บทที่ 13 ตอนที่ 12: ความอดทนกับการรอคอย

 หลังจากเสียงประตูห้องปิดลง ไหล่ที่เคยตั้งตรงด้วยท่าทีมั่นใจเมื่อครู่กลับห่อเหี่ยวราวกับหมดเรี่ยวแรง การฝืนใจไม่ให้หวั่นไหวต่อภาพความทรงจำในอดีต และการแสร้งทำตัวแข็งกระด้าง ทั้งที่ในใจไม่อยากเป็นเช่นนั้นเลย…สิ่งเหล่านี้ค่อย ๆ สะสมเป็นความเหนื่อยล้าทีละน้อย

*‘ไม่มีแม้โอกาสจะพูดคำขอโทษ…ที่วันนั้นเผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ