บทที่ 24 ยิ่งกว่าพ่อ

ฉันมองบนใส่คนที่เปิดประตูออกมาก็ยังสิงสถิตอยู่ในห้องของฉันแทบทั้งวัน จนพระอาทิตย์ตกดินก็ยังไล่ไปไหนก็ไม่ยอมไปราวกับถูกติดกาวแน่นหนึบกับโซฟาในห้องของฉันโดยตอนนี้เขาเล่นขนอุปกรณ์เล่นเกมในห้องของตัวเองมาไว้ที่ห้องฉันเป็นที่เรียบร้อย

"ถามจริงนายไม่คิดจะกลับห้องตัวเองบ้างเหรอ?"

"…" ไร้ซึ่งคำตอบจากคนนั่งเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ