บทที่ 37 ในวันที่สายเกินไป [นารา-โซน-อลิน-เทรย์]

“ยินดีต้อนรับสู่ดินแดนแห่งเสรีภาพครับ” ควินต์กล่าวต้อนรับเมื่อนาราเดินออกมาจากช่องทางผู้โดยสารเพียงลำพัง

“มารับเลยเหรอคะ”

“แน่นอนสิ นารามาเรียนต่อที่นี่ทั้งที พี่ก็ต้องมารับสิ” มือใหญ่วางบนศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู

“เสนอหน้า แล้วมือไม่มีที่วางหรือไง ถึงมาวางบนหัวลูกสาวฉัน” ควินต์ชักมือกลับในพลันด้วยความต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ