บทที่ 52 ลืม

  Chapter52.ลืม 

  บ่ายวันเดียวกัน 

  “อยู่คนเดียวได้ใช่ไหม เดี๋ยวฉันมา” ผมหันไปถามยู่ยี่ที่กำลังนั่งดูหนังอยู่บนโซฟาด้วยกัน 

  “นายจะไปไหน?” 

  “ฉันขอออกไปหาเพื่อนแปปนึง” 

  “อืม อยู่ได้ ไปเถอะ” ยู่ยี่ตอบกลับอย่างไม่ได้สงสัยอะไร ผมจึงเลื่อนจมูกไปหอมแก้มเล็กเพื่อเอาใจ ซึ่งเธอก็ยอมแต่โดยดี 

  ฟอด~

  ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ