บทที่ 46 EP 45 | สู่ขอ

เมื่อคืนเรากลับเข้ามาที่บ้านก็ประมาณห้าทุ่ม ทุกคนในบ้านเข้านอนกันหมดแล้วฉันก็เลยยังไม่ต้องเจอใครมีเวลาให้นอนทำใจอีกหนึ่งคืน

“ตื่นได้แล้วครับ”

เสียงแหบพร่ากระซิบอยู่ที่ข้างใบหูทำให้ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองหน้าเขา เคเดนเท้าศอกลงบนหมอนใช้มือประคองศีรษะตัวเองเอาไว้และกำลังส่งยิ้มหวานมาให้

“คุณว่าที่ภรรยา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ