บทที่ 52 หากฉันตาย [นารา-โซน]

“เดวา น้านาราว่าเรากลับบ้านกันเถอะค่ะ นี่ก็เย็นมากแล้ว” กว่าห้าชั่วโมงที่นารานั่งรอสองลุงหลานซ่อมรถแทรกเตอร์ จากดวงตะวันทอแสงเปล่งประกายเจิดจ้าอยู่บนท้องฟ้า ก็ค่อยๆ ลาลับขอบฟ้า ไปพร้อมกับแสงสุดท้ายของวัน ลมเย็นๆ ที่พัดมาทำให้รู้สึกหนาวเย็น

“ลุงโซนยังซ่อมลุงรถไถไม่เสร็จเลยค่ะ” จากที่กระตือรือร้น แต่เ...