บทนำ
เขารักเธอ แต่เธอรักผู้ชายอีกคน
ฉันรักเขา แต่เขาไม่คิดจะรักใคร
อลิน อลินดา ลูกสาวของอธิกับไนท์ หลานคนที่ 8 ของแทนไทกับพรพระพาย เธอชอบความสมบูรณ์แบบ ชอบความเป็นที่หนึ่ง ทุกอย่างของเธอต้องเพอร์เฟค และที่สำคัญเธอชอบผู้ชายผมทอง
เธอชอบความเพอร์เฟค ความเป็นที่หนึ่ง และเขาคือคนที่ใช่
นารา เฌอลัญจ์ ลูกสาวคนเล็กของเดลกับเอวา หลานคนที่ 10 ของแทนไทกับพรพระพาย นาราน้อยของหม่าม้า ทุกคนคิดว่าเธอชอบผู้หญิง เพียงเพราะเธอชอบชมความงามของหญิงสาว
เธอเป็นทุกอย่างให้เขา...ยกเว้นคนที่เขารัก
โซน แดนเทพ เพื่อนรักของธาม ทายาทธุรกิจผลิตอะไหล่รถยนต์ที่เกาหลีใต้ รักเพื่อน ขี้เล่น ทำทุกอย่างเพื่อคนที่รัก
เธอไม่ใช่คนที่เขารัก...แต่เธอกลับเป็นทุกอย่างของเขา
เทรย์ เทรย์เวอร์ ลูกครึ่งไทยอเมริกันที่ถูกชะตากับธาม มีความฝันเดียวกัน รักความเร็วเป็นชีวิตจิตใจ เป้าหมายของเขาคือความเป็นที่หนึ่งในทุกสนามแข่ง
เพลย์บอยในคราบนักแข่งรถ คบเผื่อเลือก เลือกจนเกือบจะเสียเธอไป
บท 1
“ทำไมถึงเมาขนาดนี้นะ พี่โซนเดินดีๆ สิ ว๊าย!” หญิงสาวพยุงชายหนุ่มที่อยู่ในอาการเมามายเซไปเซมา ด้วยรูปร่างของเขาที่สูงโปร่ง แม้ตัวเธอจะมีรูปร่างที่สูงเพรียว แต่เมื่อเทียบกับตัวเธอก็ถือว่าใหญ่กว่ามากจึงทำให้เสียหลักล้มลงไปบนเตียงกว้าง
“สวย สวยมาก” ร่างสูงทาบทับกายสาว ใบหน้าคมสันเคลื่อนเข้ามาใกล้ ใกล้จนสัมผัสถึงลมหายใจที่ร้อนผะผ่าว มือหนาลูบสัมผัสแก้มเนียน หญิงสาวรู้สึกเหมือนมือของเขาเป็นไฟอุ่นๆ ที่ลูบไปตรงไหนก็รู้สึกเหมือนโดนแผดเผา
“พี่โซนเมามากแล้วนะ” คนตัวเล็กละล่ำละลัก ใบหน้าแดงซ่านกับคำหวาน รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง มือเรียวออกแรงผลักอกแกร่งให้ถอยห่าง แต่ก็หาทำให้อีกฝ่ายสะเทือนไม่
“พี่ไม่ได้เมา…ไม่เมา…รัก…รักตั้งแต่แรกพบ รู้ไหมว่าพี่รอวันนี้มานานแค่ไหน” หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบผิดจังหวะกับคำพูดของคนที่คร่อมเธออยู่ ไหนจะสายตาที่เขาใช้มองนั่นอีก มันเปี่ยมล้นด้วยรัก อบอวลไปด้วยความปรารถนา
“พี่โซน…”
“เป็นของพี่นะ…” ไม่รอให้หญิงสาวใต้ร่างได้ตั้งตัว โซนก็ก้มลงซุกไซ้ลำคอระหงทันที
“พะ…” ปากร้อนทาบทับกลีบปากนุ่ม มือหนาสัมผัสไปทั่วเรือนกาย ปลดอาภรณ์จนเหลือแค่สองชิ้นสุดท้ายติดตัวกายสาว อกอิ่มที่ยังถูกห่อหุ้มไว้ถูกฝ่ามือหนาครอบครองลูบคลำ เพียงชั่วอึดใจบราเซียร์ตัวเล็กก็หลุดลอยออกจากเรืองร่าง อวดทรวงอกที่งดงามตระการตา เขาไม่รีรอที่จะชื่นชมด้วยริมฝีปากของตัวเอง
“อ๊ะ…อ๊า” ลิ้นร้อนตวัดดูดดึงยอดอกสีสวยอย่างลุ่มหลงและหื่นกระหาย เขาดูดดึงเต้าใหญ่ของเธออย่างบ้าคลั่ง แล้วใช้อีกมือบีบเคล้นอีกเต้าเพื่อไม่ให้เสียเปรียบ เสียงดูดกลืนดังขึ้นเป็นระยะๆ พร้อมกับความรู้สึกแปลกๆ ที่หญิงสาวไม่เคยสัมผัส ช่วงท้องของเธอมันเสียวไปหมดจนต้องกัดริมฝีปากตัวเองแน่นอย่างทำอะไรไม่ถูก เขาผละออกจากเต้าใหญ่แล้วหอบหายใจหนักๆ หญิงสาวก็เช่นกัน แล้วจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากกายแกร่งจนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างกัน
“อลิน…พี่รักอลิน” เสียงเรียกขานเหมือนฉุดรั้งดึงสติที่หลุดลอยไปด้วยความเคลิบเคลิ้มให้กลับคืน
“ไม่…อื้อ” หญิงสาวไม่มีโอกาสได้เอื้อนเอ่ย เสียงหวานถูกกลืนด้วยริมฝีปากร้อน จับแยกขาเรียวสองข้างให้แยกออกจากกันจนกว้าง
“เป็นของพี่เถอะนะ อลิน พี่รักอลิน”
“อื้อ…พี่โซน…ยะ…” หญิงสาวตัวสั่นเทิ้มอย่างหนักเมื่อรับรู้ได้ถึงส่วนหัวของแท่งร้อนกำลังจะดันเข้ามา ในขณะริมฝีปากบางถูกบดขยี้ น้ำตาหยดแรกร่วงลงมาในที่สุด เมื่อส่วนหัวของแก่นกายใหญ่ดันเข้ามาในร่องสาวได้สำเร็จ ความเจ็บปวดแล่นปราด เพียงแค่นี้ก็สร้างความเจ็บปวด แล้วถ้าเขาดันเข้ามาจนสุดจะสร้างความเจ็บปวดให้เธอขนาดไหนกัน
“กรี๊ดดดดดด!!!” หญิงสาวกรีดร้องดังลั่นด้วยความทรมานเมื่อคนตัวสูงกระแทกความใหญ่โตเข้ามาอย่างแรงจนมันทำลายเยื่อพรหมจรรย์ เขาถอนมันออกแล้วตอกลงมาซ้ำๆ จนเธอร้องไห้ออกมาอย่างหนักด้วยความเจ็บปวด เหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อเขาดันเข้ามาจนสุด ขาเรียวสองข้างสั่นเทิ้มอย่างหนักคล้ายกับหมดเรี่ยวแรง
“อึก…อ๊า…จะ…เจ็บ…เอาออกไปได้ไหม” น้ำเสียงสั่นระริก ความเจ็บปวดกำลังทำร้ายเธออย่างหนัก ยิ่งเขาขยับสะโพกเข้าออกเธอยิ่งทรมาน เขากำลังสร้างความเจ็บปวดให้เธออย่างแสนสาหัส
“หยุดไม่ได้แล้ว พี่รักอลิน รักมาตลอด” โซนขยับสะโพกเข้าออกด้วยจังหวะหนักหน่วงและรุนแรงจนหญิงสาวเบ้หน้าออกมาอย่างเจ็บปวด กลิ่นคาวเลือดของความบริสุทธิ์ลอยคละคลุ้งในอากาศ เขาค้ำมือลงกับพื้นเตียงแล้วสะบัดสะโพกเข้าออกร่องสาวด้วยอารมณ์ปรารถนาเต็มเปี่ยม หญิงสาวยกมือกำแขนแกร่งไว้แน่นพร้อมจิกเล็บลงเพื่อระบายความเจ็บ
ร่างสูงโหมกระหน่ำกระแทกกระทั้นลำเอ็นเข้าออกกายสาวอย่างไร้ความปรานี จนร่างกายของเขาและเธอโยกขึ้นลง ไม่ต่างจากขาเตียงที่เคลื่อนไปตามจังหวะถาโถมเข้าใส่ หญิงสาวสะอื้นไห้จนตัวโยน ฝ่ามือทั้งสองข้างพยายามดันกายแกร่งออกห่าง ทว่าเรี่ยวแรงของเธอกลับมีไม่มากพอที่จะต่อกรกับเรี่ยวแรงของเขา ความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่องทำเธอแทบขาดใจ สะโพกสอบเร่งอัดกระแก่นกายใหญ่เข้าออกรัวเร็ว ร่างกายของเขากระตุกเกร็งถี่ๆ ก่อนที่สายธารอุ่นร้อนจะถูกปลดปล่อยเข้าไปในกายสาวทุกหยาดหยด
บทล่าสุด
#81 บทที่ 81 The End
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026#80 บทที่ 80 ปะป๊าผู้หาเรื่องตาย…อยู่เรื่อย [Busan South Korea]
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026#79 บทที่ 79 หลานตา หลานยาย [ไร่จันทรัช]
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026#78 บทที่ 78 เรซควีน [อลิน-เทรย์]
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026#77 บทที่ 77 ลูกไม้ใต้ต้น
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026#76 บทที่ 76 กลายร่าง
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026#75 บทที่ 75 ของขวัญพิเศษ[นารา-โซน]
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026#74 บทที่ 74 เป็นทุกอย่าง [นารา-โซน]
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026#73 บทที่ 73 สมาชิกใหม่ [นารา-โซน-อลิน-เทรย์]
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026#72 บทที่ 72 สายเปย์ [อลิน-เทรย์-นารา-โซน]
อัปเดตล่าสุด: 7/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
สัญญารักประธานร้าย
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป
พี่สาวครับรับรักผมด้วย
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
หวงรักท่านประธานปากแข็ง
ข้าวหอมเคยคิดว่า ‘ภาม’ คือผู้ปกครองที่น่ารำคาญที่สุดในชีวิต...
ผู้ชายวิศวะฯ หน้าดุที่วันๆ เอาแต่ขีดเส้นกั้นระหว่างเขากับเธอด้วยคำว่า ‘เด็กเกินไป’
แต่นั่นคือเรื่องของอดีต เพราะเมื่อวันที่เธอเติบโตขึ้นเป็นผู้หญิงเต็มตัว
เขากลับกลายเป็น ‘ราชสีห์จอมบงการ’ ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลากเธอกลับเข้าถ้ำ
ในเมื่อปากบอกว่าไม่หวง แต่กลับใช้กรงเล็บแห่งอำนาจขังเธอไว้ในรังไม่ให้ไปไหน
ถ้าเขาอยากหวง... ก็หัดพูดให้ตรงกับใจก่อนเถอะ ก่อนที่เธอจะยอมให้ ‘ศัตรูทางธุรกิจ’
พากรงทองของเขาพังทลายลงไปต่อหน้า
รักไม่หลอก
เจ้าตัวโง่งมน้อยของท่านอ๋องจอมโหด
เหลียนหงอี้ปีนี้อายุ27ปีเป็นอนุชาของฮ่องเต้องค์ก่อนดำรงตำแหน่งราชครู อบรมสั่งสอนเหลียนเจียอวิ๋น รัชทายาทจนได้ครองบัลลังก์ ทว่าเหลียนเจียอวิ๋นขึ้นครองราชย์เพียงอายุ10 ขวบ เหลียนหงอี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้สำเร็จราชการ
เจียอวิ๋นเรียก “เสด็จอา” ทำให้รั่วหลันเรียก “เสด็จอา”ตามไปด้วย
มู่หรงเจวี๋ย หรือ อ๋องเจวี๋ย ได้รับ“พิษลึกลับ” ขณะทำศึกสงครามแม้ชนะศึกแต่ร่างกายถูกพิษที่หาทางรักษาไม่ได้ ด้วยความสั่งของเหลียนหงอี้ ทำให้เสิ่นรั่วหลันมาถอนพิษให้แม่ทัพที่ใครๆเรียกขานว่าเป็นแม่ทัพจอมโหด
นางมีนิสัยเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รั่วหลันคือโฉมสะคราญงามล่มเมือง มาบัดนี้นางคือคนที่ทำให้เขาหวั่นไหว แม้รู้ดีว่าในความไร้เดียงสาของนางนั้น หัวใจของหญิงสาวมีเพียง ‘เสด็จอา’
หึ! ในเมื่อใครต่อใครเรียกเขาว่าอ๋องจอมโหด เช่นนั้นเขาจะแย่งสตรีผู้นี้มาเป็นภรรยาของตนเอง!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













