บทที่ 45 กอดลา [อลิน-โซน-นารา]

แสงสีส้มที่แต่งแต้มฟากฟ้ายามเย็นส่องผ่านมู่ลี่เข้ามาภายในห้องพักผู้ป่วย ลำแสงรางๆ พาดผ่านดวงหน้าหวานของคนที่กำลังหลับใหลดึงการรับรู้ให้กลับคืนมาดั่งเดิม นัยน์ตากลมโตลืมขึ้นช้าๆ อย่างยากลำบากสู้กับแสงสว่างและฤทธิ์ยา มือเรียวภายใต้ผืนผ้าห่มหนาค่อยๆ เคลื่อนจนพ้นชายผ้าห่ม หากยังไม่ทันได้สัมผัสใดดั่งที่ป...