรซได้” มีเพื่อนสาวอยู่ด้วยทั้งคนจะไม่ให้ช่วยได้ยังไง ปกตินะฉันถามมะนาว อีแตงโมหรือแม้แต่ขนม พวกนั้นก็จะชอบบอกว่าสีไหนก็เหมาะกับฉันทั้งนั้น จริงๆ แล้วฉันอยากได้ความเห็นไงและฉันก็อยากให้เพื่อนช่วยเลือกให้ พอเป็นพี่เขตที่เลือกสีลิปสติกให้อย่างไม่รีรอมันก็เลยทำให้ฉันรู้สึกประทับใจมาก ฉันจะต้องดึงพี่เขตมาเป็นเพื่อนสาวคนสนิทให้ได้เร็วที่สุด จะได้ทำอะไรได้สุดเหวี่ยงแบบไร้กังวลยังไงล่ะ “พี่เขตขา”
“แดง”
“สีแดงนะคะ ใจตรงกับเกรซเลย” ฉันหัวเราะคิกคักและกวักมือเรียกพนักงาน “ขอโทษนะคะมีคัพดีไหม?”
“มีค่ะ”
“เอาเซ็ตนี้ค่ะ แต่เป็นคัพดีนะคะ” หันไปยิ้มให้กับพี่เขตที่จดจ้องมองมายังหน้าอกของฉันและเหลือบมองตากัน
“เสร็จแล้วใช่ไหม”
“ค่ะ”
“พี่ไปรอข้างนอก”
ฉันมองแผ่นหลังกว้างที่รีบเดินออกจากร้านไม่วายด้วยความที่พี่เขตรีบร้อนจึงเดินชนแพนตี้ของผู้หญิงจนหล่นลงมาสองอัน เขาก็ย่อตัวก้มลงจะหยิบหากแต่ว่าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ ก็เลยหันมามองฉันประจวบเหมาะกับพนักงานโบกว่าไม่เป็นไรพี่เขตจึงยืนเท้าเอวอยู่หน้าร้านพลางถอนหายใจออกมาแรงๆ
“น่ารักมากเลยนะคะ คุณแฟนเลือกให้สียั่วยวนมาก”
“อ๋อเปล่าค่ะ พี่เขาเป็นเพื่อนสาวของหนูน่ะค่ะ”
“เพื่อนสาว?” ยืนจ่ายเงินให้กับพนักงานเพื่อรอรับใบเสร็จ “ใช่เหรอคะ ดูเหมือนไม่ใช่เลย”
“พี่เขาชอบผู้ชายน่ะค่ะ เพิ่งอกหักด้วยเลยพามาเปิดหูเปิดตา”
“จริงเหรอคะ” ทำไมพี่พนักงานทำหน้าเหมือนไม่เชื่อด้วยอะ โอเค พี่เขตภายนอกดูไม่น่าเชื่อว่าเขาจะเป็นพวกชายรักชาย ฉันเองก็ไม่รู้หรอกถ้าหากพี่เป็ดกับพี่มุ้ยไม่พูดออกมาตอนนั้นก็คือมองไม่ออกจริงๆ
เมื่อได้ของตามที่ต้องการฉันก็ออกจากร้านชุดชั้นในไปสะกิดท่อนแขนของพี่เขตที่เอาแขนเท้ากับขอบราวกั้น ก้มหน้าลงไปมองด้านล่างและค่อยๆ เอี้ยวหน้ามามองฉัน
“เรียบร้อยแล้วค่ะ”
“ทีหลังอย่าชวนพี่เข้าไปช่วยเลือกของส่วนตัวอีก เข้าใจไหม” ดูพี่เขตมีสีหน้าที่จริงจังจนฉันพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้
“เกรซขอโทษนะคะที่บังคับพี่เขต เกรซแค่เห็นว่าพี่เขตช่วยเลือกสีลิปสติกให้ก็เลยคิดว่าจะช่วยเลือกสีชุดชั้นในได้”
“พี่ถามเกรซจริงๆ นะ”
“ได้สิคะ ถามมาได้เลย” พี่เขตยกมือขวาเสยเส้นผมสีดำสนิทขึ้น พลางถอนหายใจออกมาราวกับหมดคำจะพูด แต่พอเห็นว่าฉันตั้งใจรอฟังพี่เขตก็เบือนหน้าหนีโบกมือเล็กน้อย “ไม่ถามเหรอคะ”
“ช่างเถอะ เดี๋ยวสักวันเกรซคงจะเข้าใจเอง”
“เรื่องอะไรคะ?” เรื่องที่พี่เขตชอบผู้ชายหรือเรื่องที่พี่เขตเป็นเกย์ ถ้าเรื่องพวกนี้ไม่ต้องบอกฉันก็รู้อยู่แล้ว “กลับกันเลยไหมคะ เกรซต้องเตรียมตัวไปทำงาน...”
เดี๋ยวนะ! ฉันเหลือบสายตามองกลุ่มคนที่ผ่านไปก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เป็นอะไรเกรซ”
“วันนี้วันอะไรเหรอคะ”
“วันพฤหัส”
“ไม่ใช่ค่ะ หมายถึงพวกวันสำคัญ” พี่เขตเองก็คงจะไม่เข้าใจถึงคำถามของฉัน กระทั่งเราสองคนเดินออกจากห้องและได้ยินเสียงเพลงรวมไปถึงเสียงกรีดร้องวี้ดว้ายอย่างสนุกสนาน ทำให้ฉันยืนห่อไหล่และมองภาพตรงหน้าตาค้าง
“ที่เกรซถามพี่ หมายถึงวันสงกรานต์เหรอ?”
“กรี๊ด!” ฉันกรีดร้องและใช้มือทึ้งศีรษะตัวเองจนพี่เขตมองด้วยสีหน้ามึนงง “แล้วเกรซจะรอดไปถึงบาร์ไหมเนี่ย”
“...”
“วันนี้ต้องแต่งตัวตามสไตล์ที่คุณพีบอก ไม่ต้องสวมชุดยูนิฟอร์ม แต่...” แค่คิดว่าจะต้องเดินไปบาร์ ฉันก็รู้สึกขนหัวลุกแล้วดิ จะรอดหรือโดนน้ำสาดจนเละกันแน่เกรซ! “พี่เขต เกรซจะทำยังไงดี”
[50%]
------------------------------------------------
