บทที่ 58 ครั้งเดียวเองเหรอ

ปารเมศขยับลุกขึ้นนั่ง ถอดถอนท่อนเนื้อออกมาจากความแน่นหนึบแล้วจับเธอพลิกกายคลานเข่า แม้จะไม่เคยแต่ก็รู้ว่าเขาจะทำท่าไหน จึงให้ความร่วมมือเต็มที่ไม่มีอิดออด

ท่อนเนื้อใหญ่ยาวถูกดันเข้าไปจนสุดโคนอีกครั้ง เขากดแผ่นหลังบอบบางให้ลดหน้าอกแนบกับที่นอน เธอเบี่ยงหน้าหันมองเขาด้วยสายตาหวานเยิ้มทำเขาทนไม่ไห...