บทที่ 94 อาการคุ้น ๆ

ปารเมศยกมือขึ้นปิดปากแล้ววิ่งไปโก่งคออาเจียนที่ชักโครกจนหน้าแดง โรสิตารีบวิ่งตามไปลูบหลังให้จนทุกอย่างสงบ เธอจึงพยุงเขาขึ้นมายืนหน้าเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า

“คุณแปง เป็นอะไรไปคะ ทำไมอ้วกล่ะ”

“ผมเหม็น ต้มยำมันเหม็นมาก ผมว่ากุ้งมันน่าจะเน่า พูดถึงยังอยากจะอ้วกเลย”

พูดจบก็หันไปโก่งคออาเจียนอีกครั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ