บทที่ 19 บทที่ 17 บ่นทุกครั้งแต่ก็ครางทุกที

บทที่ 17

บ่นทุกครั้งแต่ก็ครางทุกที

"เปียกยังกับลูกหมาตกน้ำ" น้ำเสียงคล้ายแม่ดุลูกของปรินทร์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสภาพของอีกคนที่ตัวเปียกปอนไปหมด แต่ถึงอย่างไรท่าทีของเขากลับดูเป็นห่วงอากิอย่างเห็นได้ชัด

“อืม งั้นฉันกลับก่อน ตัวเปียกหมด เดี๋ยวไม่สบาย”

อากิพูดพลางกำลังจะเดินหันหลังกลับ การเป็นเพื่อนนอน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ