บทนำ
บท 1
“อืม แปงคะ...”
หญิงสาวร่างเย้ายวนกำลังโยกขย่มกายใหญ่อย่างเร่าร้อนจนโซฟามุมห้องขยับกระแทกผนังดังตึงตัง
เสียงที่ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องของท่านประธานบริษัทอธิพัฒน์โภคิน จำกัด (มหาชน) ทำให้ โรส โรสิตา เลขานุการสาวสวยชะงักมือที่กำลังเอื้อมหยิบโทรศัพท์มือถือที่ลืมไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานหลังจากขับรถออกไปจนเกือบถึงคอนโดมิเนียมแล้ว
“อะไรน่ะ โจรหรือเปล่า”
เลขานุการสาวสวยหันมองซ้ายขวา ดวงตาเบิกโพลง เวลานี้ท้องฟ้าด้านนอกมืดแล้ว คนในบริษัทกลับบ้านกันหมด ถ้าข้างในนั้นเป็นโจรจริง ๆ เธอไม่รอดแน่ จึงตั้งใจจะหนี
แต่เสียงผนังห้องกระแทกรัว ๆ ติดต่อกันอีกหลายครั้งทำเธอได้สติ ช่วงนี้บริษัทของเธอกำลังจะสร้างคอนโดมิเนียมหรูติดริมน้ำ ข้อมูลสำคัญที่เป็นความลับอยู่ในคอมพิวเตอร์ของเจ้านาย ซึ่งแน่นอนว่าป่านนี้เขาคงกลับออกไปแล้ว เพราะฉะนั้น ข้างในห้องจึงเป็นโจรอย่างไม่ต้องสงสัย
ถ้าหากว่าเธอไม่ทำอะไรสักอย่าง ข้อมูลสำคัญของบริษัทต้องหลุดออกไปแน่ จึงคว้าแบตเตอรี่สำรองของโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในลิ้นชักติดมือมาด้วย ถอดรองเท้าส้นสูงออกแล้วเดินย่องไปเปิดประตูห้องทำงานเจ้าปัญหาทันที
และทันทีที่เปิดประตูได้ โรสิตาก็ขว้างแบตเตอรี่สำรองชิ้นใหญ่ในมือออกไปโดยที่ไม่ทันได้มองสักนิดว่าเงาตะคุ่ม ๆ ตรงนั้นเป็นโจรจริงหรือเปล่า
“โอ๊ย...”
เสียงทุ้มที่คุ้นเคยร้องขึ้น พร้อมกับไฟในห้องที่สว่างพรึบ ดวงตากลมเบิกกว้างกับภาพตรงหน้า บนโซฟามีร่างใหญ่ของท่านประธานหนุ่มนั่งอยู่ กางเกงขายาวถูกถอดร่นลงกองที่ข้อเท้า บนของตักมีหญิงสาวแสนสวยในชุดเดรสรัดรูปสีแดงที่ตอนนี้หลุดลุ่ยโชว์เนื้อหนัง เธอกำลังคร่อมทับท่อนล่างของเขาในท่วงท่าล่อแหลม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสิ่งที่เธอคนนั้นนั่งทับคืออะไร
“ว้าย นังบ้า แกเข้ามาได้ยังไง”
แพรวพิลาศ กรีดร้องเสียงหลง ฟุบกอดคนรักแน่น ในขณะที่คนซึ่งเพิ่งเข้ามาใหม่ยังยืนอึ้ง เบิกตากว้าง อ้าปากค้าง เท้าเปล่าทั้งสองข้างไม่สามารถขยับไปไหนได้ราวถูกตรึงด้วยหมุดขนาดใหญ่
“ขะ ขอโทษค่ะ ฉันนึกว่าโจร”
เมื่อได้สติก็รีบหันหลัง กำลังจะก้าวเดินเพื่อหนีความผิดก็ถูกเสียงทุ้มเรียกเอาไว้ก่อน
“เดี๋ยว จะไปไหน”
“ขะ ขอโทษค่ะคุณแปง ฉันไม่ได้ตั้งใจ จะ...จะกลับบ้านแล้วค่ะ”
“คุณยังกลับไม่ได้ ยืนอยู่ตรงนั้นนั่นแหละ”
“แต่แปงคะ เรายัง...”
แพรวพิลาศไม่ยอม เธอตวัดสายตาเกลียดชังไปยังแผ่นหลังบอบบางของน้องสาวต่างแม่ที่เธอตราหน้าว่าเป็นลูกเมียน้อยมาตลอดชีวิต ก่อนหันมาออดอ้อนคนรักอีกครั้ง
“เรามาต่อกันเถอะนะคะ ไล่ยัยนี่ออกไปซะ”
“ผมว่าแพรวกลับก่อนดีกว่านะครับ ผมมีเรื่องต้องคุยกับคนของผมก่อน”
ท้ายประโยคเจือน้ำเสียงเย็นชาชวนขนลุก ทำเอาคนหวังดีไม่ถูกที่ถูกเวลาเสียวสันหลังวาบ แม้จะรู้ว่าเขาไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ แต่เขาก็เป็นคนเข้มงวดคนหนึ่ง แถมเธอยังมาทำลายสวรรค์ของเขากับคนรักจนล่มไม่เป็นท่าแบบนี้ ไม่ต้องคิดให้ยากเลยว่าเธอจะโดนอะไร
“แต่แปงคะ แพรวไม่ได้มีเวลาว่างมากนะคะ เดี๋ยวก็ต้องบินอีกแล้ว”
แฟนสาวยังคงงอแงไม่เลิก กว่าที่เธอจะหาเวลามาทำเรื่องสนุกกับเขา มันไม่ง่าย เพราะถึงแม้ว่าเธอจะว่างงาน ไม่ค่อยได้เข้าไปช่วยแม่ดูแลกิจการร้านทองชื่อดังที่มีสาขามากมาย แต่เธอก็เอาแต่เที่ยวเล่นกับเพื่อนไม่หยุด บางครั้งก็ไปต่างประเทศนานเป็นเดือน โดยที่ไม่มีคนบ้างานอย่างเขาตามไปเที่ยวด้วยเลยสักทริป
แต่อีกไม่นานนี้หรอก เธอจะแต่งงานกับเขาให้ได้ เขาเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟคที่สุด หลานชายคนโตของอธิพัฒน์โภคินที่คุมบังเหียนการบริหารบริษัทในเครือแทบจะทั้งหมด แถมยังหลงรักเธอหัวปักหัวปำจนถูกเธอจูงจมูกหลายครั้ง ล่าสุดก็เรื่องที่เขายอมมีอะไรกับเธอโดยที่ไม่ป้องกันนั่นไง
เห็นไหมว่าแบบนี้ แพรวพิลาศ ลูกสาวคนโตของข้าราชการระดับสูงและเจ้าของร้านทองชื่อดังอย่างเธอ อย่างไรก็ต้องได้เป็นมาดามอธิพัฒน์โภคินแน่นอน
“นะครับแพรว เดี๋ยวผมโทรหา ขอจัดการคนของผมก่อน อีกเดี๋ยวผมก็ต้องกลับบ้านเหมือนกัน วันนี้ปู่เรียกให้กลับบ้าน”
“ก็ได้ค่ะ”
คนรักสาวยอมลุกขึ้นจากการครอบครองท่อนร้อนที่ยังไม่ยอมหดตัวแม้จะมีคนเข้ามาขัดจังหวะ น้ำใส ๆ ของเธอเคลือบคลอท่อนเนื้อจนมันวาววับ อีกเพียงนิดเธอกับเขาก็จะเสร็จสมอารมณ์หมาย นานนับสัปดาห์แล้วที่เธอไปเที่ยวต่างประเทศกับเพื่อน อดอยากปากแห้งกลับมาหาคนรักก็ยังไม่สมหวัง
เมื่อเธอลุก เขาจึงเอื้อมหยิบทิชชูเปียกมาเช็ดทำความสะอาด ในขณะที่เธอรีบแต่งตัวจนเรียบร้อยแล้วจูบแก้มเขาเพื่อลา ก่อนจะเดินกระแทกไหล่คนตัวบางที่ยังคงยืนหันหลังจนเซถลาไปหลายก้าว
ปาแปง ปารเมศ อธิพัฒน์โภคิน ท่านประธานหนุ่มรูปหล่อยืนขึ้น ดวงตาคมกริบวาววับจ้องแผ่นหลังบอบบางของเลขานุการสาวสวยที่เขาไม่ชอบหน้า มือยังคงเช็ดทำความสะอาดความเป็นชาย ก่อนจะเก็บมันลงไปในกางเกงผ้าเนื้อดีราคาแพง
“หันมาได้แล้ว โรสิตา”
“เอ่อ ค่ะ”
สาวสวยในชุดกระโปรงสั้นรัดรูปผ้าทวีตสีชมพู ด้านในมีเสื้อสายเดี่ยวสีขาวคลุมทับด้วยเสื้อสูทผ้าทวีตสีเดียวกันกับกระโปรง แต่งกระดุมโลหะฉลุสีทองดูน่ารัก ใบหน้าเรียวรูปไข่ล้อมกรอบด้วยผมยาวสีน้ำตาลอ่อนดัดลอนตรงปลาย คิ้วถูกกันแต่งเป็นทรงสวยรับกับใบหน้า จมูกโด่งปลายเชิดรั้นบ่งบอกนิสัย
เธอค่อย ๆ หมุนตัวกลับมาหาเจ้านายหนุ่มช้า ๆ ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสดสั่นระริก ดวงตากลมโตที่ตกแต่งเครื่องสำอางอย่างสวยงามยังคงเบิกโพลง
“คุณเข้ามาทำไม”
“ขะ ขอโทษค่ะ พอดีฉันลืมโทรศัพท์มือถือ เลยกลับเข้ามาเอา แล้วบังเอิญได้ยินเสียงดังในห้อง ปกติเวลานี้คุณกลับไปแล้ว เลยคิดว่าเป็นโจรค่ะ”
บทล่าสุด
#95 บทที่ 95 โรสจะไหวไหมครับ
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#94 บทที่ 94 อาการคุ้น ๆ
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#93 บทที่ 93 ผมใจเต้นเลย
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#92 บทที่ 92 หัวใจของเขา...มันเปลี่ยนไปแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#91 บทที่ 91 น้ำหอมกลิ่นนี้เข้ากับคุณนะ
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#90 บทที่ 90 ในรถเลยนะ
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#89 บทที่ 89 จะไม่ไหวแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#88 บทที่ 88 หวานถูกใจไหม
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#87 บทที่ 87 ล่องลอย
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026#86 บทที่ 86 ลากน้องขึ้นเตียง
อัปเดตล่าสุด: 6/23/2026
คุณอาจชอบ 😍
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง
ดวงใจธาม
‘ขวัญจิรา’ จำเป็นต้องสวมบทภรรยาของ ‘ธาดา’ ตามคำขอร้องของเพื่อนรักที่พ่วงตำแหน่งนายจ้าง การเดินทางมาอยู่ใกล้เขาอีกครั้งทั้งที่เกลียดขี้หน้ากันจึงเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่าย แต่ใครอีกคนกลับเฝ้ารอการมาถึงของเธออย่างใจจดใจจ่อ พยายามทำทุกอย่างให้เธอเห็นว่าเขาในวันนี้กับเขาในอดีตนั้นแตกต่างกันแค่ไหน และพยายามทำให้เธอรู้...ว่าในหัวใจของเขานั้นมีใครซ่อนอยู่
ธาดา - คำสัญญาไร้สาระของคุณยายทำให้เขาตกที่นั่งลำบาก จึงจำเป็นต้องดึงเธอคนนั้นให้เข้ามาช่วยแก้ปัญหาในครั้งนี้ เขาจำเป็นต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอมาอยู่ใกล้ หลังจากปล่อยให้เวลาผ่านมานาน นานจนไม่กล้าปล่อยให้เธออยู่ไกลจากสายตาไปได้อีก
ขวัญจิรา – เธอไม่ได้เต็มใจมาช่วยเขาเพราะคิดเสมอว่าเขากวนประสาทและไม่น่าคบค้าสมาคมด้วย แต่เมื่อได้อยู่ใกล้ ได้ลองเปิดใจมองเขาในมุมใหม่ๆ สิ่งที่เคยคิดไว้กลับตรงข้ามไปเสียทุกอย่าง เพราะนอกจากเขาจะดีกับเธอมากแล้ว ยังขยันทำให้อัตราการเต้นของหัวใจเธอแปรเปลี่ยนไปเสียเหลือเกิน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
มาเฟียคลั่งรัก
กับดักรักท่านประธาน
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
พันธะร้ายนายสถาปัตย์
!! หมับ !!
“หึ...เดี๋ยวนี้หัดเที่ยวนิหว่า”
“ทำไม หรือพี่ไทม์ที่พี่ตาม ตามฉันมานี้ เปลี่ยนใจ คิดจะสนใจฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า ปลายฝันที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาครอบงำ เผยรอยยิ้มเย้ยยันให้กับคนตัวสูง แต่นั้นคำพูดของเธอกับทำให้เขาหงุดหงิดที่เธอนั้นท้าทายเขา
“สน ไม่สนมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ เธอเป็นเมียฉันแล้ว” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยกับคนตัวเล็ก แต่นั้นปลายฝันกับไม่คิดสนใจคำพูดร้ายการที่แดกดันเธอ ไหนๆ พี่ไทม์ก็ทักทายฉันแล้ว ทักทายสามีหน่อยเป็นไง ปลายฝันถือวิสวะ โอบแขนเข้าต้นคอคนตัวสูง
“ เดี๋ยวนี้พี่ไทม์เปลี่ยนใจ เห็นฉันเป็นเมียพี่ไทม์ แล้วเหรอคะ พูดอีกสิคะ พูดดังๆ ให้คนสวยของพี่ได้ยินไปเลยสิคะ” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่กับแกล้งซุกใบหน้าสวยหวานหน้าเข้าหาแกล้งยั่วโมโห นั้นยิ่งพลานทำให้ไทม์หงุดหงิดที่ถูกเด็กดื้ออย่างปลายฝันลวนลามตน ยัยเด็กแสบ กล้าดียังไงยั่วโมโหเขา ยังๆ ไม่รู้ตัว
“ปลายฝัน...”
“ที่พี่ไทม์ เห็นฉันเป็นเมียพี่นี่ คืนนี้คุณคนสวย คนนั้นลีลาไม่เด็ดเท่าฉันละสิ ” ปลายฝันยิ้มเย้นยัยให้กับคนนิสัยไม่ดี เจอหน้าก็หาเรื่องเลย ไหนๆ ก็เข้ามาทักทายแล้ว เอาหน่อยละกัน
“ทำไมจะไม่เด็ดละ เด็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดู ทั้งสวย และเด็ดกว่าเธอหลายร้อยเท่า ดูจากขนาดไซส์ ขนาดหน้าอก...”-













