บทนำ
1 ชั่วโมง 3วัน 5สัปดาห์ 7เดือน หรือ...10ปี
“ฉันชอบคุณ^^ ก็เลยอยากจีบคุณค่ะ”
“คิดจะเล่นตลกอะไรอีก!”
“โมโหอะไรของคุณเนี้ย”
“โมโหที่คุณคิดอยากจะไปก็ไป อยากจะมาก็มา! ผมไม่ใช่ไอหน้าโง่ในวันนั้นที่ให้คุณปั่นหัวเล่นอีกแล้วนะ!”
บท 1
ปึง!
เสียงประตูปิดลงพร้อมกับร่างหนาที่ผลักฉันจนหลังชนผนังห้อง ความมืดภายในห้องทำให้ฉันมองเห็นหน้าของเขาไม่ชัดเพราะมีแสงสลัวที่เล็ดลอดเข้ามาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
“อึ..อื้อ”
ริมฝีปากร้อนประกบลงทาบทับริมฝีปากของฉันอย่างรวดเร็ว จูบหนักหน่วงเร่าร้อนทำให้ร่างกายของฉันรู้สึกเหมือนมีไฟลาวาแผดเผาไปทั่วทั้งตัว
“อื้อ”
ฉันพยายามบ่ายปากหนี แต่เขาก็ตามมาประกบจูบลงอีกครั้งราวกับต้องการช่วงชิงลมหายใจไปจากฉัน
มือหนารวบข้อมือของฉันทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะแล้วล็อกไว้ด้วยมือข้างเดียวของเขา ปากก็โดนกดและบดบี้จนร้อนฉ่า จูบของเขามันร้ายกาจแทบจะสูบพลังออกจากร่างกายของฉันไปจนหมด
เมื่อเห็นว่าฉันเริ่มคล้อยตามเขาจึงย่อตัวลงเล็กน้อย อุ้มฉันขึ้นควบเอวแล้วเดินตรงไปที่ไหนสักแห่ง
ปากของเราสองคนยังประจบจูบกันไม่หยุด ลิ้นอุ่นแทรกเข้ากวาดความหวานในโพรงปาก ฉันรู้สึกโหยหาสัมผัสของเขาราวกับเฝ้ารอสัมผัสนี้มานานหลายปี
“อ๊ะ...”
หลังของฉันแตะลงบนฟูกหนา คิดว่าเขาน่าจะพาฉันเข้ามาในห้องนอน ผู้ชายคนนั้นคร่อมทับร่างฉันตามลงมาทันทีเขาใช้แขนค้ำยันลงบนที่นอนเพียงข้างเดียว
“เทียร์...”
เสียงคุ้นหูเอ่ยเรียกชื่อฉันก่อนที่จะยกมือขึ้นเกลี่ยผมออกไปเหน็บไว้ข้างหลังหู
ฉันพยายามเพ่งมองหน้าเขาในความมืด มองเห็นเพียงสายตาคมที่กำลังมองฉันอย่างอาวรณ์ เป็นสายตาที่ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นไปทั้งหัวใจ
“เทียร์คิดถึง...อื้อ”
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมฉันถึงพูดว่าคิดถึงออกไปแต่ไม่ทันจะได้เอ่ยชื่อเขาก็ก้มลงประจบจูบฉันอีกครั้ง
คราวนี้มันเป็นจูบที่อ่อนโยน ละมุน หวานฉ่ำราวกับฉันกำลังกัดกินผลเชอร์รี่ของโปรด
จมูกโด่งเริ่มซุกไซ้ลงตามซอกคอ ฝ่ามือข้างหนึ่งลูบไล้ไปทั่วร่างกาย เขาบีบเคล้นฟ้อนเฟ้นทุกส่วนที่มือลากผ่าน
ฉันทำได้แค่หลับตาพริ้มน้อมรับสัมผัสจากเขาแต่โดยดี ความหวานซาบซ่านทำให้ฉันไม่อาจห้ามใจตัวเองได้อีกต่อไป
เขาซุกไซ้ดอมดมตามซอกคอเลื่อนลงไปที่เนินอกแล้วกอบกุมเต้าอวบอิ่มส่งเข้าโพรงปากร้อน
“อ๊ะ..อ๊า”
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาถอดเสื้อผ้าของฉันออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนนี้รู้สึกเหมือนสมองจะประมวลผลช้ากว่าปกติ
ปลายนิ้วของเขาลูบไล้ลงไปเรื่อยๆ จนสัมผัสได้ถึงความฉ่ำแฉะที่กลางร่างกายของฉัน เขาลูบไล้ผะแผ่วแล้วค่อยๆ หนักมือขึ้น
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า”
มันดี
ดีมากๆ
ไม่คิดเลยว่าการโดนมือของคนอื่นแตะต้องจะรู้สึกดีขนาดนี้ ดีกว่าเวลาทำเองชนิดที่เทียบกันไม่ได้
ปากร้อนพรมจูบลงที่หน้าท้องแบนราบแวะหยอกล้อกับสะดือบุ๋มก่อนจะเคลื่อนตัวลงมาที่เนินสาว
“อ๊าา ทะ...ที่รัก”
ทันทีที่ลิ้นอุ่นๆ ของเขาแตะลงตรงติ่งเกสร ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยอยู่บนสวรรค์
ลิ้นแสนซนตวัดปัดป่ายไปมา บดขยี้ให้ฉันจมลงในรสสวาทยากจะถอดถอน มือทั้งสองข้างขยุ้มผ้าปูที่นอนข้างตัวร่างกายบิดเร้าไปมาพร้อมส่งเสียงครางหวาน
และเหมือนเขาจะยิ่งชอบใจ ยกมือขึ้นกดขาทั้งสองข้างของฉันให้กางออกกว้างขึ้นมาเดิม
“สะ...เสียว เสียวมาก”
รู้สึกอยากจะยกเอวหนีแต่ดูเหมือนจะเป็นการป้อนให้เขากลืนกินฉันไปทั้งตัว เขาช่ำชองเสียจนฉันรู้สึกเหมือนจะขาดใจ
“อ๊ะ..”
จู่ๆ เขาก็หยุดการกระทำแล้วขยับตัวขึ้นมามองหน้าฉัน เราสบตากันท่ามกลางความเงียบ
ฉันกำลังมองเขาด้วยสายตางุนงงแต่สายตาของเขากับฉายชัดถึงความเจ้าเล่ห์
“คิดถึงฉันมากใช่มั้ย...”
ยังไม่ทันจะตอบแสงในห้องก็ค่อยๆ สว่างขึ้นเรื่อยๆ จนฉันเกือบจะได้เห็นใบหน้าของเขาชัดเจน...
กริ๊งงงง! กริ๊งงงง!
“เฮือก!”
ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาหันมองไปรอบๆ ห้อง นะ...นี่ห้องนอนของฉัน ก็เลยตัดสินใจเปิดผ้าห่มดูระหว่างขาของตัวเอง
ชุดนอนยังอยู่
น้องน้อยก็ไม่เจ็บ
“ฝันเหรอเนี้ย!”
บ้าเอ๊ย!
ทำไมจู่ๆ ถึงฝันเรื่องแบบนี้ได้นะแล้วผู้ชายในฝันเป็นใครกำลังจะได้เห็นหน้าอยู่แล้วเชียว
ไอนาฬิกาปลุกบ้า!
ขอฝันจนเสร็จก่อนก็ไม่ได้ เอ๊ย! มะ...หมายถึงฝันจนเห็นหน้าผู้ชายโซฮอตคนนั้นก่อน
ฝันดีชะมัดฉันยังไม่อยากตื่นเลยให้ตายเถอะ zZZ
บทล่าสุด
#63 บทที่ 63 Special 3 | ครอบครัวสุขสรร NC20+
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#62 บทที่ 62 Special 2 | เน้นย้ำความรัก NC20+ [100%]
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#61 บทที่ 61 Special 1 | เปิดตำนานเด็กแสบ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#60 บทที่ 60 EP 59 | ภรรยาคุณมาเฟีย
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#59 บทที่ 59 EP 58 | น้ำเชื้อดี [เมริกxไอริน]
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#58 บทที่ 58 EP 57 | ไม่ใช่ความฝัน [เมริกxไอริน]
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#57 บทที่ 57 EP 56 | แสดงตัว [เมริกxไอริน]
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#56 บทที่ 56 EP 55 | จากการลา [เมริกxไอริน]
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#55 บทที่ 55 EP 54 | ความผูกพัน [เมริกxไอริน]
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#54 บทที่ 54 EP 53 | สัญญาสามเดือน [เมริกxไอริน]
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













