บทที่ 8 อยากได้
Chapter07.อยากได้
สองชั่วโมงผ่านไป….
ครืด~
ครืด~
“เฮ้อ” เสียงร่างสูงของหนุ่มลูกเสี้ยวถอนหายใจออกมาอย่างรำคาญใจเมื่อเห็นว่าปลายสายโทรหาเขาไม่หยุดตั้งแต่เมื่อวาน
หลังจากที่คืนนั้นเขาได้กินพิมพ์ สาวบริหารปี 3 ในรถยนต์ของตัวเอง เคย์เดนก็ตีตัวออกห่างอีกคนอย่างชัดเจน เพราะคติของเขาคือ ไม่อร่อย ไม่กินซ้ำ
เอาจริงๆพิมพ์ไม่ได้แย่ แต่เขาเองที่รู้สึกว่าเธอไม่น่าสนใจเหมือนเดิม หลังจากที่มีอะไรกัน พิมพ์ก็มักจะตามจี้แชทเขาตลอดจนมันดูโคตรน่ารำคาญ เหมือนกับวันนี้
ติ๊ด…
มือหนาตัดสินใจกดรับสาย เขาจำต้องเคลียร์ทุกอย่างให้เสร็จสิ้น ก่อนที่เขาจะเป็นประสาทเพราะโดนโทรจิกตลอดเวลาซะก่อน
“ครับ”
‘พี่เคย์ ไม่ตอบแชทพิมพ์เลยนะคะ’ ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงงอนๆ ฟังดูแล้วเธอน่าจะเมาด้วย
“พี่ไม่ว่างครับ”
‘จริงเหรอคะ แต่ก่อนหน้านี้พี่ตาติดพิมพ์มากเลยนะคะ พอได้กันแล้วพี่จะทิ้งพิมพ์เหรอ’ ปลายสายตอบกลับมาพร้อมความมึนเมา ทำให้เธอพูดสิ่งที่คิดออกมาจนหมด
เธอยอมรับว่าติดใจเคย์เดนเข้าแล้ว แม้จะได้กินเขาแค่ครั้งเดียว แต่เซ็กส์ที่ดุดันของเขาทำให้เธอติดใจได้ไม่ยาก แม้จะรู้ถึงชื่อเสียงเรียงนามของเขา แต่เธอก็แอบมีหวังว่าเขาจะชอบเธอจริงๆ
“เราก็น่าจะรู้จักพี่ไม่ใช่เหรอ ว่าพี่เป็นคนยังไง”เคย์เดนตอบกลับเสียงนิ่ง ทำให้พิมพ์เงียบไปชั่วขณะหนึ่ง
‘พี่หยุดที่พิมพ์ไม่ได้เหรอคะ หรือจะให้พิมพ์อยู่ในความลับก็ได้ แค่มาหาพิมพ์ทุกอาทิตย์ก็พอ’ อดีตดาวสาขายื่นข้อเสนอ เธอยังอยากได้เคย์เดนอยู่แม้จะไม่ได้เป็นตัวจริงก็ตาม
เพราะไซต์ 58 ของเขา มันไม่ได้หากันได้ง่ายๆ ถึงทำเธอเป็นได้ขนาดนี้
“ขอโทษนะครับ แต่เรื่องของเราให้มันจบแค่ตรงนี้เถอะ” ร่างสูงเลือทกี่จะตัดปัญหาทุกอย่างด้วยคำพูดที่สุภาพของเขา
‘พะพี่เคย์เดน ฮึก’
“โชคดีนะครับ”
ติ๊ด!
“ฟู่วว” เมื่อตัดสายไปแล้ว เคย์เดนก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะกดบล็อคอีกคนทุกช่องทาง
นี่แหละเขา ภาพลักษณ์คนดีสุภาพอ่อนน้อมมันก็เป็นเพียงฉากบังหน้าเท่านั้น นิสัยที่แท้จริงของเคย์เดนคือคนที่ไม่เคยสนใจความรู้สึกใคร โดยเฉพาะความรัก เขาถนัดหากินไปเรื่อยเปื่อย มากกว่าที่จะจริงจังกับใครสักคน
ปึง!
เสียงประตูรถสปอร์ตสีดำคันหรูปิดลง ก่อนที่มือหนาจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงแบบลวกๆ ตอนนี้ร่างสูงยืนอยู่หน้าผับแห่งใหม่ที่เพิ่งเปิดกิจการได้ไม่ถึงเดือน เขามาหาเพื่อนที่เป็นหุ้นส่วนของที่นี่เพื่อมาเอาของบางอย่างที่ตนเองสั่งไว้
ตึก
ตึก
ห้องวีไอพี 1
“มาแล้วเหรอวะ” เสียงเกรท หุ้นส่วนผับRed21 ดังขึ้นเมื่อเห็นว่าใครเดินเข้ามาใหม่
“อือ แล้วไอ้เจฟไปไหน?” เคย์เดนถามกลับ เกรทกับเจฟคือลูกชายของเพื่อนลุงของเขา ทั้งสามเคยเรียนด้วยกันในช่วงปฐม แม้พวกมันจะอายุห่างจากเขาประมาณปีกว่าๆ แต่ด้วยมิตภาพ จึงเป็นเพื่อนกัน ไม่ได้นับอายุอะไร
“ไม่รู้แม่ง คั่วสาวมั้ง นี่ไอ้แดเนียล เพื่อนกูเองมาจากนอร์เวย์ มันเป็นคนลงทุนผับนี้ให้” เกรทลูกชายเจ้าของเรือสำราญพยักหน้าไปทางหนุ่มผมทองตาฟ้าคนหนึ่งที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่
“หวัดดี ฉันเคย์เดน”
“อืม”
เมื่อทำความรู้จักกับหุ้นส่วนของที่นี่เสร็จ เคย์เดนก็ไม่รอช้าที่จะถามถึงของที่ตนเองอยากได้
“ไหนล่ะยาที่กูสั่ง” ร่างสูงของหนุ่มลูกเสี้ยวเดินไปนั่งข้างเพื่อนพร้อมกับแบมือออกไป
“นี่”
ปึก!
ผงยาที่ขาวในซองใสเล็กๆถูกวางไปบนมือของเคย์เดน
“มึงจะเอาไปทำไร” เกรทลูกชายของการันต์เอ่ยถามเพื่อนสมัยปฐมด้วยความอยากรู้แบบไม่จริงจังนัก
“หาเมียให้ไอ้ครูซ”
“ห๊ะ?” เกรททำหน้าไม่เข้าใจในคำตอบ เขานึกว่าเคย์เดนจะเอายาปลุกเซ็กส์ในซองไปใช้กับตัวเองซะอีก
“เอาดีๆนะเว้ย เดี๋ยวพี่มึงก็ไม่พอใจหรอก” เกรทเอ่ยออกมาอย่างรู้ทัน เขาพอรู้อยู่บ้างว่าสองแฝดนี่นิสัยต่างกันแค่ไหน
“เออ ช่างเหอะน่า กูจัดการได้” เคย์เดนตอบกลับแบบไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะเก็บยาซองนั้นใส่กระเป๋าไป
เขามั่นใจว่าคราวนี้จะไม่พลาดแน่ น้ำหอมคือความหวังเดียวของเขาที่จะทำให้ครูซกลับมาเปิดใจอีกครั้ง เขามั่นใจว่าคราวนี้เขาเลือกคนไม่ผิด
“เออ แล้วแต่มึงก็แล้วกัน เอาหน่อยไหม” เกรทยื่นแก้วเหล้าส่งมาให้ร่างสูง แต่เคย์เดนส่ายหัว วันนี้เขาแค่ต้องการมาเอายาเท่านั้น
“วันนี้กูพัก ยังไงก็ขอบใจมากเรื่องยา”
“หึ อืม ขอบใจมันนู้น ไอ้แดเนียลเป็นคนหาให้”
“อืม ขอบใจ” เคย์เดนหันไปมองหน้าแดเนียลที่นั่งดื่มไปเงียบๆ ดูจากท่าทาง หมอนี่คงไม่ธรรมดาสินะถึงหายาพวกนี้ให้เขาได้
“ไม่เป็นไร”
“งั้นกูไปละ พรุ่งนี้มีสอบ” เขาหันไปบอกเกรท
“เออๆ มีไรทักกูมา”
เมื่อบอกลาเพื่อนเสร็จ เคย์เดนก็ไม่รอช้าที่จะกลับห้องไปพักผ่อน เพราะถ้าให้พูดถึงเรื่องเที่ยว เขาออกทุกวันอยู่แล้ว แต่พรุ่งนี้มีสอบหัวข้อย่อยของวิชาสำคัญ วันนี้เลยกะจะพักร่างกายสักหน่อย
ร่างหล่อดูดีเดินฝ่าฝูงชนมาจนถึงชั้นล่าง ดูเหมือนยิ่งดึกคนก็จะยิ่งเยอะขึ้น
ปึก~
“อ๊ะ ขอโทษนะคะ”
เคย์เดนหยุดชะงัก เมื่อโดนผู้หญิงร่างสวยคนนึงเดินชนตัวเองเข้าอย่างจัง เขาไม่รู้ว่าเธอบังเอิญเดินมาชนหรือตั้งใจกันแน่ แต่สิ่งหนึ่งที่ชายหนุ่มรู้คือกลิ่นตัวของผู้หญิงคนนี้หอมมาก….
“ครับ ไม่เป็นไร” คนตัวโตส่งยิ้มบางๆส่งไปให้คนตรงหน้า แม้แสงไปจะสาดสีแดงเข้ามามากกว่าปกติ เเต่เธอก็มองเห็นถึงความหล่อของเขา
“มาคนเดียวเหรอคะ?” ใบหน้าสวยเฉี่ยวรู้สึกสนใจคนตรงหน้าขึ้นมาอย่างง่ายดาย เพียงแค่เห็นว่าเขาหน้าไม่เหมือนคนไทยก็ตรงสเปคเธอแล้ว
“หึ ครับ ผมมาคนเดียว” หนุ่มลูกเสี้ยวไทยยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างมีชั้นเชิง สายตาคมเหลือบไปเห็นก้อนเนื้อที่โผล่พ้นออกมาจากชุดเดรสสีแวววาว ส่งผลให้คนที่จุดติดง่าย เริ่มมีอาการบางอย่าง
ฟู่ว~
แต่วันนี้เขาตั้งใจจะพักร่างกาย….
“สนใจไปนั่งด้วยกันไหมคะ” คนตรงหน้าเอ่ยเชิญชวนด้วยแววตายั่วยวนอย่างไม่คิดปกปิด ซึ่งเคย์เดนก็ได้แต่กระตุกยิ้มตอบกลับไปอย่างมีชั้นเชิงตามสไตล์ของเขา
“น่าเสียดายที่วันนี้ผมไม่ว่าง ช่วยพิมพ์ไอดีไลน์เอาไว้หน่อยสิครับ ถ้าวันไหนผมว่าง….ผมจะทักไป”
แม้จะรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่ร่างสวยตรงหน้าก็ยินดีอย่างยิ่งที่จะส่งคอนแท็กให้อีกคนอย่างว่าง่าย
“เรียบร้อยค่ะ จีด้านะคะ”
“เคย์เดนครับ”
ในจังหวะที่รับโทรศัพท์กลับมาไว้กับตัว ร่างสูงของเคย์เดนเผลอไปสังเกตุเห็นเจ้าของร่างเล็กใบหน้าคุ้นเคยที่กำลังยืนโยกย้ายไปตามเสียงเพลงอยู่บริเวณหน้าบาร์
นาวา….กับเพื่อนคนนั้นของเธอ
“ผมขอตัวก่อนนะครับ ไว้เจอกัน” หนุ่มลูกเสี้ยวก้มลงตอบกลับจีด้าก่อนที่เขาจะขอตัวเดินออกมา
“ค่ะ”
ตึก
ตึก
เคย์เดนไม่รอช้าที่จะสาวเท้าไปหาสองสาวที่ช่วงนี้มักจะได้เจอกันกับเขาบ่อยๆ แม้จะอยากเดินเข้าไปทักนาวา แต่ทว่าสายตาของเขากลับจับจ้องไปที่ร่างสวยของอีกคนไม่วางตา
ผิดไหม….ที่เขาจะรู้สึกสนใจเธอขึ้นมา
ผู้หญิงที่เปลี่ยนแปลงตัวเอง นับตั้งแต่วันที่เขาปฎิเสธเธอไป เคย์เดนยอมรับว่ายู่ยี่ในตอนนี้ดึงดูดเขาอยู่ไม่น้อยเลย
“นาวา” เสียงทุ้มเอ่ยเรียกลูกพี่ลูกน้องสาว แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่ร่างบางอีกคนที่ดูท่าจะเริ่มเมาแล้ว
ดวงตาคมไล่สำรวจไปยังชุดสุดเซ็กซี่ที่ยู่ยี่สวมใส่อยู่ หญิงสาวใส่บราสีดำเอาไว้ด้านใน ส่วนเสื้อตัวนอกเป็นผ้าสีทรูสีดำบางๆเท่านั้น ทันทีที่ได้เดินเข้ามาสังเกตุอีกคนใกล้ๆ ในสมองของเขาก็มีแต่คำนี้ผุดขึ้นมา
อยากได้….
เขาอยากได้เธอ….
“หื้ออ? พี่เคย์มาอยู่นี่ได้ไงอ่าา” นาวาหันมาถามร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าตัวเองด้วยความงุนงงและน้ำเสียงของเธอที่แปรเปลี่ยนไปเนื่องจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์
“…..” ยู่ยี่ที่หน้าแดงก่ำก็ได้แต่สบตาคนตัวสูงด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“เมาเหรอ? ไอ้วินปล่อยให้มาที่นี่ได้ยังไง” ชายหนุ่มถามออกมาอย่างรู้ทัน
“Shit!! อย่าบอกพี่วินนะว่าวามาที่นี่” นาวาเหมือนจะเริ่มได้สติ เธอลืมไปเลยว่าเคย์เดนอาจจะเอาเรื่องนี้ไปบอกพี่ชายเธอ
เดิมทีนาวาทำข้อตกลงกับพี่ชายของตัวเองอยู่ ถ้าอยากเที่ยวผับ เธอไปได้แค่ที่เดียว นั่นก็คือผับของนาวินพี่ชายเธอ เพราะรายนั้นค่อนข้างจะหวงน้องสาวมากและวันนี้แน่นอนเธอไม่ได้บอกพี่ชายว่าจะมาที่นี่ ถ้าเคย์เดนคาบข่าวนี้ไปบอกละก็…..
“หึ พี่ไม่บอก แต่ไอ้คอปไม่แน่” เคย์เดนแสยะยิ้มก่อนจะเหลือบสายตามองไปยังคนที่เดินเข้ามาใหม่ นั่นก็คือเพื่อนของเขาอีกคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจอที่นี่
ตึก!
“หะ…ห๊ะ!? อึก” นาวาเหมือนถูกสาปให้ตัวแข็งเมื่อหันไปเจอกับชายอีกคนที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี
เจคอป….มาที่นี่
