บทที่ 38 ผมคงหยุดไม่ได้

“คุณตาคะ...”

โรสิตาดักหน้าคนเป็นตาเมื่อเขาจะเดินออกไปยังสวนทุเรียนพร้อมบรรณวิชญ์

“พอเลยยัยโรส ตารู้นะว่าเราจะพูดอะไร”

“คุณตาทำแบบนี้มันไม่ถูกนะคะ”

“ไม่ถูกยังไง ก็ไอ้หมอนั่นมันรับปากตาเองว่าจะตัดหญ้าให้หมด”

“แต่คุณตาก็ควรให้เขาใช้เครื่องตัดหญ้าสิคะ แบบนี้ไม่ต้องถึงคนไม่เคยลำบากแบบคุณแปงหรอกค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ