บทที่ 32 ของแทนใจ

"what's up my friend (ว่าไงเพื่อนของฉัน)" เสียงทุ้มติดความขี้เล่นทำให้คนที่นั่งทำงานอย่างเคร่งเครียดปรายสายตาไปมอง ก่อนที่เขาจะขมวดคิ้วยุ่งไม่พอใจ นอกจากจะไม่เคาะห้องขออนุญาตแล้ว เขาที่มาใหม่ยังถือวิสาสะนั่งลงตรงข้ามโดยไม่รอให้เขาเชิญเลยสักคำ

"มารยาทมีไหม?" ไคโรส่ายหัวเอือมระอา พลางคิดในใจว่าว่าไม่ร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ