บทนำ
บท 1
Chepter บทนำ : น่าสนใจ
ร่างสูงสมส่วนของเคย์เดนเดินออกมาจากหอประชุมท่ามกลางสายตาจ้องมองของสาวๆหลายคนที่แอบหมายปองเขา เคย์เดน คาร์เซ้น หนุ่มแบดบอยแห่งคณะบริหารปีสี่ ถึงแม้ว่าเขาจะมีแฝดอีกคนคือ ครูซ คาร์เซ้น แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เคย์เดน ฮ็อตน้อยลงไปเลย
เขาสองคนถือเป็นฝาแฝดที่นิสัยต่างกันสุดขั้ว คนนึงนิ่งเงียบ พูดน้อย ราวกับกลัวดอกพิกุลจะร่วงจากปาก ส่วนอีกคนก็คือเสือผู้หญิงดีๆที่เอง ในขณะที่ครูซไม่สนใจเรื่องความรัก แต่เคย์เดนกลับต่างออกไปลิบลับ เขานั้นเรียกได้ว่าช่ำชองในเรื่องนี้ แถมยังชื่นชอบการเปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อยอีกต่างหาก
“เดี๋ยวค่ะ พี่เคย์” น้ำเสียงหวานๆที่เอ่ยเรียกเขาอยู่ด้านหลังทำเอาชายหนุ่มจำต้องหยุดเดินแล้วหันไปมองอีกคน
“ครับ” เขาตอบกลับแถมไม่ลืมที่จะส่งรอยยิ้มกับดักไปให้ผู้หญิงหน้าตาน่ารักที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วย
“ไม่เจอกันนานเลยนะคะ จำมิ้มได้หรือเปล่า”
ร่างสูงยืนคิดสักพัก มันจะเสียมารยาทไหม หากเขาบอกไปว่าจำเธอไม่ได้ ส่วนใหญ่เขามักจะเลือกจำแต่คนที่เด็ดๆเท่านั้นแหละ หากเขาจำเธอไม่ได้มันก็ชัดแล้วว่าเธอ….อาจจะยังไม่มีสิ่งดึงดูดเขามากพอ
“น่ารักขนาดนี้พี่จะจำไม่ได้ได้ยังไงครับ” ถึงสมองจะไม่มีภาพความทรงจำของผู้หญิงตรงหน้าอยู่เลย แต่ทว่าเคย์เดนกลับเลือกตอบออกไปอีกอย่าง
รอยยิ้มพิฆาตสาวที่ใครเห็นต่างก็ต้องอ่อนระทวยไปกับมัน ภาพลักษณ์ของเขาคือชายหนุ่มอารมณ์ดี ผู้มีคารมเป็นเลิศ เบื้องหลังการทำให้จิตใจของสาวๆทั้งในเเละนอกมหาลัยปั่นป่วนหลายๆครั้งก็มีเขานี่แหละที่เป็นตัวการ
น้ำแตกแล้วแยกทาง คำนั้นไม่เกินจริง ใครจะตบตีกันเพื่อแย่งเขาก็ตีไป แต่ขอให้รู้เอาไว้อย่างนึงว่าเคย์เดนไม่เคยสน เขาไม่คิดจะคบใครจริงจัง เพราะถนัดรักสนุกไปวันๆมากกว่า
“ถ้าจำได้งั้นวันนี้เจอกันที่ Twosix ดีไหมคะ” เธอส่งยิ้มยั่วมาให้เขาเพื่อหวังทอดสะพานให้ชายหนุ่มกลับมากินเธออีกครั้ง
“อืม น่าเสียดายจังที่คืนนี้พี่ไม่ว่าง เอาไว้รอบหน้าถ้ามีโอกาสหวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะครับ” เขาปฎิเสธออกไปอย่างมีชั้นเชิง
ได้ยินดังนั้นมิ้มก็โกรธไม่ลง แถมรอยยิ้มหล่อกระชากใจนั่นอีก เธอไม่ลลายไปตรงนี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว
“งั้นไม่เป็นไรค่ะ ไว้โอกาสหน้าก็ได้”
“ครับ งั้นพี่ไปหาเพื่อนก่อนนะ”
“ครับ”
เขาส่งยิ้มให้เธออีกครั้งหนี่งก่อนจะหมุนตัวออกมาแล้วเดินเข้าไปในทางลัดที่สามารถอ้อมไปหาเพื่อนของตัวเองได้ รอยยิ้มเมื่อครู่ค่อยๆจางหายแปรเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าเรียบนิ่งดังเดิม
ใครจะไปรู้ว่าเขาน่ะเบื่อผู้หญิงแบบนี้มากที่สุด ผู้หญิงที่เขาอธิบายความสัมพันธ์ไปแล้วแต่พวกหล่อนไม่เข้าใจเอง ถ้าเขาติดใจใครหรืออยากกินใครซ้ำ คนนั้นเขาจะติดต่อไปเอง ไม่จำเป็นต้องเดินมาแสดงตัวต่อหน้าเขาให้มันรำคาญใจ
“ไงมึง เมื่อกี้กูชวนแล้วบอกไม่มา” เจคอปยื่นซองบุหรี่ไปให้เคย์เดนที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่
ตอนนี้พวกเขายืนอยู่บริเวณด้านข้างของหอประชุม มันคือที่ประจำที่พวกเขาชอบแอบมาสูบบุหรี่กัน ก่อนหน้านี้เจคอปกับนาวินชวนเคย์เดนออกมาสูบบุหรี่ด้วยกันแล้ว แต่เขาไม่ยอมมาตั้งแต่แรกเอง สุดท้ายเลยได้เดินตามมาทีหลังในตอนที่พวกเพื่อนๆสูบเกือบเสร็จแล้ว
“กูกำลังทำคะแนนกับน้องพิมพ์อยู่” เคย์เดนตอบกลับก่อนจะยกไฟแช็คขึ้นมาจุดบุหรี่ที่คาบอยู่ในปาก
น้องพิมพ์คือสาวสวยคนหนึ่งของคณะบริหาร แต่เธออยู่ปี 3 เป็นรุ่นน้องพวกเขาหนึ่งปี เคย์เดนบังเอิญไปเจอพิมพ์ที่ผับแห่งหนึ่ง เขาถูกใจเพราะตอนเธอเต้นได้เซ็กซี่ชะมัด เขาก็เลยอยากลิ้มลองเหยื่อใหม่ตามประสาของเสือร้ายคนนึงเท่านั้น
“หึ จะไปหลอกฟันเขาอีกแล้วเหรอวะ” เจคอปขำอยู่ในลำคอ เขาละยอมใจเคย์เดนจริงๆ คนอะไรเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยเหมือนเปลี่ยนของเล่น
“พิมพ์ไหน? ที่เรียนห้องเดียวกับน้องกูอะนะ” นาวินที่เพิ่งพ่นควันสีข่าวใส่อากาศไปหันกลับมาถาม เพราะเขามีน้องสาวอยู่คนนึง นั่นก็คือ นาวา
“เออคนนั้นแหละ มันถูกใจที่เห็นเขาเต้นท่าทเวิร์คมั้ง” เจคอปเสริมเพราะวันนั้นเขาอยู่ในเหตุกาณ์ด้วย
“ถามจริง? แค่เห็นเขาเต้นมึงก็ชอบเขาเนี้ยนะ!” นาวินถามออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ ถึงจะเป็นเพื่อนกับเคย์เดนมาตั้งแต่เกิด แต่เขายอมรับว่าไม่เคยชินกับนิสัยของไอ้แฝดสองคนนี้เลยจริงๆ
“ทำไม ก็เห็นตูดเด้งดี น่าจะขย่มมัน” เคย์เดนตอบกลับมาหน้าตาย ก่อนจะพ่นควันสีขาวขุ่นออกมาจากปากของตัวเองอย่างสบายอารมณ์
“เชี้ย! ตรรกะเหี้ยไรวะ” มาวินยังคงมึนงงให้กับความคิดหื่นห่ามของลูกพี่ลูกน้องตัวเอง
คราวนี้เคย์เดนไม่ได้ตอบกลับอะไร ร่างสูงยืนพ่นควันออกจากปากอยู่เงียบๆ เขาหันไปคุยกับเพื่อนเป็นบางคำ หลังจากที่ทั้งสามสูบบุหรี่เสร็จ ก็พากันเดินออกมาจากซอกตึกเพื่อเข้าไปหาเพื่อนๆที่เหลือในหอประชุม นั่นก็คือ ธีโอ ลูคัส ส่วนมอแกน หนีกลับห้องไปหาเมียแล้ว ส่วนไอ้ครูซ แฝดเย็นชานั่นไม่ต้องถามถึง มันหนีกลับไปตั้งนานแล้ว
“พี่วิน~” สิ้นเสียงหวานของนาวา ทุกคนก็หันไปมองเจ้าของร่างเล็กเป็นตาเดียวกัน
“ไง ตัวแสบ จะไปไหน” นาวินเดินเข้าไปลูบหัวน้องสาวเบาๆด้วยความเอ็นดู
“จะกลับแล้วค่ะ แล้วนี่พวกพี่ๆคนอื่นๆไปไหนหมดคะ” นาวาถามหาเพื่อนของพี่อย่างที่ชอบทำเป็นประจำบ่อยๆ
“ไอ้ครูซกับไอ้แกนหนีกลับไปแล้ว ส่วนที่เหลืออยู่ข้างใน แล้วเราจะกลับยังไง” นาวินเอ่ยถามน้องสาว
“ให้ยี่ไปส่งค่ะ” นาวาตอบพร้อมกับเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย เผยให้เห็นร่างบางที่กำลังยืนส่งยิ้มแห้งมาให้ทุกคน
“เอ่อ สวัสดีค่ะ”
ฟ้ารดาหรือยู่ยี่ เพื่อนสนิทของนาวาที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่ปี 1 เอ่ยทักพี่ชายของเพื่อนด้วยท่าทางประหม่าเล็กน้อย รูปลักษณ์ใหม่ของเธอในวันนี้ทำเอาสามหนุ่มตกตะลึงไปตามๆกัน
โดยเฉพาะเคย์เดน ที่มองเธอตาไม่กระพริบ เขาไล่สำรวจคนตัวเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้า ยู่ยี่…ผู้หญิงคนนึงที่เขาจำได้ขึ้นใจ แต่เขาไม่ได้จำได้เพราะเธอสวย เขาจำเธอได้เพราะเธอคือยัยเฉิ่ม ที่เข้ามาสารภาพรักกับเขาเมื่อเทอมที่แล้วต่างหาก!
“……” เคย์เดนยืนอึ้งอยู่นาน เมื่อได้เห็นภาพลักษณ์ใหม่ของคนตรงหน้า
ผมสีบลอนด์ทองของเธอถูกไดร์ตรงส่งผลให้มันสยายไปตามแรงของลมพัด ผมหน้าม้าที่เคยดูรกหูรกตาก็หายไปแล้ว แม้หญิงสาวจะแต่งหน้าอ่อนๆ แต่มันกลับทำให้เธอดึงดูดเขาได้มากกว่าที่เขาเคยคิดไว้ เสื้อผ้าตัวใหญ่โคร่งถูกเปลี่ยนเป็นไซต์พอดีตัว ส่งผลให้ทุกคนเห็นรูปร่างที่เคยซ่อนอยู่ในเสื้อผ้าแสนเชยได้ชัดขึ้น!
เชี้ย! หุ่นดีชิบหาย!
“เดี๋ยวนะ! น้องคือยู่ยี่จริงๆใช่ไหม?”
“แหะๆ จริงค่ะพี่วิน” เธอยิ้มแห้งๆให้พี่ชายเพื่อนพยายามไม่สนใจผู้ชายที่ตัวเองเคยสารภาพรักแล้วถูกปฎิเสธกลับมาจนเจ็บจี๊ดไปถึงกระดูกดำ
“ไม่อยากจะเชื่อ เราไปทำอะไรมาทำไมสวยขึ้นขนาดนี้” มาวินตอบกลับอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
ยู่ยี่เคยไปเที่ยวที่บ้านของพวกเขาหลายครั้ง ตอนนั้นเธอยังไม่รู้จักแต่งตัวเท่าตอนนี้เลย ดูเหมือนหญิงสาวจะจัดฟันด้วย ยู่ยี่ในตอนนี้คงถูกใจหนุ่มๆในมหาลัยหลายคนเลยล่ะ
“มะไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะพี่วิน”
“สวยขึ้นจริงๆ พี่ยืนยัน” เจคอปเอ่ยสมทบเพื่อนยืนยันในสิ่งที่มาวินพูด ทำเอานาวาที่ยืนอยู่หยุดยิ้มทันควัน
“นี่แหละค่ะผลของการอกหัก มันทำให้คนสวยขึ้นจริงๆ ใช่มั้ยคะพี่เคย์ ” นาวาหันไปยักคิ้วให้เคย์เดนที่กำลังยืนจ้องเพื่อนสาวของเธอตาเป็นมันด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท
นาวารู้สึกสะใจมากๆที่ได้เห็นปฏิกิริยาแบบนั้นจากเคย์เดน อยากทำให้เพื่อนเธอเสียใจดีนัก พอเห็นเพื่อนเธอสวยขึ้นมาหน่อยก็รีบให้ความสนใจขึ้นมาทันทีเลยนะ!
นี่แหละคนเจ้าชู้!
“อะไรยัยเปี๊ยก! อย่าพูดมาก” เคย์เดนแสร้งโมโหกลบเกลื่อนความรู้สึกภายในใจของตัวเอง
ตอนนี้อาการของเขามันเก็บไม่มิดเลยด้วยซ้ำ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงที่เขาเคยปฎิเสธไปเพราะเธอไม่สวยจะทำให้เขาเสียอาการได้มากขนาดขนาดนี้ในวันนี้
มันต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนสิวะ!
“ใครพูดมากคะพี่เคย์ พูดให้มันดีๆนะ ได้ข่าวว่ากำลังตามจีบหัวหน้าห้องของวาอยู่นี่คะ จะทำอะไรก็คิดดีๆนะคะ เลือกให้มันถูกคน เดียวจะมาเสียดายทีหลัง พอถึงตอนนั้นวาจะไม่ช่วยพี่เคย์นะคะ” นาวาเดินไปกระซิบข้างหูเคย์เดนด้วยน้ำเสียงกัดฟัน เพราะเธอกำลังขู่เขาอยู่
นาวารู้ดีว่ายู่ยี่ยังตัดใจจากเคย์เดนไม่ได้ เพราะระยะเวลามันเพิ่งผ่านไปได้ไม่กี่เดือน ถึงจะไม่ชอบที่เคย์เดนมีนิสัยเจ้าชู้ มั่วผู้หญิงไปเรื่อย แต่เธอก็อยากให้เพื่อนได้สมหวังและตอนนี้นาวาก็กำลังใจดีกับเคย์เดนอยู่ หากเขาไม่เข้าใจสิ่งที่เธอต้องการสื่อละก็ เธอจะยุให้ยู่ยี่ไปชอบคนอื่นเสียเลย
“เธออยากให้พี่ชอบเพื่อนเธอเหรอยัยเปี๊ยก หึ ฝันไปเถอะ”เขาก้มลงกระซิบข้างหูนาวาเพื่อเป็นการกวนประสาทน้องสาวตัวแสบคืน
โดยหารู้ไม่ว่าคำพูดที่เปล่งออกไปในวันนี้มันสามารถทำให้เขาตกที่นั่งลำบากได้ในอนาคต
“เฮ้ย! กูไปก่อนนะพวกมึง” ไม่รอให้นาวาได้ตอบกลับ เคย์เดนก็รีบเอ่ยขอตัวออกมาก่อน เขาปรายตามองยู่ยี่เพียบแวบเดียวก่อนจะสาวเท้าเข้าไปด้านในหอประชุมอย่างรวดเร็ว
“ไอ้พี่เคย์ไอ้พี่บ้า! ไปเถอะยี่ ไปหาผู้ใหม่กัน คนเจ้าชู้แบบนั้นอย่าไปชอบเลย” ถึงประโยคนั้นจะพูดกับยู่ยี่แต่สายตาของนาวากลับจ้องไปที่เจคอป
“อ้าว ยัยวา คิดจะมาก็มาคิดจะไปก็ไป” มาวินกับเจคอปได้แต่มองตามหลังร่างเล็กทั้งสองคนไปด้วยความมึนงง
“ไปเถอะ อีกเดี๋ยวกูจะกลับละ” เจคอปพูดออกมาน้ำเสียงเรียบก่อนจะเดินนำมาวินเข้าไปในหอประชุม
“เออๆ”
บทล่าสุด
#64 บทที่ 64 ลืมใส่ถุง NC+
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026#63 บทที่ 63 ตอนพิเศษ 3
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026#62 บทที่ 62 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026#61 บทที่ 61 ตอนพิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026#60 บทที่ 60 เซอร์ไพร์ส ( ตอนจบ )
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026#59 บทที่ 59 ห่างไกล
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026#58 บทที่ 58 ยั่วยวน NC+
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026#57 บทที่ 57 อยากเอาใจ
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026#56 บทที่ 56 คาดโทษ
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026#55 บทที่ 55 ขัดจังหวะ
อัปเดตล่าสุด: 8/22/2026
คุณอาจชอบ 😍
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
เมียเด็กของท่านประธานร้ายรัก
เธอเป็นเพียงนักศึกษาฝึกงานธรรมดา ส่วนเขาคือท่านประธานผู้สูงส่ง เย็นชา และอันตรายเกินกว่าที่หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอจะรับมือไหว
น้ำขิงไม่เคยคิดเลยว่า การเข้ามาฝึกงานในบริษัทวัฒนากร กรุ๊ป จะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาลเพราะเพียงคืนเดียว...เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขา
ภูริช วัฒนากร คือผู้ชายที่ใคร ๆ ก็เกรงกลัว
เขาร้าย เขาเย็นชา เขาไม่เคยอ่อนข้อให้ใคร แต่กับเด็กฝึกงานตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ เขากลับทั้งหวง ทั้งหึง ทั้งร้ายกาจ และไม่ยอมปล่อยมือ
“เธอเป็นของฉัน น้ำขิง จำไว้ให้ดี”คำพูดของเขาเหมือนโซ่ตรวนผูกเธอไว้กับความรักที่ทั้งหวาน ทั้งเจ็บ และหนีไม่พ้น
ทว่าเมื่อความลับและคำกล่าวหาร้ายแรงถาโถมเข้ามาผู้ชายที่เคยกอดเธอแน่น กลับเป็นคนเดียวกันที่ทำให้เธอเจ็บจนแทบขาดใจ เธอไม่ได้ต้องการเงินของเขาไม่ได้ต้องการตำแหน่งเมีย ท่านประธาน เธอต้องการเพียงความเชื่อใจจากผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจแต่เมื่อเขาไม่ฟัง...เธอจึงเลือกจากไป
พร้อมหัวใจที่แตกสลาย และอีกหนึ่งชีวิตน้อย ๆ ที่เขายังไม่รู้ว่ามีอยู่จริง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
บ่วงรักกับดักแค้น
เมื่อรักแรกที่จบลงด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น กลับวนมาเจอกันอีกครั้งในสถานะประธานบริหารคนใหม่กับพนักงานขายตัวท็อป ภีม (ภีมากร) กลับมาพร้อมความเย็นชาและแผนการทำลายชีวิตคนที่เคยทิ้งเขาไป ขณะที่พริก (พริมา) ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับการกลั่นแกล้ง เพราะความลับที่เธอซ่อนไว้ในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด













