บทที่ 29 คนดื้อหรือคนไข้

นับตั้งแต่ที่ฉันกลับมาบ้านหลังใหญ่คนตัวโตที่นอนข้าง ๆ ก็ขยันทำให้ใจเต้นตลอดเวลา เขาจะรู้ไหมว่าฉันแทบจะลงไปนอนแดดิ้นข้างล่างไม่เป็นตัวเองทุกครั้งที่เห็นใบหน้าเขาอย่างใกล้ชิด ความหล่ออร่าพุ่งกระจายอย่างไม่น่าเชื่อว่าเขาอายุเข้าเลขสาม

ฉันใช้ความเบามือที่สุดในการพยายามจะแกะมือหนาออกจากตัว ทว่ายิ่งพยายาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ